Ο Ιωάννης ο Διορατικός μιλούσε για την ταπείνωση με δάκρυα χαράς:

«Αγαπημένα μου παιδιά, παιδιά της σωφροσύνης, όσο πιο ταπεινοί γίνεστε, τόσο πιο αγαπητοί του Θεού!

Η ασκητική ζωή, χωρίς ταπείνωση, δεν καρποφορεί- ο υπερήφανος προσφέρει την ψυχή του στον διάβολο.

“Αν κενωθείτε από τον παλαιό εαυτό σας, τότε θά πληρωθεί η ψυχή σας από τον Ζωντανό Θεό!

Ποιος αλήθεια είναι πιο ταπεινός από τον Θεό;

Ο Θεός σε τίποτα δεν προβάλλει την υπεροχή Του- μυστικά, αφανώς, καθοδηγεί τα σύμπαντα!

Γι’ αυτό οι άφρονες άνθρωποι θαρρούν πως Εκείνος δεν υπάρχει καν.

Αν ο άνεμος δεν έπνεε, αν δεν σφύριζε, δεν βοούσε, οι μικρόνοοι αυτοί θά αρνούνταν και την ύπαρξη του ανέμου!

Αυτός πού έχει ταπείνωση μέμφεται τον εαυτό του- εύκολα πετυχαίνει ν’ αποκτήσει κάθε αρετή.

Η ταπείνωση δεν είναι τίποτε άλλο παρά πτωχεία τω πνεύματι- αυτή είναι η τρισμακάρια διδασκαλία του Σωτήρος: μην ελπίζεις καθόλου στον εαυτό σου και έλπισε εξ ολοκλήρου στον Θεό!

Αυτή είναι η άγια ταπείνωση και όποιος την παραβαίνει ετοιμάζει για την ψυχή του τον πιο σκοτεινό όλεθρο.

Οι σκέψεις όλων των άγιων συμφωνούν σε τούτο:

Χωρίς μεγάλη ταπείνωση, ουδείς σώζεται!

Ο ταπεινός είναι ολόχαρος, διότι ο Θεός κυβερνά τη ζωή του! Αγαπημένα μου παιδιά, όταν είστε ταπεινοί, είστε ήδη κοντά στη σωτηρία σας!»
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΜΑΡΤΙΟΣ

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2018/03/blog-post_940.html?m=1