Ἡ προσευχή τοῦ Ἰησοῦ

Σ᾿ ἐκείνους πού ἔχουν διαβάσει τό βιβλίο “Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ”, εἶναι πολύ γνώριμη ἡ ἔκφραση· “Προσευχή τοῦ ᾿Ιησοῦ”. Τό βιβλίο αὐτό ἀναφέρεται σέ μιά σύντομη προσευχή, πού ἀποτελεῖται ἀπό αὐτές τίς λέξεις· “Κύριε ᾿Ιησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησέ μέ τόν ἁμαρτωλό”. Αὐτές οἱ λέξεις ἐπαναλαμβάνονται συνεχῶς.

Οἱ “περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ”, εἶναι ἡ ἱστορία ἑνός ἀνθρώπου, πού ἤθελε νά μάθει νά προσεύχεται ἀδιάλειπτα (Α’ Θεσ. 5, 17). ῾Ο ἄνθρωπος, τού ὁποίου ἡ ἐμπειρία ἐξιστορεῖται, ἦταν προσκυνητής. Γι᾿ αὐτό πάρα πολλά ἀπό τά ψυχολογικά χαρακτηριστικά του καί ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἔμαθε καί ἐφάρμοσε τήν προσευχή, ἐξαρτήθηκαν ἀπό τό γεγονός ὅτι αὐτός ἔζησε “κατά ἰδιάζοντα” τρόπο. Αὐτό κάνει τό βιβλίο νά μήν εἶναι τόσο ἐφαρμόσιμο ἀπ᾿ τόν καθένα, ὅσο θά μποροῦσε νά ἦταν ἐξαιτίας τοῦ περιεχομένου του. Παρόλα αὐτά εἶναι ἡ καλύτερη εἰσαγωγή, πού θά μποροῦσε νά γραφτεῖ γι᾿ αὐτή τήν προσευχή, ἡ ὁποία εἶναι ἕνας ἀπό τούς μεγαλύτερους θησαυρούς τῆς ᾿Ορθόδοξης ᾿Εκκλησίας. Continue reading

Ἅγιος Γέροντας Πορφύριος – «Ἡ μητέρα νά προσεύχεται σιωπηλά & μέ τά χέρια ψηλά πρός τό Χριστό, ν’ αγκαλιάζει μυστικά τό παιδί της»

 Κάθε φορά, που ο Γέροντας μιλούσε για την προσευχή, αντιλαμβανόμουν ότι δεν εννοούσε μια προσπάθεια επιδερμική και αποσπασματική , αλλά βαθιά και διαρκή.

Κάποτε αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα του παιδιού μίας γνωστής στο Γέροντα και σε μένα μητέρας, η οποία μου ζήτησε να τον ρωτήσω σχετικά, μου είπε: « Το παιδί έχει ένα εσωτερικό πρόβλημα και γι’ αυτό συμπεριφέρεται έτσι.
Το παιδί είναι καλό , δεν το θέλει αυτό που κάνει , αλλά αναγκάζεται , είναι δεμένο από κάτι. Δε διορθώνεται με τη λογική , δε μπορείς να το πείσεις με συμβουλές, ούτε να το αναγκάσεις με απειλές. Αυτό θα κάνει τα αντίθετα. Continue reading

Ἡ Προσευχή, Ἀρχ. Σεραφείμ Δημόπουλος

«Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ»

“ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ”

Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

Ἡ προσευχή εἶναι ἡ λεπτοτέρα, ἡ εὐγενεστέρα, ἡ ὑψηλοτέρα λειτουργία τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος.

Διά τοῦτο καί ὁ προσευχόμενος ἄνθρωπος εἶναι ὁ λεπτότερος, ὁ εὐγενέστερος καί ὁ ἀνώτερος ἄνθρωπος. Ἡ προσευχή εἶναι πρόνομιον καί δικαίωμα μόνον τοῦ ἀνθρώπου. Τά ζῶα δέν προσεύχονται. Ἀπόδειξις τῆς πνευματικῆς του φύσεως καί τῆς θείας του καταγωγῆς.«Προσευχή» κατά τόν Γρηγόριον τόν Σιναΐτην «εἶναι πίστεως ἐνέργεια, ἐνεργουμένη ἀγάπη, χριστιανισμοῦ σημεῖον καί χριστιανισμοῦ βεβαίωσις».

Προσευχή εἶναι ἡ ἐπικοινωνία τοῦ ἀνθρώπου μετά τοῦ Θεοῦ.

Προσευχή εἶναι ἡ γλυκυτάτη καί τρυφερωτάτη συνομιλία τοῦ ἀνθρώπου μετά τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Θεός εἶναι ἄκρα ἀγάπη, ἡ ἄκρα ἀγαθότης, ἡ ἄκρα εὐσπλαγχνία. Ὁ φιλότεκνος καί φιλόστοργος πατέρας. Νομίζεις ὅτι ὁ α ἤ ὁ β σέ ἀγαποῦν πολύ. Ἀλλά κανένας δέν σέ ἀγαπάει τόσο ὅσο ὁ Θεός.

Σέ περιβάλει μέ ἄπειρη ἀγάπη. Σέ ἐδημιούργησε ἐκ τοῦ μηδενός, ἀπό χῶμα. Καί σύ πήδησες στή γῆ, στόν παράδεισο, ἀπό τίς μεγάλες παλάμες τοῦ Θεοῦ. Αὐτός λοιπόν πού σέ ἔπλασε καί σέ ἀγαπάει θέλει νά ἀκούη τήν φωνή σου, νά ἔχη κοινωνία μαζί σου, νά τοῦ ὁμιλῆς, καί Αὐτός νά ἀκούη μέ προσοχή καί τήν τελευταία σου λέξι, καί τόν πιό μικρό ἦχο τῆς φωνῆς σου. Ἡ προσευχή στήν Γραφή παρομοιάζεται μ᾿ ἕνα εὐῶδες θυμίαμα τό ὁποῖον οἱ ἄγγελοι περισυλλέγουν ἀπό ὅλα τά σημεῖα τῆς γῆς, καί τό ἐναποθέτουν εἰς τήν βάσι τοῦ πυρίνου θρόνου τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός ὀσφραίνεται τήν εὐωδία τῶν προσευχῶν τῶν ἁγίων, χαίρεται, ἐάν εἶναι θυμωμένος, καί ἀντί τιμωριῶν καί ποινῶν, δίδει εὐλογίες, δωρεές, καί κάθε Του ἀγαθό. Continue reading

Σ΄ εὐχαριστῶ καί σέ δοξολογῶ Θεέ μου!

Θεέ μου και Κύριε του κόσμου, Συ ο αγαθότατος πατέρας των ανθρώπων, Σύ που είσαι άναρχος και αιώνιος και αναλλοίωτος και αμετάβλητος, Σύ που η ουσία σου και το μέγεθός σου και η αγαθότητά σου η άπειρη, δεν χωρεί στον μικρό και περιορισμένο νου μας, Σύ που είσαι η πλουσιώτατη πηγή και η απερίγραπτη άβυσσος της δύναμης και της σοφίας, σ΄ευχαριστώ και σε δοξάζω που είδες με συμπάθεια και αγάπη κι εμένα το μικρό και αδύνατο και αμαρτωλό. Σ΄ευχαριστώ που με λύτρωσες από σκέψεις και πράξεις κακές, μοχθηρές και μάταιες και με έσωσες από τις πολλές και διάφορες παγίδες του διαβόλου, που είναι ο άρχοντας του σκότους και της πλάνης.

Σ΄ευχαριστώ, Κύριε, και σε δοξολογώ γιατί έδειξες με θαυμαστό τρόπο την αγάπη σου σε μένα και έγινες ο φιλανθρωπότατος τροφοδότης μου σε όλες τις περιπτώσεις, καί κυβερνήτης, καί φύλακας, καί προστάτης, καί καταφύγιο, καί σωτήρας, καί κηδεμόνας της ψυχής και του σώματός μου. Continue reading

Ἡ χρήση τῶν ψαλμῶν τοῦ Δαυΐδ ἀπό τόν Ἅγιο Ἀρσένιο τόν Καππαδόκη καί τόν π. Παΐσιο

1ος Όταν φυτεύουν δέντρα ή αμπέλι, για να καρποφορήσουν.

2ος Για να δώσει φώτιση ο Θεός σε αυτούς που πηγαίνουν σε συνέδρια.
3ος Για να φύγει η κακία από τους ανθρώπους, για να μη βασανίζουν άδικα τους συνανθρώπους τους.
4ος Για να θεραπεύσει ο Θεός τους ευαίσθητους ανθρώπους, που αρρώστησαν από μελαγχολία από τη συμπεριφορά των σκληρόκαρδων ανθρώπων.
5ος Για να θεραπεύσει ο θεός τα πληγωμένα, χτυπημένα μάτια από κακό άνθρωπο.
6ος Για να ελευθερώσει ο θεός τον μαγεμένο άνθρωπο.
7ος Γι’ αυτούς που έπαθαν φοβία από τις φοβέρες και τις απειλές των κακών ανθρώπων.
8ος Γι’ αυτούς που έπαθαν κακό από δαίμονες ή από πονηρούς ανθρώπους.
9ος Για να πάψουν να σε φοβερίζουν οι δαίμονες στον ύπνο σου ή με φαντασίες την ημέρα. Continue reading

Δεν ἔχω, δέσποτα, δάκρυον παρακλητικόν· ἐσκοτίσθη ὁ νοῦ μου ἀπό τήν ματαιότητα τοῦ κόσμου

Αγ.Ισαάκ του Σύρου
 
.. δέν ἔχω καρδίαν θλιβομένην πρός ἀναζήτησίν σου,
δεν ἔχω μετάνοιαν,δέν ἔχω κατάνυξιν,
οὐδέ δάκρυα, τά ὁποῖα ἐπαναφέρουσι τά τέκνα είς τήν ἰδίαν αὐτῶν πατρίδα.
Δεν ἔχω, δέσποτα, δάκρυον παρακλητικόν·
ἐσκοτίσθη ὁ νοῦ μου ἀπό τήν ματαιότητα τοῦ κόσμου,
καί δέν δύναται ν’ ἀτενίσῃ πρός σέ μετά πόνου·
ἐψυχράνθη ἡ καρδία μου ἀπό τό πλῆθος τῶν πειρασμῶν,
καί δέν δύναται νά θερμανθῇ διά τῶν δακρύων τῆς πρός σέ ἀγάπης.
Ἀλλά σύ, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός μου, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν,
δώρησαί μοι τελείαν μετάνοια,
καί καρδίαν ἐπίπονον, ἵνα ὁλοψύχως ἐξέλθω εἰς ἀναζήτησίν σου·
διότι ἄνευ σοῦ θέλω ἀποξενωθῆ ἀπό παντός ἀγαθοῦ. Continue reading

Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: «Ἡ προσευχή εἶναι τά μάτια καί τά φτερά τῆς ψυχῆς μας …»

 Η προσευχή είναι τα μάτια και τα φτερά της ψυχής μας, και μας δίδει θάρρος και δύναμιν να αντικρύσωμε τον Θεόν.

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/07/blog-post_231.html

Ἁγίου Νεκταρίου Διδαχές μέρος ε΄ «Προσευχή»

Τό κύριο ἔργο τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ προσευχή. Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιά νά ὑμνεῖ τό Θεό. Αὐτό εἶναι τό ἔργο πού τοῦ ἀρμόζει. Αὐτό μόνο ἐξηγεῖ τήν πνευματική του ὑπόσταση. Αὐτό μόνο δικαιώνει τήν ἐξέχουσα θέση του μέσα στή δημιουργία. Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιά νά λατρεύει τό Θεό καί νά μετέχει στή θεία Του ἀγαθότητα καί μακαριότητα.

Ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ πού εἶναι, λαχταράει γιά τό Θεό καί τρέχει μέ πόθο νά ἀνυψωθεῖ πρός Αὐτόν. Μέ τήν προσευχή καί τήν ὑμνωδία εὐφραίνεται. Τό πνεῦμα του ἀγάλλεται καί ἡ καρδιά του σκιρτάει. Ὅσο περισσότερο προσεύχεται, τόσο ἡ ψυχή του ἀπογυμνώνεται ἀπό τίς κοσμικές ἐπιθυμίες καί γεμίζει ἀπό τά οὐράνια ἀγαθά. Καί ὅσο ἀποχωρίζεται τά γήινα καί τίς ἡδονές τοῦ βίου, τόσο περισσότερο ἀπολαμβάνει τήν οὐράνια εὐφροσύνη. Ἡ δοκιμή καί ἡ πείρα μᾶς ἐπιβεβαιώνουν τήν ἀλήθεια αὐτή.

Ὁ Θεός εὐαρεστεῖται στίς προσευχές ἐκεῖνες πού προσφέρονται μέ τόν πρέποντα τρόπο, δηλαδή μέ συναίσθηση τῆς ἀτέλειας καί τῆς ἀναξιότητός μας. Γιά νά ὑπάρξει ὅμως τέτοια συναίσθηση, ἀπαιτεῖται τέλεια ἀπάρνηση τοῦ κακοῦ μας ἑαυτοῦ καί ὑποταγή στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ· ἀπαιτεῖται ταπείνωνη καί ἀδιάλειπτη πνευματική ἐργασία. Continue reading

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ὁ παραμικρός γογγυσμός κατά τοῦ πλησίον …

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ο παραμικρός γογγυσμός κατά του πλησίον επηρεάζει την ψυχή σας και δεν μπορείτε να προσευχηθείτε. Το Πνεύμα το Άγιον, όταν βρίσκει έτσι την ψυχή, δεν τολμάει να πλησιάσει»

 https://paraklisi.blogspot.gr/2017/06/blog-post_85.html

«Ἁγία Ἄννα πάντα σκέπαζέ μας ἀπ᾿ τὰ οὐράνια»

 «Ἁγία Ἄννα, εὐλογημένη, κι ἀπὸ τοὺς Ἁγίους πιὸ δοξασμένη. 

Ἤθελα νἆχα φωνὴ Ἀγγέλων καὶ τὴν λαλιὰ τῶν Ἀρχαγγέλων. 

Γιὰ νὰ σοῦ ψάλλω στὴν ἑορτή σου, μικροὶ μεγάλοι νὰ σὲ τιμήσουν. 

 

Ποιὰ ἔχει χάρι σὰν τὴν δική σου νἄχῃς τὸ μέσον τοῦ Παραδείσου;  Continue reading