Ο Θεός βλέπει με τί διάθεση και με τί λαχτάρα πηγαίνουμε στην Εκκλησία. Πρέπει οι πιστοί να πηγαίνουνε προετοιμασμένοι στην Εκκλησία. Να είναι δηλ. εξομολογημένοι, αμνησίκακοι και να μην έχουν διαφορές με κανέναν άνθρωπο. Άρα, η προετοιμασία μας δεν έχει σχέση με το εάν έχουμε ψιλά για το κερί, για το αν είναι σιδερωμένο το πουκάμισό μας κ.τ.λ. αλλά έχει σχέση με την καθαρότητα της καρδιάς μας…
Να πηγαίνουμε στην Εκκλησία με ταπεινό φρόνημα, λαμβάνοντας υπόψη, ότι πάμε στο σπίτι του Θεού και ότι εκεί θα συναντήσουμε τον Θεό.
Άμα δεν πηγαίνουμε με τέτοια προετοιμασία, καμμία προσευχή μας δεν ανεβαίνει στον ουρανό. Μάταια θα κοπιάζουμε και ενώ θα νομίζουμε ότι εκκλησιαστήκαμε, στην πραγματικότητα όμως, καμμία ωφέλεια δεν πήραμε. Μάλιστα, αμαρτήσαμε!

Διότι η Εκκλησία δέεται μόνο για εκείνους που προσέρχονται με πίστη, ευλάβεια και φόβο Θεού στον οίκο του Θεού. Όποιος λοιπόν δεν εισέρχεται στην Εκκλησία, με δέος και φόβο Θεού, όχι μόνο δεν ωφελείται, αλλά και αμαρτάνει! Εδώ στο σπίτι ενός ανθρώπου με υψηλό κοινωνικό αξίωμα στέκεσαι με προσοχή και σεβασμό, πόσο δα πρέπει να στέκεσαι με περισσότερη προσοχή και σεβασμό στο σπίτι του Ουράνιου Βασιλέα;
Η Εκκλησία λοιπόν είναι ένα ”δίκοπο μαχαίρι”, που δεν φέρνει πάντα αγαθά αποτελέσματα.
Λέει ο Ιερός Χρυσόστομος ένα ωραίο σχετικά με αυτά: «Εις τον ναόν εισήλθες; Εαυτόν άξιον ομολόγησας». Για να βάλεις δηλ. το πόδι σου στην Εκκλησία, το σκέφτηκες καλά και αναγνώρισες ότι αξίζεις να πατήσεις μέσα εκεί. Διότι έκανες την ανάλογη προετοιμασία…
Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας †