Κατά τό μέτρο τῆς προαιρέσεως καί τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται σταδιακά ὁ φωτισμός τοῦ νοῦ.

Κατά το μέτρο της προαιρέσεως και του πνευματικού αγώνος του ανθρώπου έρχεται σταδιακά ο φωτισμός του νου.
Και κατά το μέτρο του φωτισμού του νου δίδεται η χάρις του Κυρίου. Και κατά το μέτρο της αποδοχής και της πληρώσεως της ψυχής με τη θεία χάρη, πραγματοποιείται η ένωσις με τον Κύριο.
Εκείνος πού ενώθηκε νοερά με τον Κύριο είναι πεπεισμένος για τη σωτηρία του και αναστημένος πριν από την κοινή ανάσταση. Continue reading

Τό πάθημα τῆς φλυτζανοῦς, Ἀρχ. Σεραφείμ Δημόπουλος

«ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΦΛΥΤΖΑΝΟΥΣ»

“ΛΟΓΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ” Τόμος γ΄

Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

Κάθε μεσημέρι πού ἐρχόταν ὁ Θανασάκης στό σπίτι του, εὕρισκε καταλυπημένη τήν σύζυγό του Μαρία.

«Τί ἔχεις καί εἶσαι λυπημένη;», τή ρωτοῦσε.

«Τί νά ἔχω! Νά ἦρθε ἡ καφετζοῦ, καί ἔρριψε τό φλυτζάνι, καί μοῦ εἶπε πράγματα καί θαύματα».

«Ἄ, ἄκουσε Μαρία. Ἐγώ καφετζοῦ δέν θάλω στό σπίτι μου. Τελεία καί πλαῦλα!» Continue reading

Γέρων Ἀμβρόσιος Λάζαρης: «Δέν ἀξίζει γιά τίποτα στόν κόσμο νά θλίβεσαι. Τό ξέρεις αὐτό;»

Πρόσεχε τήν μαγεία, Ἀρχ. Σεραφείμ Δημόπουλος

«ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΗΝ ΜΑΓΕΙΑ»

ΛΟΓΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ” Τόμος γ΄

Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

Στά βυζαντινά χρόνια στήν Κωνσταντινούπολη ζοῦσε ἕναςμεγάλος μάγος πού εἶχε ὑπηρέτη ἕνα πιστό χριστιανό νέο.Ἕνα βράδυ, σκοτεινό καί ἀσέληνο τοῦ λέει: «Ἑτοίμασε δυό ἄλογα, διότι ἔχομε ταξείδι ἔξω ἀπό τήν πόλι». Ταξίδεψαν πολύ.Πέρασαν λειβάδια, ποτάμια, ἔρημα σπίτια καί ἔφθασαν σέ ἕνα ἀπέραντο χωράφι, πού στή μέση του ἔλαμπε ἕνα παλάτι, ὡραῖο, ὁλοφώτεινο. Κατέβηκαν ἀπό τά ἄλογα, καί παράξενοι ὑπηρέτες τούς ὑποδέχθησαν, καί τούς ὁδήγησαν μέσα στό παλάτι. Ἔφθασαν σέ μιά αἴθουσα πολύ μεγάλη, ὁλοφώτεινη. Στό πιό ἐπίσημο σημεῖο της ἦταν ἕνας θρόνος, καί στόν θρόνο καθόταν ἕνας ἄρχοντας μαῦρος, ἀγριωπός, μ᾿ ἕνα χρυσό στέμμα στό κεφάλι. Ὁ μάγος προσκύνησε τόν ἄρχοντα, καί ὁ ἄρχοντας τόν ὑποδέχθηκε μέ κολακευτικά λόγια.

«Καλώς ὥρισες φίλε μου καί συνεργάτη μου. Χαίρω πολύ πού σέ βλέπω!

Πῶς πηγαίνεις;

Πῶς πηγαίνουν οἱ δουλειές σου; Continue reading

«Γέροντα Παΐσιε, πῶς μερικοί Φαρασιῶτες, ἐνῶ ἔβλεπαν τόν Ἅγιο Ἀρσένιο νά κάνη τόσα θαύματα, δέν τόν καταλάβαιναν καί τόν παρεξηγοῦσαν;»

 Οι ταπεινοί διαφυλάσσουν τον πνευματικό τους πλούτο στο θησαυροφυλάκιο του Θεού

– Γέροντα, βλέπω ότι δεν αγαπώ την αφάνεια. Μήπως γι’ αυτό νιώθω μέσα μου άδεια;
– Εσύ μόνο για σαλή δεν κάνεις!… Εκεί θέλει πολλή ταπείνωση. Κοίταξε, αν θέλης να αγαπήσης την αφάνεια, διάβασε τον βίο της Οσίας Ισιδώρας, για να γνωρίσης τα φλωριά της Αγίας, τις αρετές της, να πετάξης τα δικά σου τα κάλπικα, τα μπακιρένια, και στο εξής να μαζεύεις χρυσαφένια και να τα κρύβης στην καρδιά σου και να τα

κλειδώνης καλά, για να μην τα κλέψη το ταγκαλάκι.
Οι δια Χριστόν Σαλοί δεν έχουν μέσα τους κενό, αλλά ξεχειλίζουν από το πολύ γέμισμα ης αγάπης του Θεού. Είναι μεγάλοι Άγιοι. Λένε μεν μπανταλομάρες. Αλλά στην πραγματικότητα λένε σωστές συμβουλές με πολύ βάθος. Έχουν πολύ μεγάλη ταπείνωση∙ δεν λογαριάζουν καθόλου τον εαυτό τους. Continue reading

Ἡ κακή σπορά

Η ΚΑΚΗ ΣΠΟΡΑ.

Ο διάβολος διασπείρει μέσα εις τας οικογενείας την μεμψιμοιρίαν, την απαρέσκειαν, την ζήλειαν, την ισχυρογνωμοσύνην, κ.λ.π. και ούτω υπάρχει εις πολλάς οικογενείας ένα πρόσωπον, που θα διαταράσση την ειρήνην, την γαλήνην και την χαράν της οικογενείας. Αυτή η κακή σπορά δεν έλειψε και μέσα εις την του Κυρίου ιεράν οικογένειαν, όπου είχε δημιουργήσει επί της γης δια την μέλλουσαν σωτηρίαν, δηλαδή εν μέσω των ιερών μαθητών Του, ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, σπόρος θεοκτόνος! Continue reading

Νά θυμᾶσαι πάντοτε …

«Νά θυμᾶσαι πάντοτε ὅτι καί ὁ Ὑιός τοῦ Θεοῦ μέ ὅλους τούς φίλους Του μπῆκε στή βασιλεία Του μέσα ἀπό ἀγκάθια καί σταυρούς», [Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης.]

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/10/blog-post_972.html?m=1

Ἡ ἑλληνικὴ ὅμως γλῶσσα ἔχει «γλῶσσα» ἀπὸ τὶς πύρινες Γλῶσσες τῆς Πεντηκοστῆς

   
Ἁγίου Παϊσίου
– Γέροντα, γιατί κατήργησαν τοὺς τόνους ἀπὸ τὴ γραμματική;
– Τώρα, ὅπως οἱ ἄνθρωποι δὲν σηκώνουν τίποτε καὶ τὰ πετοῦν ὅλα, ἔτσι καὶ τὰ γράμματα δὲν σηκώνουν τίποτε, οὔτε ὀξεῖες οὔτε περισπωμένες! Καὶ ὅπως ὅλοι τρέχουν, δὲν βάζουν οὔτε τελεία!
Βλέπω μία γλώσσα ποὺ γράφουν μερικοί! Διάβαζα σὲ μία μετάφραση τῆς Καινῆς Διαθήκης: «Ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο κάλεσα τὸν γιό μου». Δὲν ταιριάζει, βρὲ παιδί! Δὲν ξεχωρίζει τὸ ἱερὸ ἀπὸ τὸ ἀνίερο! Γράφουν ἔτσι, δῆθεν γιὰ νὰ εἶναι ὅλα ἴδια, νὰ ὑπάρχη ὁμοιομορφία στὴ γλώσσα. Ποιός, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ πιὸ τελευταῖο χωριό, δὲν θὰ καταλάβαινε, ἂν ἔγραφε «τὸν υἱόν μου»; Ἄκουσα μία φορὰ στὸ Ἅγιον Ὂρος σὲ μία ἀνάγνωση: «Τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασὶ ποὺ κάνουν τὴ Μεταλαβιά». Δὲν ταιριάζει· πῶς νὰ τὸ κάνουμε; Ποιὸς δὲν ξέρει τί θὰ πῆ «ἄρτος» καὶ «οἶνος»;
– Λένε, Γέροντα, ὅτι θὰ ἀντικαταστήσουν τὸ ἑλληνικὸ ἀλφάβητο μὲ τὸ λατινικό.
– Ἂσ’ τά, δὲν θὰ σταθοῦν αὐτά· δὲν θὰ σταθοῦν.
Εὐτυχῶς ποὺ ὁ Θεὸς… Continue reading

«Ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὁσφύες περιζωσμέναι καί οἱ λύχνοι καιόμενοι» (Λκ. 12, 35). Νά θυμᾶστε πάντα τόν λόγο αὐτό καί ποτέ νά μήν τόν λησμονήσετε.

 »Θέλω να σας πω κάτι πολύ σημαντικό, θέλω να σας πω για την μνήμη του θανάτου, διότι ο θάνατος βρίσκεται πολύ κοντά στον καθένα μας, όπως ήταν τόσο κοντά σε μένα το προηγούμενο Σάββατο. Ο καθένας από μας μπορεί να πεθάνει ξαφνικά, τότε που δεν περιμένει. Γνωρίζετε ότι η ζωή πολλών ανθρώπων τελειώνει ξαφνικά και απρόοπτα.
Να θυμάστε πάντα, χαράξτε στην καρδιά σας τον λόγο αυτό του Χριστού· Continue reading

Ἐλευθερία δέν εἶναι …