Η Πηνελόπη, η κόρη του βασιλιά, στο μπαλκόνι της τρία γοργόφτερα βλέπει πουλιά,πετούν προς το μέρος της-το πρώτο ήταν περιστέρι, λευκό σαν το γάλα, κλαδί ελιάς είχε στο στόμα

μετά ένας αετός, βαστώντας στο ράμφος στεφάνι ολάνθιστο-

έπειτα ένα κοράκι, απ’ το παραθύρι μπήκε φίδι κρατώντας φοβερό.

Η Πηνελόπη τις θεραπαινίδες της ρωτά τί να σημαίνουν όλα αυτά.

Σωπαίνουν, δεν νογούν- έκθαμβοι όλοι κι άναυδοι.

Μόνον ο γέρων, ο Άπελλιανός, αυτός μίλησε προφητικώς:

«Θνητοί άνθρωποι είμαστε όλοι,

αλλ όμως, πρόσεξέ με, άκουσε, όμορφή μου κόρη!

το Πνεύμα του Θεού γιά σένα προφητεύει

μέσα από τα σημεία μήνυμα ξεκάθαρο μεσιτεύει-

το περιστέρι άγγελμα σου φέρνει ειρηνικό,

«Ειρήνη» θά ονομαστείς-

ο κλάδος της ελαίας σημαίνει την Χάρη του Θεού, αυτήν πού θά ενδυθείς-

ο αετός είναι νικητής: εσύ τα πάθη σου θά νικήσεις- το ανθοστόλιστο στεφάνι δόξα σημαίνει και τ’ ουρανού την γλυκύτατα-

τό κοράκι με το φίδι, τον δαίμονα δηλοι και την μοχθηρία την δαιμονική.

Ἀλλα, διά της απαντοχής σου, αυτός θά κατατροπωθεί!».

Η Ειρήνη άκουγε όλα αυτά και η καρδιά της ριγούσε- αποφάσισε ολόκληρη στην Πίστη να παραδοθεί, γιά να σωθεί, και την απόφαση της έκανε πράξη αληθινή, επειδή όπου Θεού οικοδομή, ο Θεός συνεργεί  Ώ, Κύριε, διά των αγιων της Ειρήνης ευχών, σώσον τας ψυχάς ημών!
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΜΗΝΑΣ  ΜΑΙΟΣ.