Πρόστρεχε στον Χριστό, παρακαλώντας Τον δυνατά, επίμονα και ακατάπαυστα, όπως ο τυφλός τότε, στην Ιεριχώ: «Ιησού, υιὲ Δαβίδ, ελέησόν με!».
Κι’ Εκείνος, όπως τότε, θα σε ρωτήσει μυστικά: « Τί σοι θέλεις ποιήσω;».
Εσύ, ο τυφλός στην ψυχή, θα πεις: «Κύριε, ίνα αναβλέψω».
Ο Χριστός, βλέποντας την πίστη σου, τη μετάνοιά σου, τη ζέση της ικεσίας σου, θα σε σπλαχνιστεί και θα σε θεραπεύσει, χαρίζοντας στην ψυχή σου το Φώς.!
Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος
Στους λόγους του Θεού υπάρχει κάποιος χυμός αθανασίας, ο οποίος με την ανάγνωση των λόγων Του πέφτει σταγόνα – σταγόνα στην ψυχή του ανθρώπου και την ζωογονεί από το θάνατο και τη φθορά.
Αυτό αποκαλύπτει ο Σωτήρ όταν λέει:

«Αμήν, αμήν λέγω υμίν, ότι ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον… και μεταβέβηκε εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ιωάν. 5, 24).
Τούτο σημαίνει ότι με την ανάγνωση, και την εκμάθηση των λόγων του Θεού διδάσκεσαι την αθανασία και την αιωνιότητα, διδάσκεσαι την αθάνατη και αιώνια ζωή.
Αν πιστεύεις σ’ αυτούς τους λόγους μ’ όλη σου την πίστη, έμαθες ήδη τί είναι αιώνια ζωή και πέρασες από τον θάνατο στη ζωή.
Γι’ αυτό ο Σωτήρ επιμένει αποφασιστικά:
«Αμήν, αμήν λέγω υμίν, εάν τις τον εμόν λόγον τηρήση, θάνατον ου μη θεωρήση εις τον αιώνα» (Ιω­άν. 8, 51).
Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος (Βελιμίροβιτς)