Η διάδοση των Αληθειών του Ευαγγελίου δεν είναι μόνο προνόμιο των Επισκόπων, του κλήρου και των θεολόγων, αλλά και κάθε πιστού.
Ο πιστός Χριστός πρέπει να είναι λυχνία και να φωτίζει τους άλλους σαν ένα μικρός θεολόγος και να είναι σε θέση να απαντάει σωστά και να γνωρίζει τα θέματα γύρω από την πίστη μας.
Έτσι θα καθοδηγεί σωστά τόσο τον εαυτό του, όσο και εκείνους που βρίσκονται υπό την επήρρειά του.
Αν εμείς είμαστε τόσο γλυκανάλατοι Χριστιανοί, αυτό οφείλεται στο ότι δεν γνωρίζουμε τα της πίστης μας και είμαστε οι πλέον ακατήχητοι και αδιάβαστοι παρόλο που κατέχουμε τη μόνη και αληθινή πίστη και θρησκεία.
Δεν μελετούμε την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Και παρουσιάζονται οι αιρετικοί που διαβάζουν, ως διδάσκαλοι και μας τα λένε απ’ έξω, καθότι εμείς ούτε από μέσα τα γνωρίζουμε…

Κάποιος φίλος μου βρέθηκε στη Σάμο. Και βλέπει εκεί στο περίπτερο μια γιαγιά, η οποία αγόραζε ένα περιοδικό την ”Αγία Μαρίνα” που έβγαζα εκείνη την περίοδο. Πλησιάζει την γιαγιά και της λέει:
– Γιαγιά βλέπω ότι παίρνεις το περιοδικό ”Αγία Μαρίνα” και μάλιστα παίρνεις δύο φύλλα. Το διαβάζεις;
– Δεν το διαβάζω παιδάκι μου, εγώ δεν ξέρω γράμματα… Μου το διαβάζουν άλλοι. Δίνω ένα τάλιρο στην εγγονή μου και μου το διαβάζει… και έτσι ακούει και αυτή! Βοηθιέται και αυτή μαζί μου!
Όταν ο άνθρωπος θέλει, βρίσκει λύση σε όλα τα θέματά του…
Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 – 1982)