200 χρόνια μετά, πάλι σκλαβιά…

Γράφει ὁ Ἀναστάσιος Ὁμ. Πολυχρονιάδης Ἕνας χρόνος πέρασε… Μὲ τὶς ἐκκλησίες κλειστές… Χωρὶς καμία οὐσιαστικὴ διαμαρτυρία… Σὰ ν’ ἄρεσε… Σὰ νὰ βόλεψε… Μὲ τὴν τηλεθέαση τῆς Θείας Λειτουργίας… Στὶς «κατ’ οἶκον ἐκκλησίες»… Γιὰ κάποιους, κάποτε, αὐτὰ ἦταν ἀδιανόητοι προτεσταντισμοί… Εὐσεβισμοὶ καὶ πιετισμοί…   Τώρα τὰ συνιστοῦν ἀνεπιφύλακτα…   Ἔχουν γίνει ὑπέρμαχοί τους…   Κάποτε, δὲν…

Συνέχιση ανάγνωσης

Ὅταν τό ὠμοφόριο καταντᾶ ἀξεσουάρ…

Ἀναστάσιος Ὁμ. Πολυχρονιάδης, δρ. pd. Θεολογίας ΑΠΘ   Ἦταν Κυριακή πρωί, μίας περασμένης ἐποχῆς… Ἕνας ἀφανής διωγμός ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας εἶχε ξεσπάσει ἐν Ἑλλάδι… Δυστυχῶς, μέ τή στήριξη προσώπων «ἐκκλησιαστικῶν»… Χωρίς αὐτές ἡ Πολιτεία δέν θά μποροῦσε νά κάνει ρούπι… Ἔτσι, οἱ ναοί παρέμεναν ἑρμητικά κλειστοί γιά τούς πιστούς… Ὅποιος τολμοῦσε νά ρωτήσει γιατί, τό…

Συνέχιση ανάγνωσης

Μασκονόμοι…

Γράφει ο Αναστάσιος Ομ. Πολυχρονιάδης, Δρ. pd. Θεολογίας ΑΠΘ   «Τίποτα μέσα στον χώρο αυτό τον ιερό και άγιο δεν είναι δυνατό να μας μεταδώσει ιόν τινά, επιδημία ή πανδημία.   Γιατί; Διότι, τα πάντα χαριτώνονται. Προσφέρεται ο Χριστός. Ο χώρος αυτός είναι άγιος και ιερός και κυρίως όταν έχει εγκαινιασθεί. Δεν είναι ένα εντευκτήριο….

Συνέχιση ανάγνωσης