Εἰς χείρας τοῦ «Ηρώδου» ὁ Γέροντας Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνας!

Σχετική εικόναΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΟΥ «ΗΡΩΔΟΥ» Ο Γ. ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ ΑΡΙΖΟΝΑΣ!

 Του κ. Χρήστου Κ. Λιβανού

 Στο αγιασμένο πρόσωπο του χαρισματούχου Γεροντος, οικουμενισταί, πατριαρχικοί και κοσμικοί Ελληνοαμερικανοί έχουν ανακαλύψει τον νέον επικίνδυνον εχθρόν της Ορθοδοξίας! Τους ενοχλεί και πανικοβάλλει η δι’ αυτού θεάρεστος άνθησις και επέ­κτασις του Ελληνορθοδόξου – Αγιορείτικου Μοναχισμού και η πνευματική αφύπνισις των ομογενών στην Βορειοαμερικανική ήπειρο. «Ίδε ο κόσμος οπίσω αυτού απήλθεν», λέγουν μεταξύ των οι σύγχρονοι αυτοί Φαρισαίοι.

«Ίνατί εφρύαξαν έθνη, και λαοί  εμελέτησαν κενά;» ( Ψαλμ. 2:1)

Το πιο πάνω μεσσιακό διάψαλμα, το οποίο αφορoύσε στον Μεσσία Ιησού Χριστό, θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθή, κατ’ αναλογίαν, και για τον πανορθοδόξως γνωστόν Γεροντα Εφραίμ, διότι και στην περίπτωσι του πολυσεβάστου αυτού Γεροντος εφρύαξαν όχι έθνη, αλλ’ ελάχιστοι αλλόδοξοι Αμερικανοί και πολλοί, δυστυχώς γι’ αυτούς, Ορθόδοξοι (;)Ελληνοαμερικανοί!

«Και ποίοι είναι αυτοί;» θα ερωτήσουν μερικοί αναγνώσται.

Θα απαντήσωμεν, παραλλάσσοντας λίγο τη συνέχεια του Ψαλμού. «Παρέστησαν οι ισχυροί της γης, και οι (εκκλησιαστικοί) άρχοντες συνήχθησαν επί το αυτό κατά του Κυρίου και κατά του (πιστού ιερομονά­χου αυτού)».

Αλλά, ποίοι είναι οι ισχυροί της γης;

Κοσμικώς ισχυροί θεωρούνται οι έχοντες πολλά χρήματα, μεγάλες περιουσίες, υψηλά αξιώματα, καθώς και εκείνοι που έχουν ενταχθή σε σκοτεινές λέσχες και μυστικές στοές, επιτυγχάνοντας ταχείαν επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική ανέλιξη και καταξίωση.

Και εις τι τους έπταισε ο Γεροντας Εφραίμ; Continue reading

Πανήγυρις εἶναι ὁ κόσμος, ἡ ζωή καί ὁ καθένας ἐμπορεύεται μέ τόν χρόνο τῆς ζωῆς του, τήν Αἰώνιο Ζωή…

Δεν είναι μάταιος ο κόσμος; Δεν είναι ολιγοχρόνιος η ζωή; γιατί λοιπόν να μας απασχολούν τα άχυρα, περισσότερο από τον χρυσό; Όλα σε τούτο τον μάταιο κόσμο, θα παρέλθουν.. Continue reading

Γέροντας Ἐφραίμ Ἀριζόνας: Ἡ προσευχή πού ἔκανα μέ δάκρυα ὅταν ἐξομολογοῦσα στόν Καναδά

  Όταν εξομολογούσα στον Καναδά, λυπόμουν τους ανθρώπους κι έκανα νοερώς με δάκρυα αυτήν την προσευχή κατά την ώρα της εξομολογήσεως.

«Κύριε αξίωσέ με, να αγαπώ τους ανθρώπους, όπως Συ τους αγαπάς. Continue reading

Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης – Ὁ ζῆλος γιά τόν ναό τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος

  Το σώμα του ανθρώπου κατά τον απόστολο Παύλο είναι ο ναός του Θεού: «Ουκ οίδατε ότι ναός Θεού εστε και το Πνεύμα του Θεού οικεί εν υμίν;» (Α’ Κορ. 3:16). Από την στιγμή που αναγεννηθήκαμε πνευματικώς με την ιεροπραξία του Βαπτίσματος, το Πνεύμα του Θεού, το Πνεύμα το Άγιο ήρθε μέσα στην καρδιά μας και με τον πνευματικό μας αγώνα κατοικεί μέσα μας. Η Χάρη αυτή του Αγίου Πνεύματος δια του ιερού Βαπτίσματος κάνει το σώμα και την ψυχή του ανθρώπου ναό του Θεού.

Αυτή όμως η Χάρη, όταν δεν προσέξει ο άνθρωπος και αμαρτάνει, καταπλακώνεται, καταχώνεται βαθιά στην καρδιά, θάπτεται και η λαμπρότητά της δεν λάμπει στον νου του, ώστε η λάμψη και ο φωτισμός της να δώσει την δυνατότητα να γνωρίσει τον Θεό μέσα του. Διότι, όταν ο ναός του Θεού δεν είναι καθαρός, ο Θεός δεν τον επισκέπτεται, δεν μένει μέσα εκεί, αλλά φεύγει και τον αφήνει έρημο· και τότε γίνεται ένας τόπος βρώμικος και άχρηστος. Έρχονται όλα τα δαιμόνια και κατοικούν μέσα του· μένει ανοχύρωτος, απροστάτευτος, αφύλακτος και ερημώνεται από τον διάβολο. Continue reading

Ἐν τοῖς λογισμοῖς μας βελτιούμεθα ἢ ἀχρειούμεθα

   Γέροντος Ἐφραὶμ τῆς Ἀριζόνα

 «Ἐν τοῖς λογισμοῖς μας βελτιούμεθα ἢ ἀχρειούμεθα». Δηλαδὴ ἕνας λογισμός, ὁ ὁποῖος ἀπρόσεκτα θὰ μᾶς προσβάλη, θὰ μᾶς δηλητηριάση, θὰ μᾶς ἠδονίση, μπορεῖ νὰ μᾶς καταστήση ἀξίους γιὰ τὴν κόλαση. Ἕνας λογισμὸς θεϊκός, ἕνας λογισμὸς αὐταπαρνήσεως, ἕνας λογισμὸς ἀνδρείας, ἕνας λογισμὸς προσευχῆς καὶ θεωρίας, μᾶς ἀξιώνει νὰ πλησιάσουμε τὸν Θεῖο Θρόνο καὶ νὰ γευθοῦμε πράγματα οὐράνια. Ἀπὸ τοὺς λογισμοὺς ἢ θὰ γίνουμε ἀκάθαρτοι ἢ θὰ γίνουμε καλύτεροι. Ἡ ἀρχὴ τῶν ἁμαρτημάτων ξεκινᾶ ἀπὸ τοὺς λογισμούς. Continue reading

Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης – Τό μυστήριο τῆς μετανοίας

  Ο καλός μας Θεός μάς χάρισε το Μέγα Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, αυτό το ιερό Βαπτιστήριο, στο οποίο πλένεται ο άνθρωπος ψυχικά και γίνεται ολόλευκος, καινούργιος κατά Χριστόν άνθρωπος.

Πόση ευχαριστία πρέπει να προσφέρουμε στον Θεό συνεχώς γι’ αυτό το μεγάλο καλό που μας άφησε! Δηλαδή μας άφησε την καρδιά Του ανοιχτή, οσάκις θελήσουμε να καθαρισθούμε, να εισερχόμαστε άνετα.Όσο και να αμαρτήσει ο άνθρωπος, όσο και να κυλισθεί στην αμαρτία, όσο και να μαυρίσει την ψυχή του, μπορεί άνετα σε μια στιγμή, σε λίγη ώρα να γίνει κατάλευκος σαν το περιστέρι και σαν το χιόνι. Υπάρχει μεγαλύτερο μεγαλείο από τούτο ή μεγαλύτερη ευτυχία για τον άνθρωπο;
Το εμπόδιο για να φθάσουμε στο εξομολογητήρι είναι η υπερηφάνεια και ο εγωισμός. Πώς θα πω τα αμαρτήματά μου; Πιάνει τον άνθρωπο μία ντροπή· αλλά την ντροπή αυτή πρέπει να την έχουμε, όταν πρόκειται να αμαρτήσουμε. Τότε θα μας φυλάξει, για να μη κάνουμε αμαρτίες. Όταν όμως πρόκειται να φθάσουμε στην μεγάλη αυτή σωτηρία, πρέπει να τρέξουμε αμέσως. Continue reading

«Τά δάκρυα»

 «Ὅσο ἀγωνίζεστε στή σιωπή καί στόν ἀπαρρησίαστο τρόπο συμπεριφορᾶς, τόσο καί τά δάκρυα θά σᾶς ἐπισκέπτωνται. Ἡ εὐχή μετά πόνου γεννάει τό πένθος. Τό πένθος φέρνει τά δάκρυα. Τά δάκρυα γεννοῦν καθαρωτέρα εὐχή. Διότι τό δάκρυ ὡσάν μύρο εὐῶδες ἀποπλύνει τόν ρύπο καί καθαρίζεται ἡ ψυχή».

«Γέροντας Ἰωσήφ ὁ ἡσυχαστής καί σπηλαιώτης»

ΣΤΗ ΜΙΚΡΑ ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ 

Σ᾿ ὅλη του τή ζωή ὁ Γέροντας Ἰωσήφ ἔχυνε ποτάμια τά δάκρυα μέ φοβερή ἔντασι. Χαρακτηριστικό τῆς ἐντάσεως τοῦ κλαυθμοῦ του ἦταν τό ἐπόμενο περιστατικό.

Μιά φορά, ὅπως καθόταν ἔξω στήν ἐρημιά μόνος του, ἔκλαιγε ὡς συνήθως. Ξαφνικά ἄκουσε βήματα, κάποιος ἔτυχε νά περνάῃ ἀπό ᾿ κεῖ καί θέλησε νά συγκρατήσῃ τά δάκρυά του. Προσπάθησε νά ἀνακόψῃ τούς κρουνούς τῶν δακρύων, ἀλλά δέν τά κατάφερε, διότι ἔτρεχαν μέ τόσην ὁρμή, σάν νά τόν εἶχε πληγώσει κάποιος θανάσιμα.

Ἀπό τήν προσωπική του πείρα γιά τά δάκρυα ἔλεγε: «ὅσο ἀγωνίζεστε στή σιωπή καί στόν ἀπαρρησίαστο τρόπο συμπεριφορᾶς, τόσο καί τά δάκρυα θά σᾶς ἐπισκέπτωνται. Ἡ εὐχή μετά πόνου γεννάει τό πένθος. Τό πένθος φέρνει τά δάκρυα. Τά δάκρυα γεννοῦν καθαρωτέρα εὐχή. Διότι τό δάκρυ ὡσάν μύρο εὐῶδες ἀποπλύνει τόν ρύπο καί καθαρίζεται ἡ ψυχή».

Continue reading

«Ἄν δέν μετανοήσουμε δέν σωζόμεθα1»

 

   ΟΜΙΛΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ

 Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου

Ὁ Θεός μέ τό στόμα τοῦ Προφήτου Ἡσαΐα μᾶς παραγγέλει λέγων:

«Λούσασθε καί καθαροί γίνεσθε, ἀφέλετε τάς πονηρίας ἀπό τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου, παύσασθε ἀπό τῶν πονηριῶν ὑμῶν. Μάθετε καλόν ποιεῖν»2.

Ἡ μετάνοια προϋποθέτει ἁμαρτία. Ὅποιος δέν ἔχει ἁμαρτία, αὐτός δέν ἔχει ἀνάγκη μετανοίας. Ὅλοι, καί πρῶτος ἐγώ, αἰσθανόμεθα ἁμαρτωλοί. Ἡ ἁμαρτία εἶναι τραῦμα, πληγή. Τραῦμα στή ψυχή, πληγή στή συνείδησι πού μᾶς πονάει. Τραῦμα στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, στήν Ἐκκλησία, τῆς ὁποίας εἴμεθα μέλη. Κάρφωμα στό Χριστό καί ξανασταύρωμα στό Χριστό εἶναι ἡ ἁμαρτία.

Ποιός δέν ἔχει τραυματισθεῖ ἀπό τήν ἁμαρτία;

Ποιός δέν ἔχει ἁμαρτήσει μέ τά λόγια, μέ τίς πράξεις του, μέ τούς λογισμούς;

Ποιός δέν χτυπήθηκε κατάστηθα ἀπό τίς τύψεις τῆς συνειδήσεως;

Ὅποιος θά πῆ πώς δέν ἔχει ἁμαρτήσει, αὐτός θά ἔχει πεῖ τό μεγαλύτερο ψέμμα. Καί ὅσοι πάσχουν ἀπό ἀγνωσία τοῦ ἑαυτοῦ των, λένε ψέμματα, πώς δέν ἔχουν ἁμαρτίες. Continue reading