«Μετάνοια»

 Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Ροστώφ

Νά κρατάς ἀδιάκοπα τήν ψυχή σου σέ κατάστασι μετανοίας καί πένθους. Διαπίστωσε καί τίς πιό ἀσήμαντες ἀδυναμίες σου καί πολέμησέ τες. Ἄν ἀδιαφορήσης γιά τίς μικρές πτώσεις καί τά μικρά ἁμαρτήματα, νά εἶσαι βέβαιος ὅτι θά δῆς κάποτε τόν ἑαυτό σου ν᾿ ἀδιαφορῆ καί γιά τά μεγάλα. Ἀπό τήν πιό φευγαλέα καί λεπτή ἁμαρτωλή σκέψι γεννιέται κάποτε τό πιό σοβαρό ἁμάρτημα.

Ἀρχή τῆς σωτηρίας εἶναι ἡ ἀρχή τῆς μετανοίας. Ἀρχή τῆς μετανοίας εἶναι ἡ ἀποχή ἀπό τήν ἁμαρτία. Ἀρχή τῆς ἀποχῆς ἀπό τήν ἁμαρτία εἶναι ἡ καλή πρόθεσις, ἡ ἀγαθή προαίρεσις. Συνέχεια

Μήνυμα Ἀφύπνισης πρός τούς Κυβερνῶντες καί τόν ἔντιμο Ἑλληνικό Λαό (Μοναχός Ἀρσένιος, Σκήτη Κουτλουμουσίου- Ἅγιον Ὄρος)

 Μήνυμα Αφύπνισης προς τους Κυβερνώντες και τον έντιμο Ελληνικό Λαό

Πολύς λόγος γίνεται σήμερα για τις λέξεις που λέγονται ελευθερία, σεβασμός, ανθρώπινα δικαιώματα. Λένε πολλοί, πως ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο ελεύθερο και άρα σέβεται ο Ίδιος την ελευθερία του. Μάλιστα, ακούγεται και από πνευματικούς ανθρώπους, πως πρέπει να έχουμε βαθύ σεβασμό στην ελευθερία επιλογής του συνανθρώπου μας.
Είναι όμως έτσι τόσο απλά; Αλλά ας εξετάσουμε τα πράγματα, όσο μπορούμε με βαθιά ειλικρίνεια. Και ας αρχίσουμε πρώτα από το Θεό μας, που έπλασε τον άνθρωπο. Κανείς δεν αμφιβάλλει, πως ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο δίνοντάς του και το μεγάλο δώρο της ελευθερίας του. Γιατί όμως του έδωσε το δώρο της ελευθερίας; Έδωσε το δώρο της ελευθερίας στον άνθρωπο ο Θεός, επειδή τον έπλασε κατ’ εικόνα Του και καθ΄ομοίωσιν. 
Και από το καθ΄ομοίωσιν γεννάται η ελευθερία. Εάν όμως ο άνθρωπος αρνηθεί να γίνει καθ΄ομοίωσιν του Θεού, τότε το μεγάλο δώρο της ελευθερίας, που έχει ο άνθρωπος, γίνεται καταστροφική σκλαβιά για τον εαυτό του και για τον πλησίον του. Συνέχεια

»Ἀββᾶ, τί νά κάνω πού χάνεται ἡ ψυχή μου; » ~ Εὐεργετινός

«Η ταπεινοφροσύνη είναι εντελώς ανίκητη από τους δαίμονες..»

Ευεργετινός (ήτοι Συναγωγή των θεοφθόγγων ρημάτων και διδασκαλιών 
των Θεοφόρων και Αγίων Πατέρων.)

 
Ένας αδελφός πήγε στο όρος της Φέρμης. στον μεγάλο γέροντα, και του είπε: «Αββά, τι να κάνω που χάνεται η ψυχή μου;».
«Γιατί, παιδί μου;» τον ρώτησε ο γέροντας. Ο αδελφός αποκρίθηκε: «Όταν ήμουν στον κόσμο, έκανα στ’ αλήθεια πολλές νηστείες και αγρυπνίες και είχα μέσα μου πολλή κατάνυξη και θέρμη. Τώρα όμως δεν βλέπω μέσα μου κανένα καλό».
«Πίστεψέ με, παιδί μου», του είπε ο γέροντας «όσα έκανες όταν ήσουν στον κόσμο, τα έκανες επειδή η κενοδοξία και ο έπαινος των ανθρώπων έβαζαν μέσα σου αυτή την προθυμία, ο Θεός όμως δεν τα δεχόταν.
Γι’ αυτό ούτε ο σατανάς σε πολεμούσε, γιατί δεν τον ένοιαζε να κόψει την προθυμία σου, αφού δεν είχες καμία ωφέλεια από αυτήν… Συνέχεια

Ἡ ἐκκλησία ἔχει ἀνάγκη ἐξαγιασμοῦ της; Σχόλιο σέ σχετικό παπικό δημοσίευμα.(Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς)

 
  ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
 
Εν Πειραιεί τη 1η Φεβρουαρίου 2016
 
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΕΞΑΓΙΑΣΜΟΥ ΤΗΣ;
(Σχόλιο σε σχετικό παπικό δημοσίευμα)
 
  Ο Παπισμός παραμένει δυστυχώς μέχρι σήμερα απόλυτα αμετανόητος, «γαντζωμένος» και αμετακίνητος στο εφιαλτικό μεσαιωνικό παρελθόν του. Από τότε που αποσχίστηκε από την Μία, Αγία Καθολική και Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία και έπαψε να είναι Εκκλησία, δεν άφησε τίποτε όρθιο σ’ αυτή. Καμιά, από τις πάμπολλες πλάνες, που συσσώρευσε, μετά την απόσχισή του το 1054 μ.Χ., δεν αποκήρυξε. Το αντίθετο μάλιστα. 
Εφεύρε αιρετικές διδασκαλίες και εισήγαγε καινοτομίες, που διαστρέφουν εκ θεμελίων την βιβλική και αγιοπατερική διδασκαλία της Εκκλησίας μας, τις οποίες φροντίζει να προβάλλει και να «ντύνει» με «αγιογραφικό» μανδύα και να υπεραμύνεται γι’ αυτές! Μια από αυτές είναι και η περί «Ασπίλου Συλλήψεως της Θεοτόκου», για την οποία ήδη κάναμε λόγο σε προηγούμενο άρθρο μας. Θέσπισε επίσης και μια σειρά εορτών, άσχετες και εν πολλοίς αντίθετες με το πνεύμα της χριστιανικής διδασκαλίας της πρώτης χιλιετίας, όπως είναι ο θεσμός των ιωβηλαίων ετών, για τον οποίο επίσης αναφερθήκαμε σε προηγούμενο άρθρο μας. Συνέχεια

Σ᾿ ἐκείνους, πού ἔχουν δυνατούς πειρασμούς, μέλλει ὁ Θεός νά δώσει σοφία καί τή χάρη Του!…«ΜΕΛΕΤΗΜΑ 2ον»

Ἀπό τίς ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες

τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

Ἁγιορείτου μοναχοῦ

  1. Τό πρόσωπο τοῦ ντροπαλοῦ ἀνθρώπου μιμεῖται τήν ταπείνωση τοῦ Χριστοῦ. Τίποτε ἄλλο δέ μᾶς χωρίζει περισσότερον ἀπό τή Θεία Σοφία, ὅσο ὁ χλευασμός, τά γέλια, ἡ παρρησία καί τ΄ ἀστεῖα.
  2. Ἄς ἁγιάζουμε μέ προσευχές καί καλές πράξεις τό σῶμα μας, γιά νά ἔλθει νά κατοικήσει σ᾿ αὐτό ὁ Χριστός μέ τή Θεία Κοινωνία!…
  3. Ποιό φίλο ἀπόκτησες στόν Οὐρανό, γιά νά σέ ὑποδεχθεῖ, ὅταν φύγεις ἀπ᾿ αὐτόν τόν κόσμο; Σέ ποιοῦ τό χωράφι δούλεψες, γιά νά σοῦ πληρώσει τό μισθό σου; Κλάψε πολύ, γιά ν᾿ ἀναπαυθεῖ σέ σένα τό Ἅγιο Πνεῦμα, καθαρίζοντας τό ρύπο τῆς καρδιᾶς. Συνέχεια

«Οὐχ ὁρᾶτε τοῦτο τό παιδίον;».

 Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ.κ. Σεραφείμ

Αναφερόμενος ο Άγιος Αμφιλόχιος Επίσκοπος Ικονίου ο Καππαδόκης, φίλος και συνασκητής του Μεγάλου Βασίλειου και του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, στην εορτή της Υπαπαντής του Σωτήρος Χριστού, στέκεται με ιδιαίτερο θαυμασμό στο πρόσωπο της Αγίας Άννης της Προφήτιδος. Σ’ αυτήν αναφέρεται ο Ιερός Ευαγγελιστής Λουκάς : «Και ην Άννα προφήτις, θυγάτηρ Φανουήλ, εκ φυλής Ασήρ· αύτη προβεβηκυία εν ημέραις πολλαίς, ζήσασα έτη μετά ανδρός επτά από της παρθενίας αυτής, και αυτή χήρα ως ετών ογδοήκοντα τεσσάρων, η ουκ αφίστατο από του ιερού νηστείαις και δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα και ημέραν»1.
Α. Ερμηνεύοντας τους παραπάνω λόγους, ο θεολόγος Πατέρας της Εκκλησίας χαρακτηρίζει την Άννα την προφήτιδα ως αετό : «Άννα η προφήτις η καλώς γηράσασα και ως αετός ανακαινισθήσα». Την ονομάζει ακόμη :

«Γυνή το σχήμα και προφήτις το τάγμα…
Εν χηροσύνη διάγουσα και εν βασιλεία διατρεφομένη…
Ρυτιδωμένη την όψη και διατεταγμένη την φρόνηση…
Συγκύπτουσα το γήραν και ορθοβατούσα την γνώση…
Πεπαλαιωμένη από την πολυετία και γεμάτη σφρίγος από την θεογνωσία…
Νηστεύουσα και μη αδηφαγούσα… Συνέχεια

Ἀρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης Καθηγούμενος Ἱ.Μ Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους γιά Κάρτα Πολίτη & Χριστούγεννα

 

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΜΕΘ’ ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ

Τά ἐφετινά Χριστούγεννα μᾶς εὑρίσκουν σέ κατάστασι κρίσιμη. Ἡ οἰκονομική δυσπραγία καί ἡ πτωχεία πού συνεπάγεται γιά πολλούς συμπατριώτας μας εἶναι αἰτία τῆς λύπης καί τῆς ἀνησυχίας πολλῶν.

Ἡ ἀπειλή ἐπίσης τοῦ ἠλεκτρονικοῦ φακελλώματος, τό ὁποῖο περιορίζει τήν θεόσδοτη ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, ἀποτελεῖ ἐπίσης ἀφορμή βαθυτάτης ἀνησυχίας γιά πολλούς ἀδελφούς. Γι’ αὐτούς τούς λόγους καί γιά πολλούς ἄλλους, ὅπως ἡ γκετοποίησις πρώην ἀκμαζουσῶν συνοικιῶν τῶν μεγαλουπόλεών μας, δημιουργοῦν μέσα μας καί γύρω μας μία καταθλιπτική ἀτμόσφαιρα.

Θά ἠχήσουν καί πάλιν οἱ καμπάνες τῶν Χριστουγέννων, γιά νά διαλαλήσουν ὅτι ὁ Θεός γίνεται ἄνθρωπος: «ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν» (Ἰωάν. α΄ 14).

Ὁ ἐν σπηλαίῳ γεννηθείς Κύριος μᾶς ἀπεκάλυψε, ὅτι ὁ Θεός μας δέν εἶναι ὁ ψυχρός θεός τῶν φιλοσόφων οὔτε ὁ ἀπρόσιτος θεός τῶν Ἰουδαίων, ἀλλά εἶναι ὁ «Ἐμμανουήλ», δηλαδή «μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός» (Ματθ. α΄ 23). Συνέχεια

«Μέ τίς προσευχές τῶν μικρῶν παιδιῶν μποροῦμε νά κάνουμε θαύματα»

*αγ.Παΐσιος :«Προσέχετε τα μικρά παιδιά τι αθωότητα έχουν στη σκέψη. Με τις προσευχές των μικρών παιδιών μπορούμε να κάνουμε θαύματα, γιατί ο Κύριος ακούει τις αθώες τους προσευχές».

* σύγχρονος Γέροντας :“Βάλτε τα παιδιά να προσευχηθούν, για τις δυσκολίες που περνά η πατρίδα μας”.
Για χάρη των παιδιών, ο Θεός λυπήθηκε πολλές φορές τους ανθρώπους και τους έσωσε. Συνέχεια

5 Φεβρουαρίου Συναξαριστής. Ἀγάθης Μάρτυρος, Θεοδοσίου Ἀντιοχείας, Πολυεύκτου Πατριάρχου, Σάββα ἐκ Σικελίας, Θεοδοσίου Ρωσίας, Ἀντωνίου Ἀθηναίου, Σύναξη Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν ἀπολωλότων, Σύναξη Ὑπεραγίας Θεοτόκου Σικελιωτίσσης, Σύναξη Ὑπεραγίας Θεοτόκου Ἐλεούσης Ρωσίας.

Ἡ Ἁγία Ἀγάθη ἡ Μάρτυς (Ἑορτὴ Ἀγάθη)

Ἡ Ἁγία Μάρτυς Ἀγάθη καταγόταν ἀπὸ τὴν Κατάνη τῆς Σικελίας. Τὸ λατινικὸ Μαρτύριον, ποὺ εἶναι ἀρχαιότερο, ὅπως καὶ τὸ Ἐγκώμιον, ποὺ συνέταξε ὁ Πατριάρχης Μεθόδιος, δὲν ἀναφέρουν τὴν ἰδιαίτερη πατρίδα της. Ἀντίθετα ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Μεταφραστὴς σημειώνει ὅτι τόπος καταγωγῆς τῆς Ἁγίας ἦταν τὸ Παλέρμο.

Τὴν πληροφορία αὐτὴ υἱοθέτησαν ἀβασάνιστα καὶ οἱ ὑπόλοιποι Συναξαριστές, ἐπώνυμοι καὶ ἀνώνυμοι. Τὴν καταγωγὴ τῆς Ἁγίας Ἀγάθης ἀπὸ τὴν πόλη τῆς Κατάνης ἐνισχύει καὶ ὁ Ἅγιος Πέτρος, Ἐπίσκοπος Ἄργους, στὸ Ἐγκώμιον ποὺ ἔγραψε γιὰ τὸν σικελικῆς καταγωγῆς, ἀπὸ τὴν πόλη τῆς Κατάνης, Ἐπίσκοπο Μεθώνης Ἀθανάσιο. Ὁ Ἅγιος Πέτρος ἀναφέρει μάλιστα ὅτι στὴν πόλη αὐτὴ ἡ Ἁγία γεννήθηκε, ἀνατράφηκε καὶ μαρτύρησε.

Ἡ Ἁγία Ἀγάθη προερχόταν ἀπὸ εὐγενικὴ καὶ εὔπορη οἰκογένεια. Οἱ γονεῖς της ἦταν εἰδωλολάτρες καὶ πρέπει νὰ τοὺς ἔχασε σὲ μικρὴ ἡλικία. Ὅμως ἡ Ἁγία ἀπὸ παιδὶ ἔβαλε στὴν καρδιά της τὸν Χριστὸ καὶ ἀφιερώθηκε στὴν Ἐκκλησία.

Ἡ Ἁγία Ἀγάθη μαρτύρησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Δεκίου (249-251 μ.Χ.).

Τὸ μαρτύριο τῆς Ἁγίας ἄρχισε ὅταν ὁμολόγησε τὴν πίστη της στὸν Χριστό. Πρῶτα ἀσκήθηκε σὲ αὐτὴν ἕνας ψυχικὸς βιασμός, ποὺ εἶχε διάρκεια τριάντα ἡμέρες, χωρὶς ὅμως νὰ τὴν κάμψει. Συνέχεια