Ἡ θέση τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου

γιά τίς προγαμιαῖες σχέσεις

 Ὁ Ὅσιος Γέροντας Πορφύριος, ἀκολουθώντας τήν διδασκαλία τοῦ Κυρίου καί τῆς Ἐκκλησίας μας, ἦταν τελείως ἀντίθετος μέ τήν ἀνηθικότητα, τίς προγαμιαῖες σχέσεις καί τήν ὅποια σαρκική ἁμαρτία καί διαστροφή. Ἦταν τελείως ἀντίθετος μέ τόν νεονικολαϊτισμό, πού συνιστᾶ κραυγαλέα παρέκκλιση ἀπό τήν ἠθική διδασκαλία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Θεόσοφος Ὅσιος Πορφύριος εἶναι ἕνα ἰσχυρότατο ἀνάχωμα σ’ αὐτήν τήν νεοφανεῖσα αἵρεση.

Ἀναφορικά μέ τίς προγαμιαῖες σχέσεις καί τήν σαρκική ἁμαρτία ἔλεγε σέ μία μητέρα: «Νά προσέχεις καί νά προσεύχεσαι, τά παιδιά σου νά μή πέσουν στήν σαρκική ἁμαρτία. Βέβαια καί μέ τόν λογισμό ἁμαρτάνει κανείς, ἀλλά ἐλαφρότερα, ἐνῶ μέ τήν σαρκική συνεύρεση πολύ βαρύτερα, γιατί μ’ αὐτήν γίνονται βαθειές ἀλλαγές καί ζημιές στήν ψυχή»[1]. Ἀπό τό ἀνωτέρω περιστατικό φαίνεται ἡ ξεκάθαρη θέση τοῦ Ἁγίου γιά τίς προγαμιαῖες σχέσεις. Πίστευε ὅτι εἶναι φοβερή ἁμαρτία, δηλαδή εἶναι πορνεία, καί τραυματίζει βαθύτατα τήν ψυχοσωματική ἀνθρώπινη ὀντότητα. Διδάσκει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Φεύγετε μακρυά (ὅπως αὐτός πού τόν καταδιώκουν) ἀπό τήν πορνεία. Κάθε ἁμάρτημα πού κάνει ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐκτός τοῦ σώματος. Ὅποιος ὅμως πορνεύει ἁμαρτάνει στό ἴδιο του τό σῶμα»[2]. Οἱ «βαθειές ἀλλαγές καί ζημιές» πού γίνονται στήν πορνεία εἶναι ὀντολογικές, δηλαδή ἀλλαγές στήν βαθύτερη ὑπόσταση τοῦ ἀνθρώπου. Ἀφήνουν ἀνεξάλειπτα ἴχνη στήν ψυχή καί στό σῶμα. «Φαίνεται», παρατηρεῖ ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος ὁμιλώντας γιά τήν πορνεία, «ὅτι αὐτό τό ἁμάρτημα στό σῶμα ἔχει μία ὄχι ἁπλῶς ἠθική διάσταση, ἀλλά φαίνεται ὅτι ἔχει μία ὀντολογική διάσταση. Φαίνεται ὅτι πάνω στό ὅτι ἔχει ὀντολογική διάσταση ἡ Ἐκκλησία μας δέν ἐπιτρέπει νά γίνει κάποιος κληρικός μετά τό βάπτισμα, ἐάν ἔχει πέσει σέ αὐτά τά ἁμαρτήματα, ἔστω καί ἄν ἔχει μετανοήσει καί νά γίνει καί Ἅγιος!

Δέν ἔχει τό δικαίωμα, γιατί εἶναι ἀμετάκλητη ἡ περίπτωση, ἀμετάκλητη, ὁριστικῶς ἀμετάκλητη! Εἶναι φοβερό! Σᾶς λέω, χρόνια ψάχνω νά τό βρῶ τό γιατί. Καί ἔχω τοῦτο πάνω-κάτω ἀνακαλύψει, φαίνεται ὀντολογική ἡ διάσταση τῆς ἁμαρτίας πάνω στό σῶμα. Τί θά πεῖ ὀντολογική; Θά πεῖ ὅτι ἀφήνει κάποια χνάρια, ἀφήνει ἕνα κάτι. Τί εἶναι αὐτό τό κάτι, μόνο στά μάτια τοῦ Θεοῦ φαίνεται»[3]. Γι’ αὐτό ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακας στόν λόγο του περί Ἁγνείας παρατηρεῖ: «Ἐγώ ἐρευνῶ γιά ποιόν λόγο συνηθίσαμε νά λέγωμε, προκειμένου γιά ὁποιαδήποτε ἁμαρτία, μόνο ὅτι σφάλλουν οἱ ἄνθρωποι, ἐνῶ ὅταν ἀκούσωμε πώς κάποιος ἐπόρνευσε, λέγομε μέ ὀδύνη: ὁ τάδε ἔπεσε»[4].

Δυστυχῶς, οἱ γονεῖς δέν κατηχοῦν ὀρθόδοξα τά τέκνα τους. Πολλές φορές δέν κάνουν καμία ἀναφορά στό θέμα τῆς ἁγνότητας καί τήν ἀναγκαιότητα διαφύλαξής της. Ἰδιαίτερα αὐτό πρέπει νά γίνεται, ὅταν ἀρχίζουν νά ξυπνοῦν στά παιδιά τά ἀνάλογα ἔνστικτα κατά τήν εἴσοδο στήν ἐφηβεία. Δυστυχῶς καί ὅταν βαπτίζωνται ἐνήλικες κάποιοι δέν κατηχοῦνται σωστά. «Εἶναι τραγικό», διηγεῖται ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος, «ὅταν ρώτησα κάποιον νέο, ἄγαμο, Βορειοηπειρώτη, μετά τή βάπτισή του [ἡ ὁμιλία ἔγινε τό 1992], μοῦ τό εἶπε ὁ ἴδιος, λίγες μέρες μετά τό βάπτισμα πῆγε στήν πορνεία! «Τί;», τοῦ λέω. «Ξέρεις τί ἐστί πορνεία; Προσβολή τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δέν σοῦ ἔκαναν κατήχηση; Δέν σοῦ εἶπαν ὅτι αὐτό εἶναι φοβερό ἁμάρτημα;». Μέ κοιτοῦσε σάν χαζός! Ἀγαπητοί μου, ἄν θά βαπτίσουμε κάποιον καί εἶναι μεγάλος, πρέπει νά ἔχομε προϋποθέσεις κατηχήσεων, ἐπιμένω, εἶναι βασικό, γιατί διαφορετικά θά τόν κάνομε τόν ἄνθρωπο διπλότερο γεέννης!»[5]. Σήμερα, δυστυχῶς, ὄχι μόνο δέν γίνεται σωστή κατήχηση τῶν πιστῶν, τῶν παιδιῶν καί τοῦ ὀρθόδοξου πληρώματος σχετικά μέ τό γενετήσιο θέμα, ἀλλά ἀντίθετα προωθεῖται ἀπό τό κράτος μία «ἀντικατήχηση» μέσῳ τῶν Μ.Κ.Ο. καί τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων. Προωθεῖται ὁ πανσεξουαλισμός παγκοσμίως καί ἰδιαίτερα στή Δύση, μέσῳ τῆς σχολικῆς κρατικῆς ἐκπαίδευσης ἀκόμη καί τῶν νηπίων. «Μοῦ ἔγραφε», ἔλεγε σέ μία ὁμιλία του ὁ σεβαστός π. Ἀθανάσιος, «μία Ἑλληνίδα, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου στήν Ἀμερική: «Πιστεύετε ὅτι διδάσκουν σεξολογία στά παιδάκια τοῦ νηπιαγωγείου;»! Ὕστερα ἀπό κάποιον καιρό ἔπεσε στά χέρια μου ἕνα ἑλληνικό βιβλίο, βοήθημα -σᾶς τό ἔχω ξαναπεῖ τό παράδειγμα- πού θά διδασκόταν αὐτό σέ νηπιαγωγεῖο, μάθημα σεξολογίας! Καί ἐπειδή τά μικρά παιδιά τοῦ νηπιαγωγείου δέν ξέρουν γράμματα, εἶχε εἰκόνες, γιά παράδειγμα, νά λέει ἡ Ἑλενίτσα στό Γιωργάκη: «Εἶδες τί ἔκανε ἡ μαμά καί ὁ μπαμπάς;». Ἀκοῦτε; Δηλαδή, ἕνας πανσεξουαλισμός, φοβερό πρᾶγμα!»[6].

Ὁ σεβαστός καί παγκοσμίως ἀναγνωρισμένος κορυφαῖος Γέροντας τῶν ἡμερῶν μας π. Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνας παρατηρεῖ σχετικά μέ τό θέμα τοῦ πανσεξουαλισμοῦ καί τῶν ὀδυνηρῶν συνεπειῶν του ὅτι «ἡ Ἑλλάδα κοιμᾶται στήν ἁμαρτία ὅπως τά ζῶα στήν κοπριά τους… ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἔχει φύγει ἀπ’ τήν Ἑλλάδα… κι ἡ Παναγιά μας ὁδεύει μακριά μας!»[7].

Αὐτήκοος μάρτυς τοῦ ὁσίου Γέροντος διηγεῖται: «Στήν ἐρώτηση, πάτερ μου ἐξειδικεῦστε τό μας πῶς συμβαίνει, ποιές εἶναι αὐτές οἱ ἁμαρτίες γιά τίς ὁποῖες πληρώνουμε; Ἀκοῦμε: ἁμαρτία, διαφθορά, τό ’να, τ’ ἄλλο…

Καί μᾶς εἶπε: Ὁ πανσεξουαλισμός εἶναι ἡ αἰτία τῆς καταδίκης μας! Ὁ πανσεξουαλισμός! Ἐπειδή δέν εἶναι εὔκολο… Ποῦ νά μιλήσεις γιά τόν πανσεξουαλισμό..; Ποῦ νά μιλήσεις…; Ἀφοῦ ἔχουν γίνει βιώματα. Οἱ ἀσέλγειες, οἱ παρά φύση ἀσέλγειες, τίς ὁποῖες μᾶς κατονόμασε μέ τόν πιό χονδροειδή τρόπο καί μάλιστα μοῦ εἶπε δέν θά τίς ἐπικαλύπτεις, θά τίς λές…. ὁ στοματικός ἔρωτας, ὁ πρωκτικός ἔρωτας, ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἀπαγορεύτεται! Ἔχουν ἀνοίξει οἱ πόρτες τῆς κολάσεως καί μπαίνουν οἱ νέοι μας μέσα κατευθείαν!

Μᾶς εἶπε ἕνα περιστατικό ἐκεῖ. Ἦρθε, λέει, ἀπ’ τήν Ἀθήνα ἕνα ζευγάρι μέ ἕνα παιδί αὐτιστικό καί μοῦ ζήτησαν νά ἐπέμβῶ, ἔτσι.. νά βοηθήσω μέ τίς προσευχές μου νά τούς τό κάνει ὁ Θεός καλά. Αὐτό τό παιδί ἦταν τέλειο, λέει, ἀλλά ἐκεῖνοι μέ τήν ἁμαρτία τους τό βλέπανε ἔτσι, αὐτιστικό. Καί τούς λέω: Ἔχετε τήν ἐντύπωση ὅτι αὐτό τό παιδί ὑποφέρει; Καί μοῦ ἀπήντησαν: ναί. Κάνετε λάθος, τούς λέω. Αὐτό τό παιδί εἶναι ἕνας ἄγγελος ἐπικεκαλυμμένος νά κάνει αὐτά τά ἄτακτα πράγματα γιά νά μή σᾶς γνωρίσει ἐσᾶς. Διότι ἐσεῖς μέ τήν συμπεριφορά σας καί τή βιωτή σας ἔχετε ἐπιλέξει τό πῦρ τό ἐξώτερο. Τούς τό ’πε ὠμά. Αὐτό τό παιδί τό ’στειλε ὁ Θεός γιά νά σᾶς θεραπεύσει, τούς λέει. Ἐάν ἐσεῖς δέν θεραπευθεῖτε, αὐτό τό παιδί ὅταν θά φύγει στούς οὐρανούς, εἶναι ἄγγελος, θά μπεῖ στίς τάξεις τῶν ἀγγέλων. Καί θά ὑποφέρει ὅταν θά σᾶς βλέπει ἐκεῖ.

Εἶχε μιά συλλογιστική… πού οὔτε πού μᾶς ἔφτανε ἐμᾶς τό μυαλό μας! Λέω… τώρα… πάτερ μου, εἶναι δυνατόν; Ναί, παιδί μου. Τούς ὑπέδειξα, τούς εἶπα, τήν ἡμέρα τῆς σύλληψης τοῦ παιδιοῦ. Τήν ἡμέρα, τόν μήνα καί τήν χρονολογία. Καί συμφώνησαν, λέει, ναί, πάτερ. Τί ζητήσατε αὐτή τήν ἡμέρα; λέει. Νά κάνουμε ἕνα παιδάκι. Αὐτό γιατί δέν τό λέγατε πρίν; τούς λέει. Ἀλλά μείνατε, γλεντήσατε, περιπαίξατε τό ἔργο τοῦ Κυρίου μας πού λέγεται δημιουργία οἰκογενείας, περιπαίξατε τόν Παράκλητό μας πού εὐλόγησε τόν γάμο[8].

Δέν συγχωρεῖται ἡ βλασφημία τοῦ Παρακλήτου. Δέν συγχωρεῖται! Τό λέω καί θά τό φωνάζω καί καλή μου κυρία θά τό πεῖς, ὅπως σοῦ τό λέω. Ἔτσι δέν εἶναι; Ποῦ εἶναι ὁ γάμος; Δέν ἔχουμε βλασφημήσει τόν Παράκλητο; Πᾶμε στόν γάμο καί μετά χωρίζομε. Δέν εἴμαστε ἕτοιμοι νά κάνουμε μία ὑποχώρηση.

Ἡ ἐλεύθερη συμβίωση. Κάθετος[9]! Στήν ἐλεύθερη συμβίωση κάθετος! Τί πράγματα εἶναι αὐτά; Ἐλεύθερη συμβίωση; Ποιός τόν ὅρισε αὐτόν τόν νόμο τῆς ἐλεύθερης συμβίωσης; Θά κάνω, δηλαδή, ἐγώ αὐτό πού θά μοῦ πεῖ ὁ ἄλλος; Ἐγώ θά κάνω τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ. Προχωροῦμε στόν γάμο; Νά παλέψουμε.

Τό ζευγάρι αὐτό… ὄντως, ἄς ποῦμε, τούς εἶπε πολλές ἀλήθειες, συμφώνησαν, ἄρχισαν νά κλαῖνε, τοῦ εἶπαν: ναί Γέροντα, ἔτσι εἶναι ὅπως μᾶς τά λέτε καί τί γίνεται τώρα; Ἄν θέλετε νά σωθεῖτε, ὑπάρχει χρόνος. Ὑπάρχει ὁ χρόνος τοῦ ληστοῦ, πού εἶναι πολύς χρόνος… Μποροῦμε νά σωθοῦμε. Τούς ἔδωσα, λέει, τίς ὁδηγίες μου, τούς ὑπέδειξα κι ἕναν καλό πνευματικό.. γιατί, δυστυχῶς, δέν ἐξομολογοῦνται οἱ ἄνθρωποι. Πηγαίνουν κοινωνᾶνε… Ἔχουν ἀπορρίψει τό μυστήριο τῆς Θείας Ἐξομολογήσεως… πού πρέπει στήν ἐξομολόγηση νά λουζόμαστε, νά καθαριζόμαστε καί μάλιστα ἔκανε καί σχέδια πῶς λούζει τό κεφάλι κανείς… ἔτσι πρέπει νά λούσουμε τήν ψυχή μας καί νά μήν πᾶμε νά λέμε γιά τόν ἕναν, τόν ἄλλον, τήν ἄλλη… Ἐγώ φταίω πάτερ μου, ἐγώ τό ’κανα αὐτό. Τό ἐγώ μας νά βάλουμε κάτω καί νά τό ποδοπατήσουμε. Μᾶς εἶπε πάρα πολλά γιά τήν μετάνοια. Εἶναι τό Α καί τό Ω. Ἡ μετάνοια εἶναι τό Α καί τό Ω… Μᾶς εἶπε: δέν θά ξυπνᾶτε καί θά γυρίζετε στό ἄλλο πλευρό. Σηκωθεῖτε, καθίστε στήν καρέκλα, γονατίστε.. πέντε λεπτά! Νά σπάσουμε τά μοῦτρα τῆς ἀκηδίας, τῆς ὑπνηλίας… καί ὠφελεῖ καί τόν ὀργανισμό (μᾶς εἶπε). Πέντε λεπτά! Ποιοτική προσευχή, γιά νά γίνει Σ υ ν α γ ε ρ μ ό ς. Καί μποροῦν τά πράγματα νά ἀλλάξουν. Τά δεινά ἔρχονται, μᾶς εἶπε καί ὄχι ἀργά-ἀργά! Ἔρχονται καλπάζοντας! Τό δάκρυ του ἔτρεχε συνέχεια»[10]. Ὡστόσο ἡ κατάσταση εἶναι ἀντιστρέψιμη, ἄν ἔστω μία μερίδα τοῦ λαοῦ μετανοήσει.

Ἀπόσπασμα ἀπό τό Βιβλίο:Ἐν Χριστῷ ἀγάπη ἤ Μεταπατερική θεολογία (Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου) – Νέο βιβλίο

[1]               Γέροντος Πορφυρίου Ἱερομονάχου, Ἀνθολόγιο συμβουλῶν, Ἐκδόσεις Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, Μήλεσι Ἀττικῆς, Α΄ ἔκδοση 2002, σελ. 69.

[2]               Α΄ Κορ. 6, 18: «φεύγετε τήν πορνείαν. πᾶν ἁμάρτημα ὅ ἐάν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτός τοῦ σώματός ἐστιν, ὁ δέ πορνεύων εἰς τό ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει».

[3]               Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Μυτιληναίου, Πρός Θεσσαλονικεῖς Α΄, ὁμιλία 8η,  Παντελῆ Γκίνη, Συλλογή ἀναφορῶν γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου (1927-2006) γιά τά σαρκικά ἁμαρτήματα, http://iskiriaki.com/wordpress/archives/7068.

[4]               Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος, Κλμαξ, Λόγος 15ος Περί Ἁγνείας, 40, Ἔκδοση Ί.Μ. Παρακλήτου11 σελ. 203.

[5]               Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Μυτιληναίου, Πράξεις, ὁμιλία 174η, Παντελῆ Γκίνη, Συλλογή ἀναφορῶν γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου (1927-2006) γιά τά σαρκικά ἁμαρτήματα, http://iskiriaki.com/wordpress/archives/7068.

[6]               Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Μυτιληναίου, Πρός Ρωμαίους, ὁμιλία 13η,  Παντελῆ Γκίνη, Συλλογή ἀναφορῶν γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου (1927-2006) γιά τά σαρκικά ἁμαρτήματα, http://iskiriaki.com/wordpress/archives/7068.

[7]               Γ. Ἐφραίμ Ἀριζόνας: «Ἡ ἁμαρτία στήν Ἑλλάδα θά φέρει δεινά», ὁμιλεῖ ἡ κ. Ἀθηνά Σιδέρη, πνευματικό παιδί τοῦ γέροντα Πορφυρίου, https://www.youtube.com/watch?v=F7KUoA4TVRI.

[8]                      Ἐδῶ προφανῶς ὁ Γέροντας ἀναφέρεται στίς προγαμιαῖες σαρκικές σχέσεις πού προσπαθοῦν μάταια νά τίς δικαιολογήσουν μέ τήν «ἀγάπη» καί τήν πρόθεση γιά «κάτι σοβαρό», δηλαδή γιά μελλοντικό πιθανό γάμο.

[9]               Δηλαδή τελείως καί κατηγορηματικά ἀντίθετος, ἀρνητικός, ἀπορριπτικός.

[10]             Γ. Ἐφραίμ Ἀριζόνας: «Ἡ ἁμαρτία στήν Ἑλλάδα θά φέρει δεινά», ὁμιλεῖ ἡ κ. Ἀθηνά Σιδέρη, πνευματικό παιδί τοῦ γέροντα Πορφυρίου, https://www.youtube.com/watch?v=F7KUoA4TVRI.