Ὑπάρχουν διάφορες ὀρμές τῆς προαίρεσης.

Υπάρχουν διάφορες ορμές της προαίρεσης. Μια θερμή προαίρεση, μπορεί μέσα σε μία ώρα να προσφέρει στον Θεό, όσα δεν προσφέρει άλλη νωθρή προαίρεση μέσα σε 50 χρόνια. Και όταν δουν οι δαίμονες, ότι κάποιος βρίστηκε και εξευτελίστηκε ή αδικήθηκε ή ο,τιδήποτε άλλο έπαθε και λυπάται, όχι γιατί άδικα έπαθε, αλλά γιατί δεν σήκωσε με γενναιότητα…

Συνέχιση ανάγνωσης

Τήν κάθε ἡμέρα του τή θεωροῦσε ἀρχή ἀσκήσεως…

Παράξενος ήταν πράγματι και τούτος ο συλλογισμός του μεγάλου Αντωνίου: δεν θεωρούσε πρέπον να μετράει της αρετής το δρόμο, με το χρόνο, ούτε με τη διάρκεια της αναχωρήσεως από τον κόσμο για την εξάσκηση της, αλλά τον μετρούσε με το μέγεθος του πόθου και με τη φλόγα της προαιρέσεως. Γι αυτό και δεν ανέφερε τα…

Συνέχιση ανάγνωσης

Ἐγώ θά σέ βοηθήσω, ἀρκεῖ ἐσύ νά θέλεις…

Όπου υπάρχει καλοπροαίρετος άνθρωπος, ο Θεός θα οικονομήσει και θα τον κερδίσει αυτόν τον άνθρωπο κάποτε. Θα του δημιουργήσει προϋποθέσεις σωτηρίας, θα επιστρατεύσει αγγέλους μα και αυτόν τον Σατανά θα αγγαρεύσει, προκειμένου να κερδίσει τον άνθρωπο. Να του γνωρίσει την αλήθεια, να του ευαγγελίσει τον Χριστό, τον Σωτήρα, τον Λυτρωτή, αρκεί να είναι καλοπροαίρετος και…

Συνέχιση ανάγνωσης

Τά στοιχεῖα τοῦ προπτωτικοῦ Ἀδάμ καί ἡ Θεοτόκος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Μελέτες στήν Φιλοκαλία Τά συστατικά τοῦ προπτωτικοῦ Ἀδάμ ἦσαν τό σῶμα, ἡ ψυχή καί ἡ θεία χάρη ἤ ἅγιο Πνεῦμα, ὅπως λέγεται στήν Ἁγία Γραφή. «Ἀπό τρία στοιχεῖα συντίθεται ὁ ἄνθρωπος», διδάσκει ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης, «ἀπό τό (ἅγιο) Πνεῦμα, τήν ψυχή καί τό σῶμα»[1]. Ὁ Μέγας Βασίλειος ἀναφερόμενος στό ἐμφύσημα τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο…

Συνέχιση ανάγνωσης

«Ἡ πίστη δίνεται ἀπὸ τὸν Κύριο ἀνάλογα μὲ τὴν προαίρεση»

Πατὴρ Ἀρσένιος «Κάθε ἄνθρωπος, φεύγοντας ἀπὸ τὴ ζωή, πρέπει κάτι νὰ ἀφήσει πίσω του: Τὸ σπίτι ποὺ ἔχτισε, τὸ δέντρο ποὺ φύτεψε, τὸ βιβλίο ποὺ ἔγραψε… Καὶ αὐτὰ ὄχι γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ γιὰ τὸ συνάνθρωπό του. Ἀκόμα καὶ μετὰ τὸ θάνατό σου, θὰ ἐξακολουθήσει νὰ ὑπάρχει κάτι ἀπὸ σένα σ᾿ ὅλα ὅσα ἄγγιξαν…

Συνέχιση ανάγνωσης

Ὁ Μέγας Μακάριος καί οἱ δύο γυναῖκες

  «Κάποτε, στην ώρα της προσευχής στο κελί του, ο μέγας Μακάριος άκουσε μια φωνή άνωθεν, να του λέγει: -Μακάριε, πρέπει να ξέρεις, πώς, παρά τις προσευχές και την άσκησή σου, δεν έφτασες ακόμη στα μέτρα της αρετής, πού έχουν ανέβει εκείνες οι δύο γυναίκες, στη τάδε πολιτεία. Το πρωί ο Γέροντας σηκώθηκε, άρπαξε το…

Συνέχιση ανάγνωσης