«Ὑπόταξε τή σάρκα σου καί τίς ἐπιθυμίες της, ποδοπάτησέ την….. Νά μή ζεῖς γιά τόν ἑαυτό σου ἀλλά γιά Ἐκεῖνον, νά τηρεῖς τίς ἐντολές Του….»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ὑπόταξε τή σάρκα σου καί τίς ἐπιθυμίες της, ποδοπάτησέ την. Βάλε κάθε σαρκικό στό ἴδιο ἐπίπεδο μέ τή λάσπη, τήν ἀκαθαρσία, μή φροντίζεις γι᾿ αὐτό. Κύριε, «Σοῦ ἐστιν ἡ δύναμις», βοήθησέ μας!

Ὅταν κάθε τί τό σαρκικό κι ἁμαρτωλό τό λογαριάζουμε γιά τίποτα, τότε ὁ Κύριος θά ᾿ναι τά πάντα γιά μᾶς. Τότε ὁ Σωτήρας μας θά βασιλεύει στίς καρδιές μας, πάνω στά ἐρείπια τῶν ἐπίγειων ἐπιθυμιῶν μας.

**

Πρέπει νά ἐξομολογούμαστε συχνότερα τίς ἁμαρτίες μας. Μέ τήν ἀνοιχτή παραδοχή κι ὁμολογία τους τίς μαστιγώνουμε καί νιώθουμε μεγαλύτερη ἀπέχθεια γι᾿ αὐτές. Ἀναλογίσου, ἄνθρωπε, σέ τί μιζέρια σ᾿ ἔχει ὁδηγήσει ἡ καταραμένη ἁμαρτία καί τί ἔκανε γιά τή σωτηρία σου ὁ Χριστός, ὁ Κύριος, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ! Continue reading

Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: «Στόμα πού εὐχαριστεῖ πάντοτε τόν Θεόν, οὐ μή στερηθῆ τῶν εὐλογιῶν τοῦ Θεοῦ»

 

Στόμα που ευχαριστεί πάντοτε τον Θεόν, ου μη στερηθή των ευλογιών του Θεού, και στόμα που γογγύζει και πληγώνει τον μέγαν Ευεργέτην Του, είναι αδύνατον να μη τον παιδεύση ο Θεός. Αυτός μας έδωσε το είναι μας. Αυτός μας χορηγεί την ζωήν. 

Αυτός μας την διατηρεί με την ποικίλην θείαν Του πρόνοιαν. Αυτός, εχθρούς όντας πρότερον, δια του θανάτου του Υιού Αυτού μας κατήλλαξε και μας έκανε υιούς και κληρονόμους της βασιλείας Του! Αυτός μας καθαρίζει και αγιάζει δια μέσου των αγίων Του Μυστηρίων! Continue reading

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, μέσα ἀπό τεράστια συσσωρευμένη ἐμπειρία γνωρίζει ὅτι οἱ ἅγιοι τοῦ Θεοῦ εἶναι ζωντανοί, μᾶς βλέπουν, μᾶς ἀκούν καί μᾶς βοηθοῦν. Μᾶς βοηθοῦν καί ἐν γνώσει μας καί ἐν ἀγνοία μας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία, μέσα από τεράστια συσσωρευμένη εμπειρία γνωρίζει ότι οι άγιοι του Θεού είναι ζωντανοί, μάς βλέπουν, μάς ακούν και μάς βοηθούν. Μάς βοηθούν και εν γνώσει μας και εν αγνοία μας.
Το Ευαγγέλιο είναι το χαρμόσυνο Άγγελμα πού ο Κύριος Ιησούς Χριστός φανέρωσε στον κόσμο. Είναι αυτός ο Ίδιος ο Χριστός. Continue reading

Θυμᾶμαι τήν ἀδελφή Βρυαίνη πού μοῦ κρατοῦσε τό χέρι καί μοῦ ἔλεγε: «Πού θά πᾶς; Ἔχω νά διανύσω χάος. Πού θά πᾶς;». ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ

Να καταλάβουμε ποιος είναι ο σκοπός μας καί ο προορισμός μας. Διάβαζα προχθές στον αββά Ισαάκ ότι ένας μοναχός σώζει επτά γενεές καί λάμπει επτά φορές σάν τον ήλιο. Σκεφθήτε τί μεγάλη αξία! Τί μάς έχει δώσει ο Θεός! Γι` αυτό θάχουμε καί πειρασμούς, θάχουμε καί λογισμούς. Όλα θά τά πολεμήσουμε γιά τήν αγάπη του Χριστού. Καί λογισμούς θά έχουμε καί σταυρούς καί βάσανα θά έχουμε. «Δόξα σοι, ο Θεος, μέριμνες κλπ., μόνο όταν υπάρχη ανάγκη μεγάλη. Όταν δεν ύπάρχη ανάγκη, δέν χρειάζεται να ξεφεύγουμε από την τάξι μας καί να μάς τραβάη η μέριμνα η μεγάλη καί να αφήνουμε τον Θεό.

Υστερα λέμε πώς θαρθή το δάκρυ, πώς θαρθή η κατάνυξις, η επίγνωσις του εαυτού μας, γιά να καταλάβουμε ποιο είναι τό θέλημα τού Θεού, πώς πρέπει να εργαστούμε τον Θεόν. Πώς θά περάσουμε τά τελώνια την ημέρα της αναχωρήσεώς μας;Εγώ όταν τό βάζω αυτό τό πράγμα στο νου μου, τρέμω, φοβάμαι πάρα πολύ- λέω, πώς θά μέ περικυκλώσουν τήν ώρα πού θά ξεψυχάω; Continue reading

Μάθετε πώς ἡ στρατηγική καί ἡ τακτική τοῦ Θεοῦ εἶναι διάφορη ἀπό τήν ἀνθρώπινη.

Μάθετε πώς η στρατηγική και η τακτική του Θεού είναι διάφορη από τήν ανθρώπινη. Αυτό, πού οι άνθρωποι βλέπουν σαν συντριβή, ο Θεός το λαμβάνει ως νίκη, και εκείνο πού στα μάτια των ανθρώπων είναι νίκη, για το Θεό είναι το σούρουπο της καταστροφής…. Continue reading

«Ὅσοι ἔζησαν ἁμαρτωλή ζωή καί ὕστερα μετανόησαν……»

Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου

«Ὅσοι ἔζησαν ἁμαρτωλή ζωή καί ὕστερα μετανόησαν καί ἄρχισαν νά ζοῦν πνευματικα, πρέπει νά δέχονται στήν συνέχεια μέ χαρά τίς ταπεινώσεις καί τίς θλίψεις πού τούς συμβαίνουν, γιατί ἔτσι ἐξοφλοῦν»

Τέλος καί τῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων

ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ σοφῷ Θεῷ

τιμή καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Νά προσεύχεσθε ἔστω καί πέντε λεπτά, ἀλλά δοσμένα στό Θεό μέ ἀγάπη καί λαχτάρα»

 Σημασία στην προσευχή έχει όχι η χρονική διάρκεια αλλά η ένταση. Να προσεύχεσθε έστω και πέντε λεπτά, αλλά δοσμένα στο Θεό με αγάπη και λαχτάρα.  Continue reading

Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος – Πεντηκοστή

 Ὅταν ὁ Κύριος ὑποσχόταν στοὺς Ἀποστόλους τὴ μέγιστη δωρεὰ τοῦ Πνεύματος, εἶπε: «Ἐγὼ φεύγω, ἀλλὰ ὁ Παράκλητος, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ποὺ θὰ στείλει ὁ Πατέρας στὸ ὄνομά μου, Ἐκεῖνος θὰ σᾶς διδάξει τὰ πάντα». 

 Ἐκεῖνος, λοιπόν, θὰ προσευχηθεῖ καὶ Ἐκεῖνος θὰ κλάψει, γιατί, ὅπως λέει κι ὁ Ἀπόστολος, ἐμεῖς δὲν ξέρουμε πῶς νὰ προσευχηθοῦμε, ὅπως πρέπει, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἴδιο μεσιτεύει γιὰ ἐμᾶς μὲ στεναγμούς, ποὺ δὲν ἐκφράζονται μὲ λέξεις (Ρωμ. 8,26)…. Continue reading

«Ὁ Κύριος δίνει πολλά σέ μερικούς καί λίγα σέ ἄλλους, γιά νά τά μοιραζόμαστε μεταξύ μας»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ὁ Θεός δέν λυπήθηκε γιά χάρη μας οὔτε τό μονογενή Του Υἱό. Πῶς τότε μποροῦμε νά λυπηθοῦμε ὁτιδήποτε στόν πλησίον μας, εἴτε πρόκειται γιά τρόφιμα εἴτε γιά ροῦχα, γιά χρήματα ἤ γιά ἄλλες ἀνάγκες; Ὁ Κύριος δίνει πολλά σέ μερικούς καί λίγα σέ ἄλλους, γιά νά τά μοιραζόμαστε μεταξύ μας. Ἔτσι ἔχει ὁρίσει ὁ Θεός, ὥστε ὅταν μοιραζόμαστε θεληματικά τά πλούσια ἀγαθά τοῦ ἐλέους Του μέ τούς ἄλλους τότε τ᾿ ἀγαθά ὠφελοῦν καί τίς ψυχές καί τά σώματά μας, γιατί ἔτσι ἀνοίγουμε τίς καρδιές στήν ἀγάπη τοῦ ἀδελφοῦ μας. Ὅταν εἴμαστε ἐγκρατεῖς στή χρήση τῶν ἀγαθῶν ὠφελοῦμε καί τό σῶμα μας, γιατί ἔτσι αὐτό δέν παραφορτώνεται καί δέν μπουχτίζει. Continue reading

« «Ἡ ἀγάπη πάντα ὑπομένει» »

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

«Ἡ ἀγάπη πάντα ὑπομένει» (Α΄Κορ. Ιγ΄ : 4). Αὐτό σημαίνει πώς ἡ ἀγάπη ποτέ δέν τιμωρεῖ ἀμέσως ἐκεῖνον πού ἁμαρτάνει, ἀλλά ὑπομένει καρτερικά τήν πτώση του, τόν διδάσκει καί τόν διορθώνει. Ἡ φύση τῆς κακίας, ἀντίθετα, εἶναι νά λειτουργεῖ ἀνταγωνιστικά, νά τόν τιμωρήσει ἀμέσως καί αὐστηρότατα, νά τόν κάνει δυστυχή. Εἶναι ἐκπληκτικό τό πόσο κακοί καί ἀνυπόμονοι εἴμαστε! Ὅταν ἁμαρτάνει ὁ ἀδελφός μας δέ λυπόμαστε γιά τήν ἁμαρτία του, δέν κλαῖμε ἀπό συμπάθεια κι ἀδελφική ἀγάπη γιά τή θελημένη παραφροσύνη του, γιά τό πάθος του. Ἀντίθετα, τόν περιφρονοῦμε γιά τήν ἁμαρτία του, κακιώνουμε μαζί του. Καί μπορεῖ ταυτόχρονα νά ἤμαστε κι ἐμεῖς στή θέση του, νά ἤμαστε ἔνοχοι γιά τά ἴδια παραπτώματα μ᾿ αὐτόν καί νά μᾶς εἶχαν συγχωρέσει οἱ ἄλλοι. Ἴσως μέ τήν ἐπιείκεια καί τή συγκατάβαση τῶν ἀνωτέρων μας νά διορθώσαμε κάπως τά σφάλματά μας, τά πάθη καί τήν κακία μας καί νά γίναμε καλλίτεροι. Ἄν τυχαίνει ἀκόμα καί τώρα νά εἴμαστε ἔνοχοι γιά τά ἴδια παραπτώματα, ἀλλ᾿ ἴσως ὄχι τόσο σοβαρά ὅσο ἐκεῖνα τοῦ ἀδελφοῦ μας, σημαίνει πώς εἴμαστε κι ἐμεῖς ὑπεύθυνοι γι᾿ αὐτόν. Πῶς λοιπόν μποροῦμε νά μήν εἴμαστε ἐπιεικεῖς στούς ἀδελφούς μας πού σφάλλουν; Continue reading