Τά γνωρίσματα τοῦ καλοῦ χριστιανοῦ.Ποῖος εἶναι ὁ καλός, ὁ ἀληθινός χριστιανός;

 Ἡ δοξολογία τοῦ Θεοῦ. Οἱ Ἅγιοι δέν παύουν, δέν σταματοῦν τό λόγο τους ἄν δέν πετύχουν «νά δοξάσουν τόν Θεό καί νά Τόν εὐφημήσουν καί νά ἐκπληρώσουν τήν ἐπιθυμία τους»[31].  Ἡ εὐχαριστία πρός τόν Θεό γιά ὅλα. «Αὐτό μάλιστα εἶναι τό χαρακτηριστικό τῶν δικαίων τό νά εὐχαριστοῦν (τόν Θεό) πάντοτε καί γιά ὅλα»[32]. Δέν γκρινιάζουν, δέν μεμψιμοιροῦν, δέν γογγύζουν κατά τοῦ Θεοῦ.

 Ἡ χαρά γιά τά ὑπέρ Χριστοῦ παθήματα. «Ἐπειδή οἱ Ἅγιοι ἀγαποῦσαν τόν Δεσπότη Χριστό, τά παθήματα γιά τό Χριστό τά ἐδέχονταν μέ πολλή προθυμία καί γινόντουσαν μέ αὐτά πιό χαρούμενοι»[33]

 (συνεχίζεται) 

Ἀπόσπασμα ἀπό τήν μελέτη μέ τίτλο:Ποῖος εἶναι ὁ Ἅγιος κατά τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο

Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 [31] Ἁγ. Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς τόν ΡΛΔ΄ Ψαλμόν, ΕΠΕ 7, 160. PG 55, 396-397. «Ἵνα δοξάσωσι τόν Θεόν καί εὐφημήσωσι καί ἐμπλήσωσι τήν ἐπιθυμίαν ἑαυτῶν».

[32] Ἁγ. Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς τόν ΡΛΘ΄ Ψαλμόν, ΕΠΕ 7, 270. PG 55, 426. «Τοῦτο δικαίων μάλιστα, τό διαπαντός καί ἐν ἅπασιν εὐχαριστεῖν» 

[33] Ἁγ. Ἰω. Χρυσοστόμου, Εἰς τόν μακάριον Βαβύλαν. ΕΠΕ 34, 470-472. PG 50, 550. «Φιλοδέσποτοι γάρ ὄντες οἱ ἅγιοι, τά ὑπέρ Δεσπότου πάθη μετά πολλῆς ἐδέχοντο τῆς προθυμίας καί φαιδρότεροι τούτοις ἐγίνοντο.