Ὁ Γέροντας Τιμόθεος Τζαννής ὁ πνευματικός ὡς πνευματικός πατήρ

 

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ. ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΗΡ

Πνευματικός Πατήρ

Το κήρυγμα, οι κατανυκτικές Λειτουργίες του Γέροντα, και η εν γένει δράσις του ως ιερέως, έφεραν κοντά του πλήθη ανθρώπων κάθε ηλικίας και φύλου, κάθε κοινωνικής τάξεως. Από τότε άρχισε σαν εξομολόγος να αναπαύονται κάτω από το πετραχήλι του πλήθος ανθρώπων. Ώρες ατελείωτες εξομολογούσε κι οι «ουρές» των ανθρώπων μπρός στο εξομολογητήριο όλο και μεγάλωναν. Στην έπαλξη αυτή κυριολεκτικά θυσιάστηκε.
 Παρ’ όλο που το πάντα φιλάσθενο σαρκίον του διαμαρτυρόταν, εκείνος αψηφώντας τά πάντα, ως ο Ποιμήν ο καλός «έθυσε την ψυχήν αυτού υπέρ των προβάτων». Για να σταματήσει ο Γέροντας την εξομολόγηση χρειαζόταν πάντοτε η «επέμβασης» του καλόκαρδου Δημητρού, του νεωκόρου, πού άρχιζε να διώχνει τους ανθρώπους φωνάζοντας με τη βαθιά του φωνή: «Φύγετε μπλιό! φύγετε! εφάετέ τονε μωρέ μπλιό! εφάετέ τονε!, φύγετε,γιατί θα κλείσω- αύριο πάλι»! Συνέχεια

Ἡ σωτηρία τοῦ θέλοντος νά αὐτοκτονήσει

   Μια φορά κάποιοι έφεραν στον Γέροντα χίλια ρούβλια. Για εκείνη την εποχή ήταν πάρα πολλά χρήματα. Ο πατήρ Σεραφείμ δεν τα δέχτηκε αλλά είπε να τα δώσουν οπωσδήποτε στον πρώτο άνθρωπο πού θα συναντήσουν στο δρόμο προς το σιδηροδρομικό σταθμό. Πρώτος πού συνάντησαν στο δρόμο ήταν ένας μεθυσμένος άνδρας.
Σ’ αυτόν και έδωσαν τα χρήματα αν και δεν ήταν σίγουροι ότι είναι σωστό αυτό πού κάνουν. Συνέχεια

Ἡ ἐπίσημη ἐπίσκεψη τοῦ «Πατριάρχου» τῶν Ἀρμενίων Ἀράμ τοῦ Α΄ στήν Ἑλλάδα

 

  ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 27 Οκτωβρίου 2014.
 
Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΑΡΑΜ ΤΟΥ Α΄ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
 
      Πολλοί πιστοί της τοπικής μας Εκκλησίας εξέφρασαν την έκπληξή τους και την εύλογη αγανάκτησή τους, όταν πληροφορήθηκαν από τα ΜΜΕ τον τρόπο, με τον οποίο ορισμένοι αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος υποδέχθηκαν τον «Πατριάρχη» των Αρμενίων Αράμ τον Α΄, ο οποίος επισκέφτηκε την χώρα μας, πριν από λίγες ημέρες. Κι’ αυτό διότι, όπως οι πάντες γνωρίζουν, οι Αρμένιοι ακολουθούν μέχρι σήμερα, εδώ και 15 αιώνες, την αρχαία αίρεση του Μονοφυσιτισμού, (όχι βέβαια του ακραίου Μονοφυσιτισμού του Ευτυχούς, αλλά του μετριοπαθούς του Σεβήρου του Ακεφάλου), την οποία καταδίκασε η αγία Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος, και την οποία καταδίκη ανανέωσαν οι μεταγενέστερες Ε΄, ΣΤ΄, και Ζ΄ Οικουμενικές Σύνοδοι: «…Και τας δύο φύσεις ομολογούμεν του σαρκωθέντος δι ημάς εκ της αχράντου Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, τέλειον αυτόν Θεόν και τέλειον άνθρωπον γινώσκοντες, ως η εν Χαλκηδόνι Σύνοδος εξεφώνησεν, Ευτυχή καί Διόσκορον δυσφημήσαντας της θείας αυλής εξελάσασα, συναποβάλλοντες αυτοίς Σεβήρον, Πέτρον και την πολυβλάσφημον αυτών αλληλόπλοκον σειράν…». (Όρος της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου). Μια καταδίκη η οποία μάλιστα έχει αποτυπωθεί και στα υμνογραφικά μας κείμενα.

Παρ’ όλα αυτά ο Αρμένιος «Πατριάρχης» έγινε ενθουσιωδώς δεκτός από την εκκλησιαστική ηγεσία της χώρας μας, γεγονός το οποίο σκανδάλισε σφόδρα το Ορθόδοξο ποίμνιο της Εκκλησίας μας. Συνέχεια

Ἡ εἰκόνα τοῦ ἀπίστου ὅπως τό περιγράφει ὁ Ἅγιος Νεκτάριος

 

Ο άπιστος είναι ο πιο δυστυχισμένος των ανθρώπων, γιατί στερήθηκε το μοναδικό αγαθό πάνω στη γη, την πίστη, που είναι ο μόνος αληθινός οδηγός προς την αλήθεια και την ευτυχία. Ο άπιστος είναι τόσο δυστυχής, αφού έχει στερηθεί πια την ελπίδα, το μοναδικό στήριγμα στον μακρύ δρόμο της ζωής. Ο άπιστος είναι πάρα πολύ δυστυχής γιατί του λείπει η αληθινή αγάπη των ανθρώπων που περιβάλλει με φροντίδα τη θλιμμένη καρδιά. Ο άπιστος είναι δυστυχέστατος καθότι στερήθηκε το θείο κάλλος, τη θεία εικόνα τού Δημιουργού, την οποία ο ίδιος ο θείος καλλιτέχνης χάραξε και την οποία η πίστη αποκάλυψε.

     Ο οφθαλμός του άπιστου τίποτε άλλο δεν βρίσκει μέσα στη δημιουργία, παρά μόνο τη δράση της φύσης. Η λαμπρή εικόνα του θείου Δημιουργού, το θαυμάσιο κάλλος της γι` αυτόν μένουν καλυμμένα και ανεξερεύνητα. Το βλέμμα του πλανιέται άσκοπα μέσα στο άπειρο της δημιουργίας, πουθενά όμως δεν βρίσκει την ομορφιά της σοφίας του Θεού’ πουθενά δεν θαυμάζει τη θεία παντοδυναμία, πουθενά δεν ανακαλύπτει την αγαθότητα τού Θεού, τη θεία πρόνοια, τη δικαιοσύνη και την αγάπη τού Δημιουργού προς τη δημιουργία. Ο νους του δεν μπορεί να οδηγηθεί πέραν τού ορατού κόσμου, ούτε να υπερβεί τα όρια των αισθήσεων. Συνέχεια

Πρωτοπρ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος Ἀναμνήσεις καί ἐμπειρίες ἀπό τόν μακαριστό Γέροντα Γεώργιο Γρηγοριάτη

 

Ἐν Πειραιεῖ  15-10-2014  

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗ
 
πρωτοπρεβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος, ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς
 
Ἡ ἄκτιστος Χάρις τοῦ   Τρισαγίου Θεοῦ παρέσχε στήν ἐλαχιστότητά μας τήν μεγίστη εὐλογία νά γνωρίσω καί νά συναναστραφῶ μέ μία ἀπό τίς μεγαλύτερες μορφές τοῦ συγχρόνου Ἁγιορειτικοῦ μοναχισμοῦ, τόν ἅγιο Καθηγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου, παν. ἀρχιμ. κυρό Γεώργιο Γρηγοριάτη. Ὄντως ὁ Γέροντας ὑπῆρξε σκεῦος ἐκλογῆς, αὐθεντικός, γνήσιος καί βιωματικός θεολόγος, οἰκουμενικός διδάσκαλος, παγκόσμιος πατήρ καί φωστήρ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ἀπό τή μικρή δεκατριάρχονη ἐμπειρία γνωριμίας μας μέ τόν μακαριστό Γέροντα Γεώργιο, θά προσπαθήσουμε νά καταγράψουμε μερικές σκέψεις καί γεγονότα. 
Ἡ ἀγάπη καί τό ἐνδιαφέρον τοῦ Γέροντος γιά τούς νέους εἶναι πασίγνωστα. Αὐτά τά χαρακτηριστικά ἔδειξε καί σ’ἐμᾶς. Ὅσες φορές, ὡς νεαρός τότε φοιτητής θεολογίας, πηγαίναμε στήν Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου, πάντοτε μᾶς ἐνίσχυε ὅχι μόνο πνευματικῶς καί θεολογικῶς, ἀλλά καί οἰκονομικῶς καί ὑλικῶς. Μάλιστα μᾶς παρεῖχε καί εἰδικό διαμονητήριο γιά τήν Ἱ. Μονή, λέγοντάς μας : «Μπορεῖς νά ἔρχεσαι στό Μοναστήρι ὅποτε θέλεις. Νά ἔρχεσαι συχνά. Ἡ Γρηγορίου εἶναι τό σπίτι σου. Σέ θεωροῦμε Γρηγοριάτη». 

  Ὡς φοιτητή θεολογίας καί μέλλοντα κληρικό, μᾶς τόνιζε διαρκῶς ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἔδωσε τόν τίτλο «θεολόγος» καί ἀναγνωρίζει μόνο τρεῖς ἁγίους ὡς «θεολόγους»˙ τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Θεολόγο, τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο καί τόν ὅσιο Συμεών τόν νέο Θεολόγο. Συνέχεια

Ὁ Ἅγιος Βησσαρίων, Ἀρχιεπίσκοπος Λαρίσης καί κτήτωρ τῆς Ἱ.Μ. Δουσικοῦ

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΤΗΤΩΡ ΤΗΣ Ι.Μ. ΔΟΥΣΙΚΟΥ. ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ 1

Ο Άγιος Βησσαρίων γεννήθηκε στην Πόρτα Παναγιά Τρικάλων το 1490, ήτοι λίγα χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Τούρκους. Αν και οι συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες, γαλουχήθηκε και ανατράφηκε από τους ευλαβείς γονείς του με τά ιερά νάματα της αγίας πίστης μας και τά ιδεώδη του Γένους μας σ’ ένα γεμάτο θεοσέβεια οικογενειακό περιβάλλον.

Από την νεανική του ηλικία διακρινόταν για την ευφυΐα και τη σύνεσή του αλλά και για την ευθύτητα του χαρακτήρος του, την αγνότητα και σωφροσύνη του, την ταπεινοφροσύνη και τη βαθειά πίστη του, την απέραντη αγάπη του. Συνέχεια

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 31 Ὀκτωβρίου

Κανέναν δέν τραβάει κοντά Του μέ τό ζόρι

   

….Τι είναι αυτά που λέτε; Ο Θεός την αγαπάει την ελευθερία. Όπου το Πνεύμα Κυρίου εκεί ελευθερία, όπως λέει ο Απόστολος. Με το ζόρι δεν θέλει να γίνεται τίποτε! Κανέναν δεν τραβάει κοντά Του με το ζόρι! Δεν δεσμεύει κανέναν. Καλούμε να ρθούν στο σπίτι μας, επειδή το θέλουν. Συνέχεια

31 Οκτωβρίου Συναξαριστής. Τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἐκ τῶν 70 : Στάχυ, Ἀπέλλη, Ἀμπλία, Οὐρβανού, Ναρκίσσου καὶ Ἀριστοβούλου, Ἐπιμάχου Αἰγυπτίου, Μνήμη Ἀνώνυμου Ἀπολογητῆ, Ἰακώβου Ἐπισκόπου, τῶν Ἁγίων Στεφάνου, Βαρνάβα, Τροφίμου, Δορυμέδωντος, Κοσμᾶ, Δαμιανοῦ, Σάββα, Βάση καὶ Ἀβραμίου, τοῦ Ἁγίου παιδιοῦ, τῶν Ἁγίων δώδεκα Θυγατέρων, Σελεύκου καὶ Στρατονίκης, Γορδιανού, Ἐπιμάχου Ρωμαίου, τῶν Ἁγίων τριῶν Μαρτύρων ἐν Μελιτινή, Νικολάου Νεομάρτυρα, Ἐγκαίνια τοῦ Πατριάρχου Εὐκτηρίων, Σπυρίδωνος καὶ Νικοδήμου Ὁσίων.

Οἱ Ἅγιοι Στάχυς, Ἀπελλῆς, Ἀμπλίας, Οὐρβανός, καὶ Νάρκισσος οἱ Ἀπόστολοι ἐκ τῶν 70

Καὶ
οἱ πέντε ἄνηκαν στοὺς ἑβδομήκοντα Ἀποστόλους τοῦ Κυρίου. Καὶ ὅλοι τους
ὑπῆρξαν «Χριστοῦ εὐωδία τῷ Θεῷ ἐν τοὶς σωζομένοις». Δηλαδὴ εὐωδία
Χριστοῦ, εὐχάριστη στὸ Θεό, καὶ εὐωδία μεταξὺ τῶν σῳζόμενων ποὺ ἄκουγαν
ἀπ’ αὐτοὺς τὸ σωτήριο μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου.

Ὁ Στάχυς ἔγινε πρῶτος ἐπίσκοπος Βυζαντίου, καὶ ἀφοῦ διάνυσε 16 χρόνια στὸ ἀποστολικὸ κήρυγμα, εἰρηνικὰ ἀναπαύθηκε ἐν Κυρίῳ.

Ὁ Ἀπελλῆς ἔγινε ἐπίσκοπος Ἡράκλειας καὶ πολλοὺς ἔφερε στὴν χριστιανικὴ πίστη.

Ὁ Ἀμπλίας ἔγινε ἐπίσκοπος Ὀδυσουπόλεως καὶ ὁ Οὐρβανός, ἐπίσκοπος
Μακεδονίας. Ἐπειδὴ καὶ οἱ δυὸ γκρέμιζαν τὰ εἴδωλα, θανατώθηκαν
μαρτυρικά.

Ὁ Νάρκισσος χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος Ἀθηνῶν. Ἡ ἀλήθεια, ὅμως, τοῦ
Εὐαγγελίου, τὴν ὁποία δίδασκε μὲ ζῆλο, ἐξήγειρε τοὺς εἰδωλολάτρες, μὲ
ἀποτέλεσμα νὰ τὸν βασανίσουν καὶ νὰ παραδώσει τὴν ψυχή του μαρτυρικά.

Συνέχεια