Οι άπιστοι, άλλα και αυτοί πού το πνεύμα τους καθεύδει, θά πουν: «Δύο χιλιάδες χρόνια πριν υποσχέθηκε Εκείνος ότι θά ερχόταν στη, γη,, άλλα ακόμη δεν έχει έλθει!». Έτσι χλευάζουν τώρα αυτοί, οι οποίοι θα θρηνούν αιωνίως στην αιώνια βάσανο. Εμείς όμως, πού προετοιμαζόμαστε γιά την αιώνια ευφροσύνη στη Βασιλεία του Θεού, βεβαίως γνωρίζουμε ότι Εκείνος θά έλθει εν δυνάμει πολλή και δόξη, όπως το υποσχέθηκε.

Γνωρίζουμε ότι Εκείνος έχει έλθει ήδη αμέτρητες φορές και έχει φανερωθεί στους πιστούς Του! Μήπως δεν ήλθε στον Ιωάννη τον Θεολόγο, στον οποίον είπε: έρχομαι ταχύ (Άποκ. 3,11);

Μήπως δεν ήλθε στον Σαούλ, όταν εκείνος έπνεε μένεα εναντίον των χριστιανών και όταν έπεσε καταγής, στον δρόμο προς τη Δαμασκό, βλέποντας τον Κύριο και ακούγοντας τη φωνή Του να τού λέει: Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις; (Πράξεις 9,4). Ο Κύριος δεν εισέδυσε στην καρδιά του Αποστόλου Παύλου, όταν εκείνος ομολόγησε: ζω δε ουκέτι εγώ, ζει δε εν εμοί Χριστός (Γαλ. 2, 20); Εκείνος δεν ήλθε στους αμέτρητους μάρτυρες, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι υπέφεραν φρικτά βασανιστήρια γιά το όνομά Του, προκειμένου να τούς εμψυχώσει, ελεήσει και θεραπεύσει; Εκείνος δεν ήλθε στον άγιο Αντώνιο τον Μεγάλο, στον άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη,  στον άγιο Χαράλαμπο, την αγία Μαρίνα, τον άγιο Σιλβέστρο και τόσους αναρίθμητους άλλους;

Αλλά τί λέμε; Μήπως δεν επέστρεψε από το βασίλειο του θανάτου την τρίτη ημέρα ο Άναστάς Κύριος και μήπως δεν εμφανίστηκε ενώπιον των αποστόλων;

Δεν προσέτρεξε αρωγός στη μαστιζόμενη Εκκλησία Του πάμπολλες φορές; Δεν την ανέστησε, τρόπον τινά, εκ νεκρών κάθε φορά πού οι εχθροί της έχαιραν και θριαμβολογούσαν, βέβαιοι ότι είχαν δώσει στην Εκκλησία το τελειωτικό, θανάσιμο χτύπημα; Δεν έδειξε ο Κύριος τη δύναμή Του την εποχή των διωγμών του Νέρωνα και την εποχή του Κωνσταντίνου, στους χρόνους του Ιουλιανού και στήν περίοδο βασιλείας του Ιουστινιανού; Ομοίως και στις περιόδους της τυραννίας από τούς Άραβες, του τουρκικού ζυγού και της καταπίεσης των χριστιανών από τούς Μογγόλους;

~Ω, αδελφοί μου πιστοί, μην ενδίδετε στήν πλάνη! Εκείνος ήλθε αμέτρητες, άπειρες φορές σ’ εμάς τους ανθρώπους και ακόμη μέχρι σήμερα έρχεται. Εκείνος έρχεται σε κάθε ψυχή πού είναι πρόσφορη, ανοικτή, ανεξαρτήτως της καθαρότητάς της! Εντούτοις, όλοι αναμένουμε να έλθει μία τελευταία φορά, εν δόξη πολλή και δυνάμει. Γνωρίζουμε ότι ο ερχομός Του είναι βέβαιος!

Ω, Κύριε Πανοικτίρμον, πριν από τήν τελευταία έλευσή Σου αξίωσε μας να Σε δούμε και να αναγνωρίσουμε το πρόσωπο Σου και να αισχυνθούμε για τα δικά μας, αμαυρωμένα από τήν αμαρτία, πρόσωπα.

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας των αιώνων. Αμήν!
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΜΑΡΤΙΟΣ