«Τίποτα δέν παροργίζει τόσο τό Θεό, τίποτα δέν ξεγυμνώνει τόσο τόν ἄνθρωπο καί δέν τόν ὁδηγεῖ στήν ἀγκατάλειψη, ὅσο ἡ καταλαλιά, ἡ κατάκριση καί ἡ ἐξουδένωση τοῦ πλησίον» *

μέρος β΄ (τελευταῖο) ΣΤ΄ Διδασκαλία ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΜΑΣ Ἀββᾶ Δωροθέου ἔργα ἀσκητικά Πραγματικά, συμβαίνει νά κάνει κάποιος ἀδελφός μερικά πράγματα μέ ἁπλότητα1. Αὐτή ὅμως ἡ ἁπλότητα εὐαρεστεῖ στό Θεό περισσότερο ἀπό ὁλόκληρη τή δική σου ζωή. Καί σύ κάθεσαι καί τόν κατακρίνεις καί κολάζεις τήν ψυχή σου; Καί…

Συνέχιση ανάγνωσης

Τά δάκρυα εἶναι ὅπως ἡ βροχή…

Τά δάκρυα εἶναι ὅπως ἡ βροχή, καί ὁ ἄνθρωπος εἶναι σάν τό γεωργό. Ὅταν λοιπόν ἔρχονται (τά δάκρυα), αὐτός πού καλλιεργεῖ τήν καρδιά τοῦ πρέπει ν᾿ ἀγωνίζεται γιά νά μή χαθεῖ τίποτε ἀπό τή βροχή, ἀλλά νά μαζευτεῖ ὅλο τό νερό στόν κήπο του καί νά τόν ποτίσει. Σᾶς λέω, παιδιά μου, ὅτι πολλές φορές…

Συνέχιση ανάγνωσης