Στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων (Κεφ.η΄, 26-40), ἀναφέρεται μέ πολύ γραφικότητα, ἡ θαυμαστή ἱστορία τῆς βάπτισης τοῦ πρώτου Αἰθίοπα Χριστιανοῦ. Θεωροῦμε ὠφέλιμο νά ἀναπτύξουμε αὐτό τό γεγονός,  γιά νά λάβουν οἱ ἀναγνῶστες μας περισσότερη γνώση.

Ἡ Αἰθιοπία ἤ ὅπως παλαιότερα ὀνομαζόταν Ἀβησσυνία, εἶναι μιά χώρα τῆς Ἀνατολικοκεντρικῆς Ἀφρικῆς. Παλαιότερα ἦταν ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα βασίλεια. Ἀπό τή χώρα αὐτή κατάγονταν ὁ ἀναφερόμενος στή Ἀποστολική περικοπή.  

Ἄς δοῦμε ὅμως ποιός ἦταν ὁ πρῶτος Χριστιανός Αἰθίοπας.  Τό ὄνομά του δέν ἀναφέρεται, οὔτε καί μετά τήν βάπτισή του ἀπό τόν Ἀπόστ. καί Διάκονο Φίλιππο. Ἡ περικοπή μᾶς μιλᾶ γιά· «ἀνήρ Αἰθίοψ εὐνοῦχος δυνάστης Κανδάκης τῆς βασιλίσσης Αἰθιόπων, ὅς ἦν ἐπί πάσης τῆς γάζης αὐτῆς, ὅς ἐληλύθει προσκυνήσων εἰς Ἰεροσόλυμα».

Ὅπως εἴπαμε πιό πάνω, ἡ Αἰθιοπία δέν εἶχε τήν φτώχεια καί τήν δυστυχία τῆς σημερινῆς ἐποχῆς.Ὑπῆρξε μία εὔφορη καί δυνατή χώρα. Κάποτε μάλιστα κατέκτησε καί τήν Αἴγυπτο. Κατά τήν ἐποχή τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στό θρόνο τῆς Αἰθιοπίας ἦταν βασίλισσα. Οἱ βασίλισσες καί οἱ βασιλομήτορες ὀνομαζόντουσαν «Κανδᾶκες», ὅπως μαρτυροῦν ἀρχαῖοι Ἱστορικοί(Πλίνιος «ὁ πρεσβύτερος», 1ος αἰώνας π. Χ. κ.ἄ.), τουλάχιστον ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Καίσαρα Αὔγουστου (30 π.Χ.) μέχρι τόν Αὐτοκράτορα Βεσπεσιανό (-79 μ.Χ.). Αὐτό παρατηρεῖται καί σέ ἄλλες χῶρες, ὅπως π.χ. στήν Αἴγυπτο οἱ βασιλεῖς ὀνομαζόντουσαν Φαραώ, καί Σέλευκοι οἱ ἄρχοντες τῆς Συρίας.

Ὁ Αἰθίοπας λοιπόν τῆς περικοπῆς, ἦταν σημαντικό πρόσωπο στή πατρίδα του. Ἀναφέρεται «εὐνοῦχος» πού σημαίνει ἤ ὅτι ἦταν κατά κυριολεξία εὐνοῦχος καί ἔφορος τοῦ γυναικωνίτη τοῦ παλατιοῦ ἤ μᾶλλον -καί τό πλέον πιθανότερο ἀφοῦ στό θρόνο ἦταν βασίλισσα- ὅτι ἦταν αὐλικός, ἄνθρωπος ἐμπιστοσύνης τῆς βασίλισσας. Τό «δυνάστης» μᾶς λέει τήν κρατική ὑπεροχή πού εἶχε. Ἄλλωστε, τό ὅτι τονίζεται· «ἦν ἐπί πάσης τῆς γάζης αὐτῆς» σημαίνει ὅτι τό ἀξίωμά του ἦταν πολύ ψηλό, σήμερα θά τόν ὀνομάζαμε Ὑπουργό Οἰκονομικῶν. Αὐτό πού πρέπει νά θεωρηθεῖ βέβαιο, εἶναι ὅτι ἦταν σίγουρα Ἰουδαῖος στό γένος καί στή θρησκεία, γιατί πρῶτο εἶχε ἔρθει στά Ἰεροσόλυμα νά προσκυνήσει καί δεύτερο γνώριζε νά διαβάζει Ἑβραϊκά, ἀφοῦ ὁ Ἀποστ. Φίλιππος τό βρῆκε νά διαβάζει τό βιβλίο τοῦ προφ. Ἠσαΐα. Δέν εἶναι παράξενο ἕνας Ἑβραῖος στό γένος καί τή θρησκεία νά εἶχε ἀποκτήσει τέτοιο ἀξίωμα στή χώρα πού ἔμενε. Σᾶς θυμίζω τόν Ἰωσήφ τόν γιό τοῦ Ἰακώβ στήν Αἴγυπτο καί τόν Δανιήλ στή Βαβυλώνα. Τό προσκυνηματικό αὐτό ταξίδι τοῦ Ἑβραίου αὐτοῦ Αἰθίοπα, στά Ἰεροσόλυμα, ἔγινε τίς ἡμέρες τοῦ πάθους, τοῦ θανάτου καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Πολλά θά ἄκουσε καί τοῦ κίνησε τό ἐνδιαφέρον νά ἐρευνήσει τό γεγονός. Στήν ἐπιστροφή του λοιπόν πρός τήν Αἰθιοπία, ἄρχισε νά διαβάζει τό Νόμο καί τούς Προφήτες, γιά νά μάθε ἄν πράγματι τά ὅσα ἀναφερόντουσαν ἐκεῖ γιά τόν Μεσσία, ἀληθεύανε στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Πραγματικά, φαίνεται ὅτι ὁ Αἰθίοπας ἐκεῖνος κατηχήθηκε κυρίως ἀπό τό βιβλίο τοῦ προφ. Ἠσαΐα καί ὅταν παρουσιάστηκε ὁ Ἀποστ. Φίλιππος, χρειάστηκε μόνο νά τόν βαπτίσει.

Ἔτσι ὁ ἀξιωματοῦχος αὐτός Αἰθίοπας, ὑπῆρξε ὁ πρῶτος Χριστιανός τῆς Αἰθιοπίας.

Πηγή: Θησαυρός γνώσεως και ευσέβειας