Ὁ ἅγιος Εὐθύμιος καί ἡ θαυμαστή χειρουργία

  Από τον Ευεργετινό

 
Στην πόλη των Βηταγαβααίων (δώδεκα μίλια από τη Γάζα) ζούσε κάποιος που λεγόταν Ρωμανός και είχε αδελφό έναν ευλαβέστατο ιερέα στη μονή του αγίου Ευθυμίου, τον Αχθάβιο. Ο Ρωμανός όμως ζούσε με μαλθακότητα και χαλαρότητα, εντελώς αντίθετα από τον αδελφό του.
Κάποιος φθόνησε τον Ρωμανό για την περιουσία του και παραμόνευε με κακουργία και προσπαθούσε να την αρπάξει. Επειδή όμως δεν πέτυχε τον σκοπό του, το κεντρί του φθόνου κέντησε σφοδρότερα την καρδιά του.
Πήγε λοιπόν στην Ελευθερούπολη και ζήτησε τη βοήθεια ενός μάγου, δίνοντάς του πολλά χρήματα ο άθλιος για να βλάψει τον συνάνθρωπό του, και εκείνος έκανε τα μαγικά που ήξερε. Continue reading

Παγκοσμιοποίηση ἤ ἐν Χριστῷ παγκοσμιότης; (Ἀρχ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Ἱεροκήρυκας Ἱ. Μ. Πατρῶν)

 Ο όρος «παγκοσμιοποίηση» δεν είναι νέος. Ως προς την βαθύτερη έννοιά του είναι παλαιός. Ήδη από τον 16ο αιώνα ξεκινά η διεθνοποίηση της οικονομίας με απώτερο στόχο και σκοπό την αλληλοεξάρτηση των εθνικών οικονομιών σε τέτοιο βαθμό, ώστε αυτές τελικά να αποδυναμώνονται με αποτέλεσμα την ενιαία λειτουργία της οικονομίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Η συνέπεια αυτού συνεπάγεται την επικράτηση των κανόνων της αγοράς επί των ιδεολογιών και της πολιτικής, γεγονός, το οποίο, δυστυχώς, βιώνουμε έντονα σήμερα.

Αυτή, όμως, η ιδεολογική επινόηση, όπως διαπιστώνουμε, κάμνει τους πτωχούς πτωχότερους και τους πλουσίους πλουσιότερους, ενώ παράλληλα με την οικονομική, διαμορφώνεται και η πολιτισμική παγκοσμιοποίηση, όπως ομολογούν οι ειδικοί. Έχουμε, δηλαδή, την κατάργηση των όρων έθνος, εθνική κοινωνία, σύνορα και θρησκείες. Δημιουργείται κατ’ αυτόν τον τρόπο ένα υπερκράτος με μία πανθρησκεία, για να οδηγηθούμε τελικά στην παγκόσμια κυριαρχία. Continue reading

Ἡ ὡφέλεια ἀπό τούς ἁγίους γέροντες εἶναι μεγάλη

  Ένας αδελφός ρώτησε κάποιον γέροντα: «Μου ψιθυρίζει ο λογισμός να μη ρωτώ τους αγίους πατέρες, μήπως, ενώ μάθω, δείξω καταφρόνηση εξαιτίας της αδυναμίας μου και έτσι αμαρτήσω».

Ο γέροντας αποκρίθηκε: «Αυτός ο λογισμός είναι πάρα πολύ κακός και ολέθριος· μην τον ανεχτείς λοιπόν. Γιατί αν κάποιος αμαρτήσει αφού μάθει, οπωσδήποτε καταδικάζει τον εαυτό του. Αν όμως δεν μάθει και αμαρτήσει, ποτέ δεν θα καταδικάσει τον εαυτό του, και τα πάθη του θα μείνουν αθεράπευτα.
Γι’ αυτό ο διάβολος ψιθυρίζει σε κάποιον τέτοια πράγματα, για να μείνει αυτός αθεράπευτος. Εσύ λοιπόν, αν σου πει ο λογισμός ότι δεν μπορείς να εφαρμόσεις την απάντηση του γέροντα λόγω της αδυναμίας σου, ρώτησε τον γέροντα ως εξής· «Επειδή θέλω να το κάνω, πες μου, πάτερ, τι είναι αυτό που με συμφέρει; Ξέρω βέβαια ότι, και να μου πεις, δεν μπορώ να κάνω και να τηρήσω τον λόγο σου, αλλά θέλω να μάθω μόνο για τούτο: για να καταδικάζω τον εαυτό μου, ότι παρέβλεψα το συμφέρον». Και αυτό είναι για εσένα ταπείνωση. Ο Κύριος να φωτίσει την καρδιά σου, για να ακούσεις και να τηρήσεις, με τις ευχές των αγίων. Αμήν». Continue reading

Εἰς χείρας τοῦ «Ηρώδου» ὁ Γέροντας Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνας!

Σχετική εικόναΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΟΥ «ΗΡΩΔΟΥ» Ο Γ. ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ ΑΡΙΖΟΝΑΣ!

 Του κ. Χρήστου Κ. Λιβανού

 Στο αγιασμένο πρόσωπο του χαρισματούχου Γεροντος, οικουμενισταί, πατριαρχικοί και κοσμικοί Ελληνοαμερικανοί έχουν ανακαλύψει τον νέον επικίνδυνον εχθρόν της Ορθοδοξίας! Τους ενοχλεί και πανικοβάλλει η δι’ αυτού θεάρεστος άνθησις και επέ­κτασις του Ελληνορθοδόξου – Αγιορείτικου Μοναχισμού και η πνευματική αφύπνισις των ομογενών στην Βορειοαμερικανική ήπειρο. «Ίδε ο κόσμος οπίσω αυτού απήλθεν», λέγουν μεταξύ των οι σύγχρονοι αυτοί Φαρισαίοι.

«Ίνατί εφρύαξαν έθνη, και λαοί  εμελέτησαν κενά;» ( Ψαλμ. 2:1)

Το πιο πάνω μεσσιακό διάψαλμα, το οποίο αφορoύσε στον Μεσσία Ιησού Χριστό, θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθή, κατ’ αναλογίαν, και για τον πανορθοδόξως γνωστόν Γεροντα Εφραίμ, διότι και στην περίπτωσι του πολυσεβάστου αυτού Γεροντος εφρύαξαν όχι έθνη, αλλ’ ελάχιστοι αλλόδοξοι Αμερικανοί και πολλοί, δυστυχώς γι’ αυτούς, Ορθόδοξοι (;)Ελληνοαμερικανοί!

«Και ποίοι είναι αυτοί;» θα ερωτήσουν μερικοί αναγνώσται.

Θα απαντήσωμεν, παραλλάσσοντας λίγο τη συνέχεια του Ψαλμού. «Παρέστησαν οι ισχυροί της γης, και οι (εκκλησιαστικοί) άρχοντες συνήχθησαν επί το αυτό κατά του Κυρίου και κατά του (πιστού ιερομονά­χου αυτού)».

Αλλά, ποίοι είναι οι ισχυροί της γης;

Κοσμικώς ισχυροί θεωρούνται οι έχοντες πολλά χρήματα, μεγάλες περιουσίες, υψηλά αξιώματα, καθώς και εκείνοι που έχουν ενταχθή σε σκοτεινές λέσχες και μυστικές στοές, επιτυγχάνοντας ταχείαν επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική ανέλιξη και καταξίωση.

Και εις τι τους έπταισε ο Γεροντας Εφραίμ; Continue reading

23 Ιανουαρίου Συναξαριστής. Κλήμεντος και Αγαθαγγέλου, Μαϋσιμά του Σύρου, Σαλαμάνου του Ησυχαστού, Ευσεβίου, των Αγίων Δύο Μαρτύρων, Αχολίου Επισκόπου, Γενναδίου εκ Λιθουανίας, Αλεξάνδρου εκ Ρωσίας, Ανατολίου Επισκόπου, Σύναξη πάντων των εν Κοστρομά Αγίων.

Οι Άγιοι Κλήμης Επίσκοπος Αγκύρας και Αγαθάγγελος οι Μάρτυρες (εορτή Αγαθάγγελος)

Ο
Άγιος Ιερομάρτυρας Κλήμης καταγόταν από την Άγκυρα, από πατέρα Εθνικό
και μητέρα Χριστιανή, που ονομαζόταν Ευφροσύνη. Σε ηλικία δώδεκα ετών
εκάρη μοναχός και σε ηλικία είκοσι ετών χειροτονήθηκε Επίσκοπος Αγκύρας.

Ο μακάριος Ιερομάρτυρας γνώρισε σε όλη του σχεδόν τη ζωή το μαρτύριο.
Υπέστη παντοειδείς και φρικώδεις βασάνους επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού
(284-305 μ.Χ.) και αυτοκράτορα Μαξιμιανού (285-305 μ.Χ.). Πράγματι, ο
αγώνας του προς τους τυράννους κράτησε επί είκοσι οκτώ ολόκληρα χρόνια,
χωρίς να διακόπτεται.

Στη φυλακή της Ρώμης τον κρέμασαν σε ένα ξύλο και του ξέσκισαν το σώμα
με σιδερένια νύχια, τον κτύπησαν με πέτρες, τον έδεσαν σε τροχό που
γυρίζοντας του συνέτριψε το σώμα, του συνέτριψαν τα σαγόνια και του
έβγαλαν τα δόντια.

Έτσι λοιπόν, ο Ιερομάρτυς Κλήμης, αφού γνώρισε κάθε
μορφή μαρτυρίου, αφού έλεγξε με τους λόγους του και το άγιο παράδειγμά
του τους δυσεβείς και αφού με την υπομονή και καρτερία του κατέπληξε και
αυτούς τους Αγγέλους, έλαβε το στέφανο της ουράνιας δόξας.

Continue reading

23 Ἰανουαρίου. Κλήμεντος ἱερομάρτυρος ἐπισκ. Ἀγκύρας, Ἀγαθαγγέλου μάρτυρος, Διονυσίου ὁσίου τοῦ ἐν Ὀλύμπῳ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ – Παραλειφθέν, Κυρ. θ΄ ἐπιστ. (Α΄ Κορ. γ΄ 9-17).

Α Κορ. 3,9 Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε.

Α Κορ. 3,9 Ο Απολλώς, λοιπόν, και εγώ είμεθα μεταξύ μας ένα, συνεργάται του Θεού δια την ιδικήν σας σωτηρίαν. Σεις δε είσθε αγρός και ιδιοκτησία του Θεού, που καλιεργείται από αυτόν τον ίδιον. Είσθε οικοδόμημα του Θεού, που εις την πραγματικότητα κτίζεται από τον ίδιον τον Θεόν με όργανά του ημάς. Continue reading

Ἡ σημασία τῆς προσευχῆς στόν ἀγώνα ἑναντίον τῶν ἐμπαθῶν λογισμῶν.

   

ΤΗΝ περασμένη φορά σου περιέγραψα την όλη διαδικασία της μεταβάσεως από τον απλό λογισμό στην εμπαθή επιθυμία κι από εκεί στην εφάμαρτη πράξη. Όμως τα πράγματα δεν εξελίσσονται πάντα τόσο αργά όσο φάνηκε από την περιγραφή μου. Συχνά , αν όχι τις περισσότερες φορές, όλες οι φάσεις διαδέχονται η μία την άλλη αστραπιαία. Έτσι, πριν καλά-καλά προλάβει να εμφανιστεί ο λογισμός, τελείται η πράξη. Αυτό συμβαίνει κατεξοχήν στην περίπτωση του προφορικού λόγου. Δεν μπορείς, αλλά και δεν χρειάζεται ν’ αναλύεις όλα αυτά τα απρόβλεπτα και αλλεπάλληλα περιστατικά. Κάνε μόνο τούτο:

Όταν αντιλαμβάνεσαι μιαν εμπαθή κίνηση, να στρέφεσαι αμέσως εναντίον της με όπλο το θυμό. Πώς θ’ αντιδράσεις, αν ένας κακοποιός σου επιτεθεί και σε χτυπήσει; Θα του ανταποδώσεις το χτύπημα μ’ όλη σου τη δύναμη. Με τον ίδιο τρόπο ν’ αντιδράς, όταν σου επιτίθεται ένας κακός λογισμός: Να τον χτυπάς με θυμό. Continue reading