ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

πόστολος Παλος στν Β΄πρς Τιμόθεον πιστολ προφητεύει μκπληκτικκρίβεια τι θρθει καιρς πο ονθρωποι δν θνέχονται τν γι διδασκαλία το Πνεύματος, λλ θκτρέπονται κα θπορεύονται πίσω πλάνης κα δαιμονιωδν καταστάσεων· «σται γρ καιρς τε τς γιαινούσης διδασκαλίας οκ νέξονται, λλ κατά τς πιθυμίας τς δίας αυτος πισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τν κοήν, καπ μν τς ληθείας τν κον ποστρέψουσιν, π δ τος μύθους κτραπήσονται.» (Β΄Τιμ. δ΄, 3-4) πίσης, λέει τι στος σχάτους καιρος ονθρωποι θ καταστον φίλαυτοι, φιλάργυροι, λαζόνες, περήφανοι, βλάσφημοι, γονεσιν πειθες, χάριστοι, νόσιοι, στοργοι, σπονδοι, διάβολοι, κρατες, νήμεροι, φιλάγαθοι, προδόται, προπετες, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μλλον φιλόθεοι, χοντες μόρφωσιν εσεβείας, τν δ δύναμιν ατς ρνημένοι (Β΄Τιμ. γ΄, 1-5). Ο κατ σάρκα ζντες θ θερίσουν σάρκα – θάνατο κα ο κατ Πνεμα θ θερίσουν Πνεμα – ζων αώνιον, « γρ ἐὰν σπείρνθρωπος, τοτο κα θερίσει· τι σπείρων ες τν σάρκα αυτοκ τς σαρκς θερίσει φθοράν, δ σπείρων ες τ πνεμα κ το πνεύματος θερίσει ζων αώνιον» (Γαλ. στ΄, 7-9).

  Κα θ εναι εκολο  ν ξεχωρίσουν ονθρωποι τ σαρκικ φρόνημα π τν πνευματικ ζωή, ἐὰν ναγινώσκουν τν γία Γραφ κα γνωρίσουν τν ρθόδοξον παράδοσιν, ρκε ν θελήσουν. Στν γία Γραφ κα στν ρθόδοξον Παράδοσιν, ποκαλύπτονται κα διδάσκονται ν γί Πνεύματι τ πάντα, κα ατ πο καταστρέφουν κακενα πο ζωοποιον τν ψυχή. Γι’ ατ κα Κύριος πάλι λέγει: γ δν κρίνω κανέναν. λόγος ν λάλησα κενος κρινεμς.Κα λόγος το Χριστο εναι τι Ατς λθε ς πεσταλμένος το Πατέρα κα κόσμος δν Τν δέχθηκε. ταν λθει λλος ντ Ατοντίχριστος- ν τδίνόματι, ατν θ τν δεχτον ονθρωποι1. Χριστςεναι τ Φς πορθε στν κόσμοκα ονθρωποι γάπησαν τ σκότος παρ τ Φς γιατί εναι πονηρ ατν τργα2. « θετν μ κα μ λαμβνων τῥήματ μου, χει τν κρνοντα ατν· λγος ν λλησα, κενος κρινε ατν ν τσχτμρᾳ·ὅτι γξ μαυτο οκ λλησα, λλ’ πμψας με πατρ ατς μοι ντολν δωκε τ επω κα τ λαλσω· κα οδα τι ντολ ατο ζω αἰώνις στιν. ον λαλγ, καθς ερηκ μοι πατρ, οτω λαλ. » (ωάν. ιβ΄, 48-50). πλα τνωτέρω εχερς ξάγεται τ συμπέρασμα τι συζήτηση πο γίνεται στν πατρίδα μας γι δθεν ρατσισμντιρατσισμό, φοβία ξενοφοβία, εναι προσχηματικ κα ψευδεπίγραφη. Κα τοτο πειδποιαδήποτε συζήτηση θ πρέπει ν κινεται στος πόλους λήθεια ψεδος, φς σκοτάδι.Κηρύττει κκλησία: «λοι εμαστε δελφοί, νς Θεο δημιουργήματα κα δν πάρχει διάκρισις μεταξνδρς κα γυναικός, δούλου λευθέρου. τσι, μπορομε νγαπήσουμε τν δελφό μας ς τν αυτό μας, ν συγχωρήσουμε τν χθρό μας κα ε δυνατν ν ερηνεύουμε μ τος πάντες». ταν λοιπν Κύριος ντέλλεται «ἐὰν σ ραπίσει δελφός σου στ μία σιαγόνα στρέψε σ’ ατν κα τν λλη, ἐὰν σγγαρέψει να μίλι πήγαινε δυ μίλια μαζί του, ἐὰν σο ζητήσει τ σακάκι δσε του κα τ πουκάμισο καἐὰν σο ζητήσει ν το δανείσεις τ πρς χρείαν κάνε το χωρς νταπόδοση» (Ματθ.ε΄, 39-42), τ λέει ατ μ τν λπίδα ν κερδίσουμε τν δελφό μας προβάλλοντας θυσία κα  φιλότιμο, στε νντραπε, ν μετανοήσει κα ν διορθώσει τ ζωή του, χτυπώντας τ πάθη πο τυχν τν βασανίζουν, κα στν συνέχεια ν στηρίξει κι αὐτὸς τος δελφούς του. Καμμία σχέση βεβαίως, μ τν μαζοχισμ τν εσπραξη καρπαζις, πως ντιλέγουν οφελες κα ομύητοι στν ρθοδοξία. Σ’ ατν τν θεϊκ διδασκαλία, πο δίνει πραγματικ νόημα στ ζωή μας κανυψώνει τνθρώπινο πρόσωπο ως τν θρόνο το Θεο, πς εναι δυνατν νπεισέλθει κάτι ξένο παρείσακτο, π.χ. σν ατ πο διδάσκουν λλες θρησκεες κα αρέσεις, οποες ναφέρονται μ κομπασμ στν ντιπαλότητα τν νθρώπων κα τν θνν, στν νταγωνισμ τν κρατν κα φτάνουν μάλιστα στ τραγικ σημεο ν διδάσκουν τι φόνος συνανθρώπων δηγε σ παραδείσια κατάσταση; (φθάσαμε στχαρακτήριστο, ξιωματικός τς στυνομίας ν συστήνει π τηλεοράσεως στος λληνες πολίτες, ταν τος ληστεύουν ο λαθραοι ν μν ντιστέκονται, μήπως τουλάχιστον σώσουν τ ζωή τους. ποον κατάντημα!!!). πίσης, εναι  δυνατν ν γίνεται νεκτστω κα σκέψη γι πορνεία, μοιχεία, μοφυλοφιλία, παιδεραστία, κτηνοβασία    ( βλέπε τ κτήνη μ τποα χουν γεμίσει ο περισσότεροι Νεοεποχίτες τ σπίτια τους), μπόριο ναρκωτικν, γκληματικς πράξεις, κτρώσεις, ρπαχτ καδικία, πως τ προωθε Νέα ποχή; ΟΧΙ κα πάλιν ΟΧΙ. Διότι πάντηση τογίου Πνεύματος εναι κόλουθη: «διότι γνόντες τν Θεὸν οχ ς Θεν δόξασαν εχαρίστησαν…σκοτίσθη σύνετος ατν καρδία…μετήλλαξαν τν λήθειαν το Θεον τ ψεύδει…λάτρευσαν τ κτίσει παρ τν κτίσαντα…α τε γρ θήλειαι ατν μετήλλαξαν τν φυσικν χρσιν ες τν παρ φύσιν, …ρσενες ν ρσεσι τν σχημοσύνην κατεργαζόμενοι…παρέδωκεν ατος Θες ες δόκιμον νον…συνευδοκοσι τος πράσσουσι.» (Ρωμ. α΄, 21-32) δ θ πρέπει νναφέρομε τν μεγάλο ριθμ μεταναστν πο εσέρευσαν καξακολουθον ν εσρέουν στν ερισκόμενη στριά της πατρίδα μας. Μετανάστες χωρς χαρτιά , πο πλήρωσαν μως μιλόκληρη περιουσία σ διακινητές. Μετανάστες π χρες τς Μέσης νατολς, τς σίας , τς Βορείου Αφρικς. ν συνυπολογίσομε κα τν μεγάλο ριθμ τν βαλκάνιων γειτόνων μας πο ερίσκονται νομίμως μ στν λλάδα μας μπορομε βασίμως ν συμπεράνουμε πς πρόκειται γι μι βόμβα στ θεμέλια τς μπερίστατης πατρίδος μας. Βεβαίως κκλησία μας καρθόδοξος λαός μας τομικ στν καθένα φρόντισαν στ μέτρο τοφικτο ν τν βοηθήσουν , λλ τ πρόβλημα εναι βαθύτερο καφίσταται. Χριστός μας, Μεσσίας, μς λέει: « Εδες τν δελφό σου, εδες τν Θεό σου. Κασο βρίσκεσαι μαζί του στ διάβα τς ζως φρόντισε ν συνδιαλέγεσαι μ συγχωρητικότητα καγάπη γι ν μν βρεθες κτεθειμένος τν μέρα κα τν ρα τς Κρίσεως.» Ἐὰν ατ εναι πόλυτη κα μόνη λήθεια π τν λιον – κα εναι – τότε δν πιτρέπεται π’ οδεν ννέχεσαι  στ ζωή σου ποιαδήποτε πλάνη κα βλασφημία πο προσβάλλει τν Θε κα τν νθρωπο κα καθιστ τν κάθε ποστάτη χθρ τς Θείας ποκαλύψεως. χεις, λοιπόν, προσωπικ εθύνη, ταν δν ντιστέκεσαι στ ψεδος, τν πλάνη κα τ σκοτάδι. Ατ τ δηλητηριώδη φίδια, δηλαδ τ ψεδος, τν πλάνη κα τ σκοτάδι, δν εναι δυνατν ν τ  βάλεις στ σπίτι σου κα στν κόρφο σου, γιατ θ σ δηλητηριάσουν κα θ φανες νίκανος καδόκιμος. Στν περίπτωση ατσχύει τερος νόμος πο λέει ν θυσιάζεσαι πρ τς ληθείας κι ατ θυσία ν φθάνει ως τέλους, προκειμένου νπερασπιστες τν τιμή σου, τν οκογένειά σου, τν ξιοπρέπειά σου, τν πίστη σου κα τν πατρίδα σου. Βέβαια, τ φίδι τς πλάνης δν τ σκοτώνεις, γιατ ταυτίζεται μνθρώπινο πρόσωπο, στω κι μαυρωμένο. Δν τ κλείνεις μως στ στθος σου κα στν καρδιά σου. Θέλω ν πτι πάρχουν  θρησκεύματα κα αρέσεις πο διαμορφώνουν νθρώπους μντικοινωνικ συμπεριφορ κανελεήμονη καρδιά, κα πο φθάνουν μέχρι το σημείου,  νσ τος περιθάλπεις, τος βοηθς κα  τος γαπς, κενοι ρρωστημένα,  σύμφωνα μ τν τρόπο ζως πο τος χουν δη διδάξει στν τόπο τους καἐφόσον τος χουν δη κμεταλλευθε κα πετάξει μακριπ τν δια τους τν πατρίδα, δοθείσης εκαιρίας, καραδοκον ν ληστεύσουν, ν βιάσουν κα ν σκοτώσουν. 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: 

πομένως, δν εμαστε  ρατσιστές, οτε χουμε ξενοφοβία, λλ μ διάκριση κακακία, προνοομε τ το οκου μας. Ορθόδοξοι Χριστιανογωνιζόμαστε ν φυλάσσουμε τν ρθόδοξη πίστη κα παράδοσή μας ς κόρην φθαλμο, μεταδίδοντάς την στ παιδιά μας, στγγόνια μας κα στς πόμενες γενεές. Τφείλουμε χάριν εγνωμοσύνης στος πατέρες πο μς παρέδωσαν ατ τ

για σεβάσματα τς Θρησκείας μας κα τν ρθόδοξο νθρωπολογία μας. διος Χριστός κλαψε γι τν ερουσαλήμ, ταν κείνη πηρεάσθηκε, σώτεψε καλλαξοπίστησε εσάγοντας ξένους τρόπους λατρείας, ξένα εδωλολατρικά θη καθιμα. Δν θ μποροσε ν πε, κας Θες μάλιστα ποεἶναι, ὁ Ὢν, ὁ Ὑπάρχων3:   φστέ τα λα λεύθερα, σπστε τ δεσμ τς πίστεώς σας, καταργστε τς παραδόσεις σας, σεβασθτε τος ξένους”; Μήπως κα Χριστς ταν ρατσιστής; το παραλόγου κα ν τ σκεφθε κανείς! κενα, λοιπόν, πο λέγονται στ media κα γράφονται στντυπα περ δθεν ρατσισμο κα ξενοφοβίας εναι κ το πονηρο σοφιστεες, ποποπροσανατολίζουν  κα δν πτονται τοληθινο προβλήματος ποπασχολε σήμερα λους μας. Τ σερβίρουν μ δόλο οχθρο τς ρθοδοξίας κα τς λλάδος, οποοι μ τν πολυπολιτισμικότητα προσπαθον ν γκετοποιήσουν κάθε γωνι τς πατρίδος μας, στε ο πολίτες, μαζ μ τν νεργία, τ φτώχεια κα τν βάσταχτη φορολογία, ν νοιώθουν νασφάλεια καπελπισία, μ τελικ προοπτικ  νποταχθον στ Νέα ποχ μ τργανά της. Εναι ατο οχθροί, πο ξεδιάντροπα  τονίζουν συχν-πυκντι θ τ δεχτομε θ πεθάνουμε, θ τος κολουθήσουμε στν καταστροφική τους πορεία λλέως θ χάσουμε τ τρένο τς ζως. Μήπως κι ατκόμη δν εναι ρατσισμς π᾿ τν πλευρά τους; Εναι δυστυχς λοι κενοι ο ξενοψευδοσωτρες, πο χωρς καμμία αδ, προβάλλουν τν κυνεδισμό, τν παιδεραστία, τν ρπαγ κα τν τοκογλυφία, ς πολιτισμ κα νέο τρόπο ζως. Ταλαίπωροι νθρωποι!!! Πο καταντήσατε!!! τσι, ν τέλει, τίθενται τρωτήματα πο περιμένουν ελικρινπάντηση:

Φς σκοτάδι; λήθεια ψεδος; ντιμότητα τιμία; ρθ κριτικ σκέψη νοησία καλιθιότητα; Φιλότιμο δόλος; Φιλία λυκοφιλία; ργασία δουλεία; 

             δισχιλιετς ρθόδοξη Παράδοσή μας δίνει μκρίβεια κα σαφήνεια τν πάντηση. Εχόμαστε ν τν μελετήσουν ατο ποσχυρίζονται τι γαπον ατν τν τόπο. ψυχ κα Χριστός, οτε πωλονται, οτε συλλήζονται κα  μες ορθόδοξοι λληνες, τν Πολύτιμον Μαργαρίτην, πο εναι πίστις κα παράδοσή μας, δν Τν πετομε  στος κύνες κα στος χοίρους. Τελεία κα παλα. 

1 (Ἰωάν.,ε΄,43):« ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε.» 


2(Ἰωάν., γ’, 19): «Αὕτη δὲ ἐστὶν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἀγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἤ τὸ φῶς• ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα»


3 (Ἰωάν.,η΄,58): “… Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι ἐγὼ εἰμί.”

(Ἔξοδ., γ΄,14): “…Ἐγώ εἰμι ὁ Ὢν…”

(Ἀποκ. Ἰωάν.,α΄,8): “Ἐγὼ εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ.”