+Νικόλαος Σωτηρόπουλος: Ὄντως παναίρεση ὁ Οἰκουμενισμός

 

Μεγαλόσχημοι κληρικοί και άλλοι οίκουμενιστές δηλώνουν, ότι ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεση. Ναι, λέγουμε και εμείς, ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεση, μία δηλαδή αίρεση, αλλά συνονθύλευμα αιρέσεων, παναίρεση, όπως τον χαρακτήρισε νεώτερος Πατήρ της Εκκλησίας, ο Ιουστίνος Πόποβιτς, και όπως φρονούν όλοι οι νουν Χριστού και Ορθοδοξίας έχοντες κληρικοί και λαϊκοί.
Απόδειξη της θλιβερής αλήθειας, ότι ο Οικουμενισμός είναι παναίρεσι, είναι η περιβόητη Εγκύκλιος του 1920 του Οικουμενικού Πατριαρχείου.Συμφώνως προς την περιβόητη αυτή Εγκύκλιο οι αιρετικές «Ομολογίες της Δύσεως” είναι αδελφές Εκκλησίες! Continue reading

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: Ὁ οἰκουμενισμός εἶναι μία προδοσία τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὁ πιό γνήσιος πρόδρομος τοῦ ἐρχομένου Ἀντιχρίστου.

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)

Απόσπασμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 03/02 του 1985.

Στην Ευρώπη σιγά-σιγά παραθεωρήθηκε, ένεκα των λαθών αυτών (σ.σ. των παπικών), η Θεανθρωπίνη φύσις του Ιησού Χριστού. Αυτό βέβαια ήταν ένα φαινόμενο σαν ένας νέο-αρειανισμός, δηλαδή δεν εδέχοντο την Θεότητα του Ιησού Χριστού. Έβλεπαν πλέον τον Ιησούν Χριστόν ένα απλό ανθρώπινο πρόσωπο. Θυμηθείτε αυτό το κινηματογραφικόν έργον που είχε έρθει πριν από μερικά χρόνια και έγινε τόση φασαρία, ‘Ιησούς Χριστός σούπερσταρ’.

Πως παρουσίαζε τον Ιησούν Χριστόν -βέβαια δεν το είδα- κατά μαρτυρίες; Απλόν άνθρωπον. Το Θείο στοιχείο έλειπε. Βλέπετε, αυτό είναι ένας νέο-αρειανισμός. Πού στηρίζεται; Ότι δεχόμεθα τον Χριστόν ένα πρόσωπο που το εντάσσουμε μέσα σε έναν ουμανισμόν, σε έναν ανθρωπισμόν. Τίποτε άλλο. Δεν είναι το Θεανθρώπινον Πρόσωπον δηλαδή που ήρθε, ο Υιός του Θεού, ο αιώνιος Θεός, να μας σώσει αφού ενηνθρώπησεν. Continue reading

Ἡ ἕνωσις τῶν «Ἐκκλησιῶν»

Τόν τελευταῖον καιρόν γίνεται πολύς λόγος διά τήν ἕνωσιν τῶν «Ἐκκλησιῶν». Εἰς τήν πραγματικότητα πρόκειται περί ἑνώσεως τῶν ἀπεσχισμένων ἀπό τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν ἑτεροδόξων Χριστιανῶν. Δέν ὑπάρχουν πολλαί Ἐκκλησίαι διά νά ἑνωθοῦν.

Μίαν μόνον Ἐκκλησίαν ἵδρυσεν ὁ Θεάνθρωπος Κύριος. Αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας συνέχειαν ἀποτελεῖ ἡ ἁγία μας Ὀρθόδοξος Καθολική (ἐκ τοῦ καθόλου – πλήρης, ἀληθής) Ἐκκλησία. Ἀπό τήν Μίαν αὐτήν Ὀρθόδοξον Καθολικήν Ἐκκλησίαν ἀπεσχίσθη ὁριστικῶς ὁ Πάπας τό 1054, ἕνεκα τῆς ἀρνήσεως τῶν Ὀρθοδόξων νά ὑποταχθοῦν εἰς τάς ἀντιχριστιανικάς ἀξιώσεις του περί πρωτείου ἐξουσίας ἐπί συμπάσης τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν ἄλλων αἱρέσεών του. Λόγῳ δέ τῶν πολλῶν παρεκτροπῶν τοῦ παπισμοῦ, τό 1517 ἤρχισεν εἰς τήν Δύσιν ὁ ἀγών τῶν Διαμαρτυρομένων (προτεσταντῶν ἤ εὐαγγελικῶν) κατά τοῦ παπισμοῦ, πού ὡδήγησε τούς Δυτικούς Χριστιανούς εἰς πλῆθος διασπάσεων. Σήμερον ὑπάρχουν, ὡς γνωστόν, πολλαί ἑκατοντάδες προτεσταντικῶν ὀμάδων. Continue reading

Ἱερά Μητρόπολις Πειραιῶς: Ἀπόπειρα ἀθωώσεως τοῦ «Ἀρχιεπισκόπου τῆς Γενοκτονίας Α. Στέπινατς, μέ τή συμμετοχή καί Ὀρθοδόξων;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 24η Ιουλίου 2017

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΘΩΩΣΕΩΣ ΤΟΥ «ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ» Α. ΣΤΕΠΙΝΑΤΣ, ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ;

Μας είναι πολύ δύσκολο να μπούμε στη λογική των συγχρόνων μας θιασωτών του οικουμενιστικού συγκρητισμού, με τις πραγματικά εξωφρενικές ενέργειές τους. Σύρονται κυριολεκτικά «από τη μύτη» σε πράξεις, οι οποίες όχι μόνο βλάβη προξενούν στο ορθόδοξο πλήρωμα, αλλά εκθέτουν σοβαρά και τους ιδίους.
Το παρόν σχόλιό μας αναφέρεται σε πρόσφατο δημοσίευμα στο διαδίκτυο, με τίτλο: «ΜΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΟ ΣΤΕΠΙΝΑΤΣ ΑΠΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΣΕΡΒΙΑΣ». Πρόκειται για απίστευτη, πολύ κακής σκηνοθεσίας, θεατρική παράσταση, για την «επανεξέταση» της «αγιότητας» του διαβόητου Κροάτη παπικού «αρχιεπισκόπου» Αλοΐσιου Στέπινατς, ο οποίος ευθύνεται τα μέγιστα, για την γενοκτονία περισσοτέρων από 850.000 Ορθοδόξων Σέρβων, κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Όπως είναι γνωστό ο εν λόγω «Αρχιεπίσκοπος της Γενοκτονίας», όπως αποκαλείται από τον Ιταλό συγγραφέα και ιστορικό Μάρκο Αουρέλιο Ριβέλλι (εκδόσεις «Προσκήνιο – Άγγελος Σιδεράτος, 2000), έχει «αγιοποιηθεί» εδώ και μερικά χρόνια από το Βατικανό, αλλά εγέρθηκαν τελευταία σοβαρές αντιδράσεις και κύρια από το Πατριαρχείο της Σερβίας. Προφανώς, για να κατευναστούν αυτές οι αντιδράσεις, το Βατικανό προχώρησε σε αυτή την ενέργεια, η οποία όμως μας γεννά πολλά ερωτηματικά.  Continue reading

Τό ἱστορικό τῆς 6ης παραγράφου τοῦ κειµένου «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί ὁ λοιπός Χριστιανικός κόσµος»

Τό ἱστορικό τῆς 6ης παραγράφου τοῦ κειµένου 
«Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί ὁ λοιπός Χριστιανικός κόσµος» *
 
Τό κείµενο µέ τίτλο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσµον», ὅπως ὑπογράφηκε ἀπό τούς Προκαθηµένους τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στήν Γενεύη (Ἰανουάριο 2016), κυρίως οἱ πρῶτες ἑνότητες, ἀπό τήν 1η µέχρι τήν 6η ἑνότητα, ἰδιαιτέρως δέ ἡ τελευταία αὐτή ἑνότητα (6η), ἦταν ἐκεῖνο πού προκάλεσε ἔντονες συζητήσεις στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο», πού πραγµατοποιήθηκε τόν Ἰούνιο τοῦ 2016 στό Κολυµπάρι τῆς Κρήτης. Οἱ ἑνότητες αὐτές ἀποτελοῦν τό προοίµιο τοῦ κειµένου, πάνω στό ὁποῖο στηρίζεται ἡ ὅλη κατεύθυνσή του. Continue reading

Πρωτοπρ. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, Τὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης. Παρατηρήσεις στό ἀπό 17/30.6.2017 «Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»

Πάτρα  25.7.2017

Τὸ Ἅγιο Ὅρος καὶ  ἡ  Σύνοδος τῆς  Κρήτης

Παρατηρήσεις στό  ἀπό  17/30.6.2017

«Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους  περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»

Πρωτοπρεσβύτερος  Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

Δημοσιεύθηκε στὶς 17/30.6.17 μετὰ ἀπὸ πολύμηνη κυοφορία κείμενο τῆς Ἐκτάκτου Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως τοῦ Ἁγ. Ὄρους ποὺ ἀναφέρεται στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ ἐπιγράφεται «Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»[1].

Τὸ κείμενο αὐτὸ ἔτυχε ποικίλης ἀντιμετωπίσεως: Ἀπὸ θετικὰ σχόλια, μέχρι αὐστηρὴ καὶ τεκμηριωμένη κριτική, ἐνῶ δὲν ἦσαν λίγοι ποὺ τὸ προσπέρασαν ἀδιάφορα, ὡς μὴ ἀνταποκρινόμενο στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς πραγματικότητας[2].

Α. Νομίζουμε ὅτι εἶναι ἀπαραίτητη μία σύντομη ἀναφορὰ στὴν προϊστορία τοῦ κειμένου: Continue reading

Πρός τόν Θεσσαλονίκης

Ἐπιστολή τοῦ ἁγιωτάτου μοναχοῦ Λαζάρου
(Περιλαμβάνεται στήν γαλλική ἔκδοση
τῶν πρακτικῶν τῆς συνόδου τῆς Λυών, 1273-1277)
Ὑμεῖς γάρ οἱ τό δικαίωμα τοῦ Θεοῦ γινώσκοντες, ὅτι οἱ τάς αἱρέσεις τῇ ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ παρεισάγοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ τοῦτο μόνον ποιεῖτε, ἀλλά καί πάντας παρωθεῖτε τοῦ ἀσεβεῖν

‘’Καιρός τοῦ λαλεῖν καί καιρός τοῦ σιωπᾶν’’ τοῖς ἀνθρώποις παρά τοῦ Σολομῶντος ἀφόρισται. Ἔστι γάρ οὖ τοῦ λέγειν ἀσφαλέστερον ἡ σιωπή καί ἔστιν οὖ τῆς σιωπῆς ὁ λόγος λυσιτελέστερος. Ἀλλ’ ὁ σοφός Σολομών οὕτω μέτρα καί σταθμούς λόγων καί σιωπῆς πᾶσιν ἐπέταξεν, ἡμῖν δέ, κατανωτιζομένοις ἐν καλῷ τόν Σολομῶντα καί τά τοῦ Σολομῶντος, καιρός ἀεί τοῦ λαλεῖν.
Κεκραγέναι γάρ αἱ πράξεις ὑμῶν ἀναγκάζουσιν.
‘’Ἱερεῖς ἵνα τί παρεσιωπήσατε ἀσεβείας καί ἐφάγετε καρπόν ψευδῆ;
Ἵνα τί ὑπάρχουσιν ἐν ὑμῖν διαλογισμοί πόνων, οἵτινες οὔκ ὠφελήσουσιν ὑμᾶς;
Ἵνα τί δέ πεποίθατε ἐπί λόγοις ψευδέσιν, ἐφ’ οὕς ὅταν δόξητε κατεστηρίχθαι, τότε πεσεῖσθε; Continue reading

Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης – Οἰκουμενισμός καί νέα ἐποχή. (μέρος Γ’)

Αρχιμ. Σάββας Αγιορείτης – Οικουμενισμός και νέα εποχή. (μέρος Γ’)

σ.σ. Μία ομιλία που δεν πρέπει να χάσετε.

Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης – Οἰκουμενισμός καί νέα ἐποχή. ( Α’ & Β’μέρος)

Μιλήσαμε για τον δογματικό πλουραλισμό. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μεγάλο ψέμα της νέας εποχής, που τάχατες δέχεται την ποικιλία, τα πολλά, γιατί ουσιαστικά δεν ανέχεται οποιαδήποτε άλλη άποψη παρ’ ότι θεωρητικά κηρύσσει τον πλουραλισμό. Και εδώ βρίσκουμε ένα κοινό σημείο της νέας εποχής και του οικουμενισμού. Ενώ υποτίθεται ότι κηρύσσουν την ανοχή και οι οικουμενιστές, ότι τους δεχόμαστε όλους και έχουμε αγάπη με όλους, όμως, αν κάποιος τολμήσει να αμφισβητήσει τον οικουμενισμό και τις θέσεις του, αμέσως τον ονομάζουν ‘φανατικό’, ‘ταλιμπάν’, ‘μουτζαχεντίν’ και ό,τι άλλα κοσμητικά επίθετα βρούνε. … Αφού τους δέχεστε όλους, γιατί εμάς μας βρίζετε όταν εμείς σας λέμε αντίθετα από αυτά που λέτε;

Η τακτική που ακολουθούν έναντι των ασκούντων κριτική. Όποιος τους πάει αντίθετα σε πρώτη φάση σπιλώνεται. Του κολλούν τη ρετσινιά του φανατικού ή προσπαθούν να τον γελοιοποιήσουν. Τον παρουσιάζουν σαν γραφικό και τον αποκλείουνε. Εάν συνεχίσει να τους ενοχλεί τότε επιστρατεύουν και άλλα μέσα όπως είναι οι απειλές. Είναι χαρακτηριστικό το ότι το Αμερικανικό Κογκρέσο απαγόρευσε το 2002 κάθε χαρακτηρισμό των άλλων ιδεολογιών και κυρίως θρησκευτικών ομάδων ως αιρετικών. Απαγόρευσε. Δηλαδή δεν μπορείς να πεις ότι ο παπισμός είναι αίρεση, θα σε κυνηγήσει ο νόμος. Continue reading

Ἱ. Μ. Πειραιῶς, Γιατί «τιμᾶ» ὁ Παπισμός τήν ἐπέτειο τῆς Μεταρρύθμισης;

20.jpgΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 3η Ιουλίου 2017

Τη φετινή χρονιά συμπληρώνονται πεντακόσια χρόνια από τη μεγάλη διάσπαση του παπισμού, η οποία είναι γνωστή ως Μεταρρύθμιση. Το 1517 ο γερμανός παπικός μοναχός Μαρτίνος Λούθηρος αντέδρασε δυναμικά κατά των τερατωδών πρακτικών της παπικής «εκκλησίας», εγκαινιάζοντας έτσι το σαρωτικό κίνημα της Μεταρρύθμισης, ή Διαμαρτύρησης, ή Προτεσταντισμού, όπως είναι καλλίτερα γνωστό, το οποίο συντάραξε συθέμελα το σαθρό παπικό οικοδόμημα και ολόκληρο τον κόσμο.

Μελετώντας αντικειμενικά την ιστορία της συγκεκριμένης αυτής ταραγμένης περιόδου, μπορούμε αβίαστα να δούμε το γεγονός της Μεταρρύθμισης ως την κυοφορούμενη για πέντε αιώνες έκρηξη των παπικών αυθαιρεσιών κατά των λαών της Ευρώπης και αλλαχού.

Απ’ ότι διαβάζουμε έχουν προγραμματισθεί πολλές εκδηλώσεις για να τιμηθεί το σημαντικό αυτό γεγονός. Πριν λίγο καιρό το γνωστό πανεπιστήμιο της Τιβίγγης στη Γερμανία διοργάνωσε εορταστική εκδήλωση, στην οποία πήρε μέρος και οΠαναγιώτατος Οικουμενικό Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος μάλιστα και τιμήθηκε από το εν λόγω προτεσταντικό πνευματικό ίδρυμα με την αναγόρευσή του ως επιτίμου διδάκτορος. Continue reading

Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης – Οἰκουμενισμός καί νέα ἐποχή. ( Α’ & Β’μέρος)

σ.σ. Μία ομιλία που δεν πρέπει να χάσετε.

Με τη χάρη του Θεού, σκέφτηκα σήμερα να πούμε ένα θέμα το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό για την Ορθόδοξη πίστη, γιατί σχετίζεται με μία αίρεση η οποία διαδίδεται πάρα πολύ γρήγορα στην Ορθόδοξη Εκκλησία και η οποία είναι πολύ επιεικής ο όρος να την πούμε αίρεση, το πιο σωστό είναι να την πούμε παναίρεση. Αυτή η παναίρεση λέγεται οικουμενισμός. Το μαντέψατε και μόνο από την έκφραση, γιατί κάποιοι το έχετε ακούσει. Έτσι την ονόμαζε ο σύγχρονος Άγιος Ιουστίνος ο Πόποβιτς, ο οποίος αναγνωρίστηκε πριν λίγο καιρό, δεν ξέρω αν ακριβώς συμπληρώθηκε χρόνος από την αναγνώριση της αγιότητάς του από την Σερβική Εκκλησία, παρόλο που και αυτή η Εκκλησία μαστίζεται από τον οικουμενισμό όπως και γενικά η Εκκλησία η Ορθόδοξη.

Δυστυχώς και αυτή η αίρεση, η παναίρεση, εντάσσεται στο ευρύτερο μωσαϊκό της νέας εποχής. … Η νέα εποχή έχει δύο βασικούς στόχους. Βασίζεται στην αστρολογία που λέει ότι κάθε δύο χιλιάδες χρόνια έρχεται ένας καινούριος ‘Μεσσίας’. Τελείωσε η εποχή του Χριστού και τώρα θα έρθει ο νέος ‘Μεσσίας’ που ξέρουμε εμείς ότι θα είναι ο αντίχριστος. Και έχει δύο βασικούς στόχους αυτή η νέα εποχή. Ο πρώτος είναι να φέρει μία νέα τάξη πραγμάτων σε πολιτικο-οικονομικό επίπεδο, αυτό που λέμε παγκοσμιοποίηση οικονομική και πολιτική. Continue reading