Γέροντας Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ: «Ὅσο ὅμως οἱ ἄνθρωποι παραμένουν ὅμοιοι μέ τά ἄγρια θηρία, δέν πρέπει νά ἀναμένουμε εἰρήνη ἐπάνω στή γῆ»

 

Είμαι πλέον γέρος αλλά ήδη από τα πρώτα παιδικά μου χρόνια δέχθηκα τις εντυπώσεις της ειρήνης και του φωτός. Από την αρχή του ρωσοϊαπωνικού πολέμου (1904­-1905) ως τις ημέρες μας βλέπω όλη την ανθρωπότητα βυθισμένη σε αδελφοκτόνους πολέμους, και ακόμη δεν υπάρχει φως στον ορίζοντα. Αντιθέτως μάλιστα, κάλυψαν τον ουρανό πρωτοφανή μαύρα σύννεφα, έτοιμα να προκαλέσουν αποκαλυπτική καταιγίδα…

Και εγώ, βλέποντας την θηριώδη αυτή κατάσταση από τα νεανικά μου χρόνια, ήμουν έτοιμος να βγω στους δρόμους και τις πλατείες με αναμμένο φανάρι, όπως ο Διογένης, για να αναζητήσω άνθρωπο… Βλέποντας όμως τον Χριστό, χάρηκα για το θαυμάσιο αυτό εύρημα και ποτέ πια δεν μπορώ να ξεχάσω το γεγονός αυτό της ιστορίας του κόσμου μας.

Continue reading

«Ἡ ὁδός τῆς σωτηρίας ὀνομάζεται καί ὁδός τοῦ Θεοῦ, διότι πρῶτος Αὐτός τήν ἐβάδισε»

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΣΟΦΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ – ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ

-Η ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ-

-Ἡ ὁδός τῆς σωτηρίας εἶναι ἡ ὁδός τήν ὁποία ἐβάδισε ὁ Ἴδιος ὁ Θεός σάν ἀληθινός ἄνθρωπος γενόμενος παράδειγμα γιά ὅλους (Ἰωάν.­13,15) καί δίνοντάς μας θάρρος. Τήν ὁδό τῆς σωτηρίας βαδίζουν ἀκόμη δύο ταξιδιῶτες, διότι ἀπό τότε…ἕνας Σύντροφος ἀόρατος καί ἀγαθός πορεύεται μαζί μας, μέ τόν καθένα, ὅλες τίς ἡμέρες μας, σέ κάθε τάξι ἀνθρώπων μέχρι τό τέλος τοῦ αἰῶνος καί ἕνας ἄγγελος τοῦ σκότους (Ματ.28,20): Ὁ Ἴδιος ὁ Θεός καί οἱ ἅγιοί Του εἶναι οἱ συνοδοί τῶν ἀνθρώπων ἀοράτως.

-Ἡ ὁδός τῆς σωτηρίας ἀρχίζει, ὅταν ὁ ἄνθρωπος-τίς περισσότερες φορές βγαίνει ζωντανός στήν διαμάχη του μέ τόν ψυχικό θάνατο-εἰσέρχεται στήν ὁρατή καί ἀληθινή Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι: «Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία…». Continue reading

Ἔχεις πονηρές σκέψεις;

Έχεις πονηρές σκέψεις; Μην τις προφέρεις με λόγια· άφησέ τες να ησυχάζουν μέσα σου και γρήγορα εξαφανίζονται. 

   Είμαστε άνθρωποι και πολλές φορές κάνουμε πολλές πονηρές, απρεπείς και αισχρές σκέψεις. Αλλά ας μην αφήνουμε να γίνονται οι σκέψεις λόγια, ώστε, πιεζόμενες προς τα κάτω, να εξασθενίζουν και να χάνονται. 

Continue reading