ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΖ΄(37)

 Τοῦ ἀββᾶ Μάρκου

 … Ἀπαλλάσεται ἀπό ἁμαρτίες ἐκεῖνος πού ἀδικεῖται ἀπό ἀνθρώπους, καί βρίσκει βοήθεια ἀνάλογη μέ τή θλίψη.

Ὅποιος πιστεύει στόν Χριστό, ὅτι θά ἀνταποδώσει, ὑπομένει κάθε ἀδικία, ἀνάλογα μέ τήν πίστη του.

Αὐτός πού προσεύχεται θερμά γιά ἀνθρώπους πού τόν ἀδικοῦν, συντρίβει τούς δαίμονες· ὅποιος ὅμως ἀντιμάχεται τούς πρώτους, πληγώνεται ἀπό τούς δεύτερους.

  Εἶναι καλύτερο νά σοῦ κάνουν κακό ἄνθρωποι παρά δαίμονες· ὡστόσο ἐκεῖνος πού εἶναι εὐάρεστος στόν Θεό νικᾶ στίς δύο περιπτώσεις.
 Ὅποιος ὀργίζεται μέ τόν συνάνθρωπο ἐξαιτίας χρημάτων ἤ δόξας ἤ ἡδονῆς, δέν ἔχει καταλάβει ὅτι ὁ Θεός διοικεῖ μέ δικαιοσύνη τά ἀνθρώπινα πράγματα.
  Μή θέλεις νά ἀκοῦς δυστυχίες τῶν ἐχθρῶν σου, γιατί ὅσοι ἀκοῦνε μέ εὐχαρίστηση τέτοια πράγματα, τρυγοῦν τούς καρπούς τῆς πρόθεσής τους.
  Δέν μπορεῖ κανείς νά συγχωρήσει μέ τήν καρδιά του τά παραπτώματα κάποιου, ἄν δέν ἔχει ἀληθινή γνώση· γιατί αὐτή δείχνει στόν καθένα πώς στόν ἴδιο ὀφείλονται οἱ δοκιμασίες πού τοῦ ἔρχονται.
 Αὐτός πού ἀδικεῖται ἀπό κάποιον καί δέν φιλονικεῖ μαζί του οὔτε μέ τά λόγια οὔτε μέ τή σκέψη, ἔχει ἀληθινή γνώση καί φανερώνει ἀκλόνητη πίστη στόν Κύριο.

Οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀσταθεῖς σάν τή ζυγαριά καί δέν κρίνουν δίκαια1.Ἐφόσον δηλαδή Θεός ἀποδίδει στόν καθένα τό δίκαιο, οὔτε αὐτός πού ἀδικεῖ κερδίζει, οὔτε ἀδικημένος χάνει. Καθώς λοιπόν ἔτσι εἶναι τά πράγματα, ἄνθρωπος στ᾿ἀλήθεια πορεύεται ἔξω ἀπό τήν πραγματικότητα καί ἑπομένως ἄδικα ταράζεται2.

 Ἡ καρδιά πού ἔχει εὐσπλαχνία εἶναι φανερό ὅτι θά βρεῖ εὐσπλαχνία· ὅμοια καί αὐτή πού ἔχει ἔλεος θά βρεῖ ἔλεος. Ἄν ὅμως ἔχει τά ἀντίθετα ἀπό αὐτά, ἑπόμενο εἶναι νά τῆς συμβοῦν τά ἀντίθετα.

  συνεχίζεται….

  Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι

κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.


 «ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

 Εὐεργετινός τόμος β΄

Ἐκδόσεις:«ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ»

 Εὐχαριστοῦμε θερμά τίς ἐκδόσεις  «ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ» γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδουν.

Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης 

    1Ψαλμ. 61 : 10.

2Ψαλμ. 38 : 7.