Κάποτε τον κάλεσε ο Πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών για να απολογηθεί για τό έργον του, δηλαδή με ποιο δικαίωμα μιλούσε και έγραφε. Του είπε πάρα πολλά. Εκείνος σιωπούσε!
Όταν τελείωσαν οι επιθέσεις, ο Δημήτριος Παναγόπουλος έβαλε μετάνοια στον Πρωτοσύγκελο και έστρεψε να φύγει.
Εκείνος έκπληκτος τον ερωτά: «Καλά, δεν θα απολογηθείς;»

Και ο Δημήτριος με ταπεινό ύφος και πραότητα, του απαντά:«Όχι, δεν χρειάζεται. Εσείς έχετε πάρει κάποια απόφαση και δεν έχετε σκοπό να την αλλάξετε. Εσείς είσθε εκπρόσωποι της Εκκλησίας και εγώ πρέπει να κάνω τυφλή υπακοή στην Εκκλησία. Δεν είναι συμφέρον της ψυχής μου να αντιδράσω. Άλλωστε, εμείς ξεκινάμε από δυο διαφορετικές κατευθύνσεις.
Εσάς σας κάλεσε η Εκκλησία να μιλήσετε για τον Χριστό, εμένα όμως με κάλεσε ο Χριστός να μιλήσω για την Εκκλησία».