200 χρόνια μετά, πάλι σκλαβιά…

Γράφει ὁ Ἀναστάσιος Ὁμ. Πολυχρονιάδης Ἕνας χρόνος πέρασε… Μὲ τὶς ἐκκλησίες κλειστές… Χωρὶς καμία οὐσιαστικὴ διαμαρτυρία… Σὰ ν’ ἄρεσε… Σὰ νὰ βόλεψε… Μὲ τὴν τηλεθέαση τῆς Θείας Λειτουργίας… Στὶς «κατ’ οἶκον ἐκκλησίες»… Γιὰ κάποιους, κάποτε, αὐτὰ ἦταν ἀδιανόητοι προτεσταντισμοί… Εὐσεβισμοὶ καὶ πιετισμοί…   Τώρα τὰ συνιστοῦν ἀνεπιφύλακτα…   Ἔχουν γίνει ὑπέρμαχοί τους…   Κάποτε, δὲν…

Συνέχιση ανάγνωσης