Οἱ Χριστιανοί δέν πρέπει νά ρίχνουν τουφέκια τήν Λαμπρή (Ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)(κείμενο+mp3)

1)Τώρα λοιπόν, αδελφοί μου Χριστιανοί, σας βαστά η ψυχή σας, αντί να ευχαριστήτε και να δοξάζετε τον γλυκύτατο Ιησού Χριστό, τον Θεό και Πατέρα και Πλάστη σας, εσείς να τον ατιμάζετε και να τον υβρίζετε με τα διαβολικά έργα που κάνετε τις ημέρες της Ανάστα­σής Του; Αυτός να πάθη τόσα και τόσα, για να θανατώση την αμαρτί­α, και εσείς πάλι να την ζωντανεύετε; Αυτός να αναστηθή, για να σας αναστήση από τα κακά, και εσείς πάλι να γκρεμίζεσθε σε αυτά; Και πότε; Σε εκείνες τις ίδιες ημέρες που αυτός σας ανέστησε. Ω μεγάλη αχαριστία! Ω ανήκουστη σκληροκαρδία των Χριστιανών! Continue reading

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: Ἡ «συνταγή» τῆς σωτηρίας

Η «συνταγή» σωτηρίας του Γέροντα προς όλους τους κοπιώντας και πεφορτισμένους, ήταν απλή και σαφής:

«Αναζητήστε σανίδα σωτηρίας κοντά στο Θεό.
-Περιορίστε τις υλικές ανάγκες σας, γιατί δημιουργούν τεράστια βάρη και άγχη.
-Μη ζηλεύετε ανθρώπους που έχουν χρήματα, ανέσεις, δόξα και ισχύ, αλλά εκείνους που ζουν με αρετή, λογική και ευσέβεια.
 
-Μη ζητάτε από τον Θεό πράγματα που στηρίζουν μόνο το σώμα σας, αλλά, κυρίως, ό,τι είναι καλό και ωφέλιμο για τη ψυχή σας. Continue reading

π. Εὐσέβιος Βίττης – Ὁ πλησίον μας, χαρά μας καί δόξα

   «Υμείς εστέ η δόξα ημών και η χαρά» (Α’ Θεσ. 2:20)

Τι είναι οι χριστιανοί για τον απόστολο Παύλο; Είναι η δόξα και η χαρά του. Γιατί υπάρχουμε οι χριστιανοί; Υπάρχουμε για το τέλος.
Υπάρχει μία αρχή, αλλά υπάρχει και ένα τέλος. Για τους μη πιστούς υπάρχει μία αρχή που έχει ένα τέλος: το τέλος του παρόντος. Για τους πιστούς υπάρχει μία αρχή, υπάρχει ένα τέλος, που είναι όμως η αρχή χωρίς τέλος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που κάνει τον απόστολο Παύλο να χαίρεται. Διότι θα γίνει κρίσις. Ο απόστολος Παύλος βλέπει τα έσχατα, δεν μένει στο παρόν που είναι περαστικό, αλλά στο μέλλον: «ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν».
Πάσχουμε όλοι από ομαδική αμνησία, αδελφοί μου. Ξεχνάμε ότι δεν έχουμε μόνιμη κατοικία. Ο κόσμος αυτός θα τελειώσει κάποτε. Πρέπει να προσβλέπουμε στο τέλος.
Η παρούσα ζωή είναι γεμάτη πόνο και θλίψεις. «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε», είπε ο Κύριος, και πρώτος αυτός σήκωσε το Σταυρό του μαρτυρίου από τότε που γεννήθηκε μέχρι το τέλος που πέθανε πάνω στον Σταυρό. Αλλά δεν ήταν το τέλος. Αυτή είναι η διαφορά ως προς άλλους ηγέτες που ήρθαν και είπαν πάρα πολλά, αλλά εγκόσμια, όχι όμως για το τέλος το χωρίς τέλος. Continue reading

Μία ἄγνωστη προφητεί τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Μαξίμοβιτς

«Σέ μια απ’ τίς επισκέψεις του αρχιεπισκόπου Ιωάννου Μαξίμοβιτς στό βιβλιοπωλείο, ο Ευγένιος τού είχε κάνει μια ερώτηση, η οποία τόν προβλημάτισε: «Τό Ευαγγέλιο του Χριστού έχει κηρυχτεί σχεδόν σ’ όλους τους λαούς στόν κόσμο αυτό. Αυτό σημαίνει ότι έχει φθάσει τό τέλος του κόσμου όπως λένε οι Γραφές;». Continue reading

Ἔβλεπα λοιπόν ἕνα βόδι ἀπ’ τά μεγαλύτερα πού ὑπάρχουν στόν κόσμο. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ

Τό βλέπω μέ τήν ψυχή μου. Αυτό είναι πολύ σοβαρό καί νά τό τυπώσετε μέσα σας. Ο Θεός δεν τό δίνει στον τυχόντα, αλλά στον Προεστώτα, γιά νά βάλη σωστή γραμμή, γιά νά προσέξουμε νά μή ξεφύγουμε καί νά μή κολαστούμε. Αυτό πού θά σάς πω είναι πράγμα πνευματικό πού δεν μπορείτε να τό νοιώσετε. Έβλεπα λοιπόν ένα βόδι απ’ τα μεγαλύτερα πού υπάρχουν στον κόσμο. Ένα βόδι κάτι μάτια γουρλωμένα καί φλογισμένα κι έχει πάνω του μία φουστανέλα μέ γαζί. Η φουστανέλα του  είναι όλο βελόνια. Τό βόδι αυτό γυρίζει γύρω-γύρω, κάνει αλώνι πού δέν λέγεται. Καί μ’ αυτές τις βελόνες τραυματίζει τήν κάθε μιά καί τήν ρίχνει, σύμφωνα μέ τό πάθος πού έχει. Γι’ αυτό, όταν τό έβλεπα δέν κοιμόμουν, παρά μόνο δύο ώρες, τόσο φρικτό ήταν, έκτος βέβαια καί του λόγου της ασθενείας μου. Continue reading

Γέροντας Ἐφραίμ, Προηγούμενος Ἱ. Μονῆς Φιλοθέου – Χωρίς Ὀρθοδοξία οὐδείς περνάει στόν Οὐρανό

   Βλέπουμε μέσα στο Άγιον Όρος, στα λεγόμενα Καρούλια, που στο παρελθόν είχε πολλούς Ρώσους ασκητές εκεί, οι σπηλιές τους είναι σαν φωλιές πουλιών στα απόκρημνα βράχια. Που λες, μα πώς μένουν εκεί και πώς κυκλοφορούν ο ένας στον άλλο.

Όλα αυτά κατορθώνονται μόνο με τη Χάρη του Θεού, με τίποτε άλλο. Ποιος μπορεί τώρα ν’ αφήσει γονείς, ν’ αφήσει νιάτα, τόσα και τόσα πράγματα που τα χαίρονται οι άνθρωποι στον κόσμο και να πάει να κλειστεί μέσα στο Όρος, μέσα στον κόπο, μέσα στον μόχθο;
Εγκαταλείποντας το θέλημά του, την ελευθερία, που είναι το βασίλειο του ανθρώπου; Να σκύψει το κεφάλι στην υποταγή και ν’ αγρυπνά τη νύχτα και να νηστεύει και να μοχθεί για όλη τη ζωή του; Γιατί τα κάνει όλα αυτά; Για ποιο λόγο; Για τον λόγο της σωτηρίας, ότι θέλει να υπηρετήσει τον Θεό, να φθάσει στην αγιότητα, να σώσει την ψυχή του, να σώσει τους γονείς του, να σώσει τους συγγενείς, να σώσει τον κόσμο. Continue reading

Τί εὐτυχία ἡ Ἀνάσταση…

..»Ὁ Χριστός μέ τήν Ἀνάστασή Του μᾶς πέρασε ἀπέναντι ἀπό ἕνα χάος, ἀπό μία ἄβυσσο, πού ἦταν ἀδύνατο νά τήν περάσει ὁ ἄνθρωπος μόνος. Αἰῶνες περίμενε ὁ κόσμος αὐτό τό Πάσχα, αὐτό τό πέρασμα.Μίλαγε μέ ἐνθουσιασμό καί βεβαιότητα.

Συγκινήθηκε.Σιώπησε…καί συνέχισε : Continue reading

Πῶς μποροῦμε νά δοῦμε τήν Ἀνάσταση;_Περίοδος Πεντηκοσταρίου_mp3

Π. Σάββας 2008-05-04_ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΥΜΝΟΥ _ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 04-05-2008 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης)..

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Μόνον ὁ Θεός εἶναι καρδιογνώστης καί μόνο σέ ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ ἀποκαλύπτει τί ἔχουμε στίς καρδιές μας»

 Φωτογραφία του ηλιας Στεφανου χαιντουτη.

– Γνωρίζει, Γέροντα, το ταγκαλάκι διαβολάκι τί έχουμε στην καρδιά μας;
– Ακόμη αυτό έλειψε, να γνωρίζη και καρδιές!
Μόνον ο Θεός είναι καρδιογνώστης και μόνο σε ανθρώπους του Θεού 
αποκαλύπτει ορισμένες φορές πάλι ο Θεός – γιά το καλό μας – τί έχουμε στις καρδιές μας. 
Το ταγκαλάκι γνωρίζει τις πονηριές και τις κακίες που φυτεύει στα δικά του όργανα, δεν ξέρει τους καλο λογισμούς μας. Μόνον εκ πείρας αντιλαμβάνεται μερικά, αλλά και σʹ αυτά, πέφτει έξω τις περισσότερες φορές. Και εάν δεν επιτρέψη ο Θεός να τα καταλάβη και αυτά,πέφτει συνέχεια έξω σε όλα, γιατί είναι σκοτεινός ο διάβολος, ορατότης μηΔέν! Continue reading

Ἕνα βράδυ, πού ἔκαναν ὁλονύκτιο ἀγρυπνία, βλέπει λοιπόν ὁ ὑποτακτικός ἀπό τήν μιά τήν Παναγία, πού εἶχε μιά πετσέτα στόν ὦμο Της καί σκούπιζε τόν ἱδρῶτα τῶν Πατέρων, πού πήγαιναν στό διακόνημα τῶν χωραφιῶν καί ἀπό τήν ἄλλη ὁ Ἄγγελος εἶχε τό Ἅγιο Ποτήριο καί τούς κοινωνοῦσε .ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ

  

 Θά σάς φέρω ένα παράδειγμα, πού μου τό είπε ένας Ιερέας τό έζησε ο ίδιος αυτό. Ηταν σέ μιά Μονή δέκα μοναχοί καί είχε πάει καί ένα πλουσιόπαιδο. Οι δέκα έπαιρναν τούς τουρβάδες, τις παπούτσες καί πήγαιναν στά χωράφια, όπου αγωνίζονταν. Ο πλούσιος νέος δεν μπορούσε νά πάη μαζί τους, γιατί ήταν καλομαθημένος καί ο Γέροντας τον έβαλε εκκλησιαστικό. Οι γονείς του τού πήγαιναν σακούλες μέ τρόφιμα, εκείνος τά έβαζε στο κελί του καί όποτε ήθελε, έτρωγε. 
      Ο Γέροντας δεν αναπαυόταν από τή ζωή τού μοναχού αυτού καί έβλεπε ότι δέν βαδίζει σωστά. Έκανε πολλή προσευχή καί παρακαλούσε νά παρουσιαστή στον νέο κάτι, γιά νά μπή στή γραμμή πού ήταν καί οι άλλοι πατέρες. Ενα βράδυ, πού έκαναν ολονύκτιο αγρυπνία, βλέπει λοιπόν ο ύποτακτικός από τήν μιά τήν Παναγία, πού είχε μιά πετσέτα στον ώμο Της καί σκούπιζε τον ιδρώτα των Πατέρων, πού πήγαιναν στο διακόνημα των χωραφιών καί από τήν άλλη ο Άγγελος είχε τό Άγιο Ποτήριο καί τούς κοινωνούσε. Continue reading