Κυριακή μετά την Ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού:Κυριακή μετά τήν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ:Ὁμιλία περί φιλαυτίας (Ἀρχιεπίσκοπος Ἀστραχάν καί Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

- Από πού ο θεάνθρωπος έλαβε αφορμή για να διδάξει το «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν, και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι«; Ποιός μπορεί να κατορθώσει κάτι τέτοιο;
- Πώς ο απόστολος Πέτρος (κατ’ ουσίαν) προέτρεψε τον Ιησούν Χριστόν να πέσει στο αμάρτημα της φιλαυτίας;
- Τί ονόμασε ως άρνηση του εαυτού μας ο Κύριος;
- Από πού γεννάται και τί είναι φιλαυτία;
- Μα ο Θεός δεν εφύτευσε την αγάπη στον άνθρωπο ως αναγκαία προς διατήρησή του; Πότε λοιπόν η αγάπη στον εαυτό μας είναι ωφέλιμη και σωτήρια και πότε βλαβερή και ολέθρια; Συνέχεια

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Κυριακής 21-09-2014

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ’ ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ’ αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2014. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Γαλάτας κεφ. β΄ 16 – 20

β΄ 16 – 20

Ευαγγέλιον: Κατά Μάρκον κεφ. Η΄ 34 – 38 & Θ΄ 1

Η΄ 34 – 38 Θ΄ 1

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Κυριακής 21-09-2014

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ’ ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ’ αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2014. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Γαλάτας κεφ. β΄ 16 – 21

β΄ 16 – 21

Ευαγγέλιον: Κατά Μάρκον κεφ. Η΄ 34 – 38 & Θ΄ 1

Η΄ 34 – 38 & Θ΄ 1

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Περί θανάτου καί σωτηρίας τῆς ψυχῆς_Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου_mp3

Π. Σάββας 2010-10-03_Περί θανάτου καί σωτηρίας τῆς ψυχῆς_Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 03-10-2010 (Σύναξη στὸ Ἀρχονταρίκι).

Προσκλητήριο ἐπιστρατεύσεως

Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσιν (Μᾶρκ. 8,34–9,1)
Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΕΩΣ

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν» (Μᾶρκ. 8,34)

ΤΟΝ Σεπτέμβριο, ἀγαπητοί μου, ποὺ ὁ λαός μας τὸν λέει καὶ τρυγητή, γιατὶ τρυγοῦν τὸν εὐλογημένο καρπὸ τῆς ἀμπέλου, εἶναι ἡ μεγάλη ἑορτὴ τοῦ Σταυροῦ. Προσκυνοῦμε τὸ σταυρό, ποὺ κάνει θαύματα. Γιὰ παράδειγμα, στὴ Θήβα, σ᾿ ἕνα χωριό, κάποιος ἔκοψε ἕνα πεῦκο καὶ μέσα στὸν κορμὸ εἶδε ζωγραφισμένο σταυρό, κ᾿ ἔμεινε κατάπληκτος. Χτύπησε ἡ καμπάνα, μαζεύτηκε λαὸς καὶ κλῆρος μὲ τὸ δεσπότη κ᾿ ἔκαναν δέησι. Καὶ μόνο αὐτό; Ἀναρίθμητα τὰ θαύματα τοῦ σταυροῦ. Ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερο, ἐμπρὸς στὸ ὁποῖο ὠχριοῦν ὅλα τὰ ἄλλα, εἶναι ὅτι ὁ σταυρὸς ―κι ὅταν λέμε σταυρὸ ἐννοοῦμε τὸν Ἐσταυρωμένο― τί ἔκανε; Πῆρε ἕνα λύκο καὶ τὸν ἔκανε ἀρνί· πῆρε τὸ λῃστή, ποὺ τὰ χέρια του ἔσταζαν αἷμα, καὶ τὸν ἔκανε νὰ πῇ «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου» (Λουκ. 23,42). Αὐτὰ τὰ θαύματα, ποὺ μεταβάλλουν τὸν ἄνθρωπο, εἶναι τὰ μεγαλύτερα. Συνέχεια

Ὁ Ἅγιος Εὐστάθιος ὁ Μεγαλομάρτυς (20.9)

 

  Ο Άγιος Ευστάθιος1 ο Μεγαλομάρτυς (20.9)

 
του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου,δασκάλου
 
 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΠΛΑΚΙΔΑ: Η ιστορία του Αγίου Ευσταθίου, είναι από τις πιο περίφημες της χριστιανικής φιλολογίας. Κι αυτό δε ισχύει μόνο για την ελληνική γλώσσα, αλλά και στη λατινική, ακόμη και στη μεσαιωνική γαλλική ή άλλες νεότερες γλώσσες. Κατά την ιστορία αυτή, ο στρατηγός Πλακίδας, ενώ κυνηγούσε, είδε ένα ελάφι που μεταξύ των κεράτων του έφερε το Σταυρό, ενώ μια υπερκόσμοα φωνή, του Ίδιου του Κυρίου, καλούσε το στρατηγό να γίνει Χριστιανός.
Εν συνεχεία ο Πλακίδας και η οικογένειά του βαπτίσθηκαν Χριστιανοί. Λουσμένος με τη χάρη του Θεού πλέον ο Ευστάθιος έτρεξε ξανά προς το σημείο όπου είχε δει το όραμα. Εκεί, γονάτισε ευχαριστώντας τον Θεό. Άκουσε τότε την γνώριμη φωνή να του λέγει: “Ευτυχής είσαι Ευστάθιε, διότι δέχθηκες το σωτήριο Βάπτισμα. Να ξέρεις όμως ότι ο διάβολος θα σου κηρύξει σκληρό πόλεμο. Θα πάθεις όσα ο Ιώβ, όμως θα νικήσεις τον διάβολο. Αγωνίσου με ανδρεία Ευστάθιε. Η χάρη μου θα σε συνοδεύει εσένα και την συντροφιά σου και θα φυλάξει τις ψυχές σας”.
ΟΙ ΙΩΒΙΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ: Ο φθονερός Σατανάς άρχισε το “έργο” του. Χολέρα έπεσε στο μέρος εκείνο και δούλοι και συγγενείς του πεθαίνουν, ενώ το θανατικό εξαπλώθηκε και στα ζωντανά του. Εκείνος, δίνοντας κουράγιο στη γυναίκα του και στα παιδιά του, τους οδήγησε στην εξοχή. Στη διάρκεια της απουσίας τους όμως, κλέφτες ρήμαξαν το σπίτι τους. Έτσι από πλούσιοι έμειναν φτωχοί και αξιολύπητοι! Συνέχεια

Τόν χριστιανό τόν δοκιμάζει καί τόν φανερώνει ὁ πειρασμός μέ τήν ὑπομονή πού θά δείξει!

gerondas athanasios

  Πολλές φορές συμβαίνουν ατυχίες και θλίψεις στη ζωή του ανθρώπου, ώστε και μ’ αυτές να αποδειχθεί ποιοί, πλούσιοι ή φτωχοί, είναι στερεωμένοι στην πίστη και δυνατοί. Γιατί και οι δυο αυτές κατηγορίες των ανθρώπων δοκιμάζονται στην υπομονή. Στον καιρό μάλιστα των πειρασμών και των θλίψεων, μπορεί να γίνει φανερό κατά πόσο, ο πλούσιος συμπάσχει με τους άλλους. Κατά πόσο δηλαδή ελεεί και αγαπά τους αδελφούς.

Ο φτωχός επίσης κατά πόσο δέχεται τις θλίψεις, ευχαριστώντας τον Θεό και όχι βλασφημώντας και αλλάζοντας εύκολα, ανάλογα με τις περιστάσεις, τα φρονήματά του. Ο κυβερνήτης φαίνεται το χειμώνα στις δυσκολίες που συναντά μέσα στα κύματα. Ο αθλητής δείχνει την αντοχή και την τέχνη του στο στάδιο. Ο στρατηγός φαίνεται στον πόλεμο. Και ο μεγαλόψυχος φαίνεται στη συμφορά. Συνέχεια

Ὁ Ἀναρχικός καί ὁ «Ἀναρχικός» – πραγματικό περιστατικό.

 agoria 1
 Πανικόβλητος ο Γρηγόρης ανοιγοκλείνει αλλοπρόσαλλα τις ντουλάπες ψάχνοντας ρούχα, παπούτσια, κάλτσες, τα πάντα. Το μυαλό του δεν λειτουργεί. Κινήσεις βιαστικές. Λόγια ασυνάρτητα. Σκέψεις μπερδεμένες. Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε η είδηση που έφερε το τηλεφώνημα στην αγνή νεανική καρδιά του. Κάνει να φύγει. Μα η μητέρα τον στάματα: Που πας; Τι έγινε;

Ο Σωτήρης, ο συμμαθητής μου, χτύπησε σοβαρά σε αυτοκινητιστικό. Φεύγω, πάω νοσοκομείο.

- Θεέ μου, αναφώνησε η μητέρα και η καρδιά της σκίστηκε με μιας.

Ο Γρηγόρης ήταν συμμαθητής με το Σωτήρη από το δημοτικό μέχρι και το λύκειο. Πάνε όμως 2 χρόνια που οι δρόμοι τους χώρισαν, καθώς ακολούθησαν διαφορετικές πορείες. Ο Γρηγόρης επέλεξε το δρόμο της γνώσης και της επιστήμης, ενώ η ανάγκη έριξε από μικρό το Σωτήρη στη βιοπάλη. Ποτέ τους δεν υπήρξαν «κολλητοί».

Απλοί φίλοι. Οι αντιπαραθέσεις τους σε ιδεολογικά, κοινωνικά και πολιτισμικά θέματα ήταν αξιοσημείωτες. Συνέχεια

Περί θανάτου_Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου_mp3

Π. Σάββας 2013-10-27_Περί θανάτου_Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 27-10-2013 (Σύναξη στὸ Ἀρχονταρίκι στόν Ι. Ν. Ἁγίων Ἀναργύρων Πενταπλάτανου Γιαννιτσῶν).

Εἰς μνημόσυνον τοῦ φλογεροῦ ἱεραποστόλου καί ὁμολογητοῦ ἀειμνήστου Νικολάου Σωτηρόπουλου

  SOTHROPNEKRO
   ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 18η Σεπτεμβρίου 2014
 
ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ TOY ΦΛΟΓΕΡΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
 
  Έφυγε από την παρούσα πρόσκαιρη και μάταιη ζωή για την αιώνια πατρίδα ο μεγάλος και ακαταπόνητος εργάτης και θερμός απόστολος του Ευαγγελίου, ο διαπρύσιος κήρυκας της Ορθοδοξίας και ομολογητής της Ορθοδόξου πίστεως, Νικόλαος Σωτηρόπουλος. Σίγησε η γλώσσα, που επί 50 σχεδόν έτη, μετέδιδε στον πιστό λαό του Θεού «ρήματα ζωής αιωνίου», η γλώσσα που ήλεγχε με προδρομική παρρησία την πλάνη και την αίρεση. Έσβησε η θεοφώτιστη γραφίδα, που ερμήνευε και ανέλυε τις Γραφές και χειραγωγούσε προς τα άνω. 
Ο αείμνηστος Νικόλαος υπήρξε «σκεύος εκλογής», «αφωρισμένος εκ κοιλίας μητρός αυτού» (Γαλ.1,15), μιμητής του αποστόλου Παύλου, πιστός «άχρι θανάτου» (Αποκ.2,10), γνήσιο πνευματικό τέκνο του αειμνήστου πρώην επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου, του μεγάλου αυτού πνευματικού και πατερικού αναστήματος της εποχής μας.  Ήταν άνθρωπος της αρετής και της ασκήσεως. Πράος με τους αγαθούς συνομιλητές του. Ταπεινός στο φρόνιμα. Λιτοδίαιτος και λιπόσαρκος στο σώμα. Ασκητικός και αφιλοχρήματος, εργαζόμενος για το Χριστό και την Εκκλησία αφιλοκερδώς, μη έχοντας ποτέ χρήματα στην τσέπη του. Ήταν ο άνθρωπος, που καθημερινώς εβίωνε στην πράξη το ευαγγέλιο, που κήρυττε με τον λόγο του. Συνέχεια