Κάποτε ένας φωτισμένος Γέροντας έλεγε:

 
Προσέξετε μη γκρινιάζετε! Η γκρίνια κουράζει αυτούς που ζουν κοντά σας και δυσαρεστεί τον Θεόν… Αρχίζετε την ημέρα σας με προσευχή και με χαμόγελο! Να θυμάσθε, αυτό που έκαναν οι παλαιότεροι:
Στους καθρέπτες και στα προσόψιά τους γράφανε, το «Καλημέρα» και το «Δόξα Σοι ο Θεός»!
Εγνώριζαν πώς να ζήσουν!! Μήπως δεν είχαν και τότε βάσανα, ασθένειες και φτώχεια;;
Και όμως τα ξεπερνούσαν όλα, με ψυχική λεβεντιά!!
 
Ήσαν φτωχοί, αλλά αξιοπρεπείς!! Άρχοντες!!
Είχαν συνεχώς στο στόμα τους και στην καρδιά τους το: «Έχει ο Θεός»!

Εγνώριζαν να προσεύχονται, να έχουν καρτερία και υπομονή!
Ελέγαν! :
«Και να θέλω δεν πρέπει να στενοχωρηθώ. Όταν στενοχωρούμασθε, είναι σαν να λέμε στον Θεό: “Δεν συμφωνώ μαζί Σου…”»!!
…. Ύστερα είναι κι
αχαριστία….