Τό Εὐαγγέλιο1, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἀναφέρει ἕνα σπαρακτικό παράδειγμα ἑνός δαιμονισμένου.

Γυρνοῦσε στήν ἔρημο καί στούς τάφους ἀγριεμένος, ξεσχισμένος, γυμνός.

Ὁ φόβος καί ὁ τρόμος τῆς περιοχῆς.

Ὅταν ὅμως κάποτε πέρασε ἀπό τό μέρος ἐκεῖνο ὁ Ἰησοῦς ἔτρεξε κοντά του μέ φρίκη καί τόν παρακάλεσαν τά δαιμόνια πού ἦταν μέσα του νά τούς ἐπιτρέψει νά μποῦν στούς χοίρους. Καί ὁ Κύριος τούς ἐπέτρεψε. Καί τότε ὅρμησε τό κοπάδι σέ μιά λίμνη καί πνίγηκαν ὅλοι οἱ χοῖροι. Μόλις ὅμως οἱ δαίμονες ἔφυγαν ἀπό τόν ἄνθρωπο, ἐκεῖνος συνῆλθε, γαλήνεψε, ντύθηκε καί κάθισε κοντά στόν Χριστό.

Καί τό συμπέρασμα:

Ὁ Κύριος ντύνει, ὁ διάβολος ξεγυμνώνει.

 ***

Ἀλλοίμονο, ἄν ἡ Ἐκκλησία εἶχε τό δικαίωμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ κι ἦταν ὑποχρεωμένη ἀπέναντι στούς ἀνθρώπους, στά ζητήματα τῆς πίστεως καί τοῦ ἠθικοῦ βίου τῶν Χριστιανῶν, νά προσαρμόζεται στίς ἀντιλήψεις τῆς κάθε ἐποχῆς. Ἀλλά ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἐντολή νά «ὀρθοτομεῖ τόν λόγον τῆς ἀληθείας», νά κηρύττει τό ἀμετάθετο θέλημα τοῦ Θεοῦ, νά ἀφυπνίζει καί νά κρατάει σέ ἐγρήγορση τούς ἀνθρώπους· νά στηρίζει ἐκείνους πού στέκουν καί νά σηκώνει ἐκείνους πού ἔπεσαν, νά τούς δείχνει τόν οὐράνιο προορισμό τους, νά τούς ἐμπνέει φρόνημα ὑψηλό, νά τούς μυσταγωγεῖ καί νά τούς προσάγει στό Χριστό μέ τά ἴδια λόγια τοῦ Ἀποστόλου Παύλου·

«Δοξάσατε τόν Θεόν ἐν τῶ σώματι ὑμῶν καί ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ· ἀμήν

   Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι

κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

 Ἀπό τό βιβλίο: “ΑΞΙΟΠΡΟΣΕΚΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ

ΚΑΛΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ”

Ἐκδόσεις: «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

 Εὐχαριστοῦμε θερμά τίς ἐκδόσεις  «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδουν.

Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης 

 1Λουκ. Η΄: 26-39