10 ἁπλά καθημερινά πράγματα ποῦ μποροῦμε νά κάνουμε ὥστε νά εὐαρεστοῦμε τόν Χριστό

 10 απλά καθημερινά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε ώστε να ευαρεστούμε τον ΧριστόΆγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

 Προσπάθησε να ευαρεστείς στον Θεό σε όλα και πάντοτε και να σκέπτεσαι τη σωτηρία της ψυχής σου από την αμαρτία και το διάβολο και την υιοθεσία της από τον Θεό.  Όταν σηκώνεσαι από το κρεβάτι: κάνε το σημείο του σταυρού και λέγε: «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Επίσης: «Καταξίωσον, Κύριε, εν τη ημέρα ταύτη αναμαρτήτους φυλαχθήναι ημάς· και, δίδαξόν με του ποιείν το θέλημά σου».

 Όταν πλένεσαι, είτε στο σπίτι σου είτε στα λουτρά, λέγε: «Ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι· πλυνείς με και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι».
 Όταν ντύνεσαι, σκέψου την καθαρότητα της καρδιάς και ζήτησε από τον Θεό καθαρή καρδιά: «Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός». Και: «Πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου». Συνέχεια

Ὅπως ὁ καπνός διώχνει τίς μέλισσες ἀπό τά μελίσσια τους οὕτω καί τόν Φύλακα τῆς ζωῆς ἡμῶν Ἄγγελον ἡ πολύδακρυς καί δυσώδης ἀφίστησιν ἁμαρτία»

  

Π.Μ. ΣΩΤΗΡΧΟΣ Δημοσιογράφος, Συγγραφέας

  Σε ένα αγιοπατερικόν κείμενον εδιάβασα ότι όταν κάνουμε σωστά και ευλαβικά το σημείον του Σταυρού, πρώτος χαίρεται ο Φύλακας Άγγελός μας, διότι βλέπει στο σημείον του Σταυρού την Χάριν και την δύναμιν του Χριστού.
Και ψάχνοντας να βρω την διδασκαλίαν των Αγίων Πατέρων για τον Φύλακα Άγγελον, διάβασα στον Μέγα Βασίλειον να λέγη με σαφήνειαν: «Εκάστω των πιστών, εστίν Άγγελος παρεζευγμένος (δηλ. συνδεδεμένος), άξιος του βλέπειν τον Πατέρα τον εν ουρανοίς» (ΕΠΕ ε’ 352). Συνέχεια

Προσευχή ὑπέρ τῶν κεκοιμημένων

 

Μνήσθητι Κύριε ημών Ιησού Χριστέ δια πρεσβειών της Παναχράντου Σου Μητρός Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας των δούλων σου, των κοιμηθέντων, και συγχώρησον, ανάπαυσον και ανάστησον αυτούς, ψυχή τε και σώματι, εις ανάστασιν ζωής εν τη εσχάτη Σου ημέρα:
Πάντων των: Συνέχεια

Ἄς μή διστάζουμε στίς προσευχές, ὑπάρχει καί ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ

Ας μη χάνουμε λοιπόν το θάρρος και ας μη διστάζουμε στις προσευχές. Διότι κι αν ακόμη πέσουμε στο ίδιο το βάραθρο της κακίας, θα μπορέση γρήγορα να μας ανασύρη από εκεί.

Κανένας δεν αμάρτησε τόσο πολύ όσο αυτός. Διότι πραγματικά διέπραξε κάθε είδος πονηρίας. Και αυτό φανερώνουν τα δέκα χιλιάδες τάλαντα. Κανένας δεν ήταν τόσο έρημος όσο αυτός. Αυτό φανερώνει το ότι δεν μπορούσε να πληρώση το χρέος του. Αλλ’ όμως αυτόν που προδόθηκε από παντού, μπόρεσε να τον σώση η δύναμις της προσευχής.

Και έχει τόση μεγάλη δύναμι η προσευχή, λέγει, ώστε αυτόν που ήρθε σε σύγκρουσι με τον Κύριο και με έργα και με αμέτρητα πράγματα να τον απαλλάξη από τον ποινή και την τιμωρία; Ναι, άνθρωπε, έχει τόσο μεγάλη δύναμι. Συνέχεια

Ἡ τελευταῖα προσευχή τοῦ Ἁγίου Γεωργίου

 

Ο Μάρτυς του Χριστού Γεώργιος, όταν έφτασε πλέον στον τόπο της καταδίκης, παρακάλεσε τους δήμιους να του αφήσουν λίγο χρόνο. Αυτήν ακριβώς τη χάρη ζήτησε ο Άγιος από τους εχθρούς της Πίστεώς του.
Εκείνοι ικανοποίησαν το αίτημά του. Τότε ο Μεγαλομάρτυς συγκέντρωσε τον εαυτό του για προσευχή καί αφού ύψωσε το βλέμμα του προς τον ουρανό, αναφώνησε μέσα από τα βάθη της καρδιάς του: 
«Κύριε καί Θεέ μου, 
Εσύ, στον οποίο εκ γενετής ανήκω καί στον οποίο έχω στηρίξει τις ελπίδες μου, 
Εσύ που μου έδωσες θάρρος καί με ετοίμασες γι’ αυτόν τον αγώνα, 
Εσύ που είσαι η γλυκιά μου ελπίδα, η αψευδής υπόσχεση, ο αναλλοίωτος έρωτας των ιερών ψυχών, Συνέχεια

Χριστιανός χωρίς ἐκκλησιασμό….;

 

παπα-Χαράλαμπος Διονυσιάτης

«Χριστιανός χωρίς ἐκκλησιασμό, χωρίς προσευχή, χωρίς ἐξομολόγηση, χωρίς Θεία Κοινωνία, εἶναι ἕνα ξέφραγο ἀμπέλι, ὅπου ἀνά πάσαν στιγμήν ἡ πόρτα εἶναι ἀνοιχτή νά μποῦν μέσα οἱ κλέφτες, δηλαδή οἱ δαίμονες, νά τό ἀλωνίσουν»

http://proskynitis.blogspot.gr/

 

 

Ὅσιος Παΐσιος: «Τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ ἐὰν θέλη κάποιος νὰ νιώση κάτι, δὲν πρέπει νὰ κάνη τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ προσευχὴ»

 - Γέροντα, πῶς μπορεῖ νὰ ζήση κανεὶς πνευματικὰ τὶς γιορτές;

– Τὶς γιορτὲς γιὰ νὰ τὶς ζήσουμε, πρέπει νὰ ἔχουμε τὸν νοῦ μας στὶς ἅγιες ἡμέρες καὶ ὄχι στὶς δουλειὲς ποὺ ἔχουμε νὰ κάνουμε γιὰ τὶς ἅγιες ἡμέρες. Νὰ σκεφτώμαστε τὰ γεγονότα τῆς κάθε ἅγιας ἡμέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνεια, Πάσχα κ.λπ.) καὶ νὰ λέμε τὴν εὐχὴ δοξολογώντας τὸν Θεό. Ἔτσι θὰ γιορτάζουμε μὲ πολλὴ εὐλάβεια κάθε γιορτή.
Οἱ κοσμικοὶ ζητοῦν νὰ καταλάβουν τὰ Χριστούγεννα μὲ τὸ χοιρινό, τὸ Πάσχα μὲ τὸ ἀρνί, τὶς Ἀποκριὲς μὲ τὸ κομφετί. Οἱ ἀληθινοὶ μοναχοὶ ὅμως κάθε μέρα ζοῦν τὰ θεία γεγονότα καὶ ἀγάλλονται συνέχεια. Κάθε ἑβδομάδα ζοῦν τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Συνέχεια

Προτιμότερη ἡ νυκτερινή προσευχή

 

Σας το είπα βέβαια νωρίτερα, αλλά θα σας το πω και τώρα∙ Ας σηκωνόμαστε τη νύκτα∙ και αν ακόμη δεν κάνης πολλές προσευχές, κάνε μία με πνευματική καθαρότητα και είναι αρκετό δε ζητώ τίποτε περισσότερο∙ και αν όχι μέσα στα μεσάνυχτα, τουλάχιστον την ώρα του όρθρου. Δείξε ότι η νύχτα δεν είναι μόνο για το σώμα, αλλά και για την ψυχή∙ μην ανεχθής να περάση με απραξία, αλλά άμοιψε τον Κύριο με την αμοιβή αυτή∙ ή καλλίτερα, και αυτή σε σένα επιστρέφει.

Πες μου λοιπόν, αν πραγματικά πέσουμε σε κάποια φοβερή δοκιμασία, ποιόν δεν παρακαλούμε να μας βοηθήση; Συνέχεια

Ἀπό πού προῆλθε ἡ ἄρνηση τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου; (Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης)

    

ΜΕΛΕΤΗ ΚΗ’

 Στην αρνησι του Αποστόλου Πέτρου, που προήλθε Α’. Από την υπερηφάνεια. Β’. Από την αδιαφορία. Γ’. Από την έλλειψι τής προσευχής.

Α’.

 Σκέψου, αδελφέ, από πού προήλθε εκείνη η φοβερή πτώσις της αρνήσεως του αποστόλου Πέτρου, που ενώ προηγούμενος ήταν τόσο θερμός μαθητής του Ιησού Χριστού και κατόπιν έγινε επίορκος και αρνητής του διδασκάλου του, για να στηριχθής περισσότερο στο καλό μέσα από την πτώσι εκείνου. Η πρώτη αιτία της αρνήσεως του Πέτρου ήταν η υπερηφάνεια [Ο θείος Χρυσόστομος αναφέρει ότι τρία ήταν τα αίτια της αρνήσεως του Πέτρου· η αντιλογία στα λόγια του Κυρίου, η προτίμησις του εαυτού του από τους άλλους μαθητές και η εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στην δύναμί του. Συνέχεια

Ψυχή χωρίς προσευχή εἶναι καταδικασμένη νά πεθάνει ἀπό πνευματική ἀσφυξία

  

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Ψυχή χωρίς προσευχή είναι καταδικασμένη να πεθάνει από πνευματική ασφυξία, όπως το σώμα όταν στερηθεί το οξυγόνο.
Δύο ειδών προσευχές έχουμε: την κοινή, τη φανερή· και την ατομική, τη μυστική. Η κοινή προσευχή πρέπει να γίνεται πάντοτε σύμφωνα με την τάξη και το τυπικό που ορίζει η Εκκλησία μας.

Στηνκοινή προσευχή δεν έχουμε δικαίωμα ν’ αυτοσχεδιάζουμε, όπως κάνουν οι αιρετικοί. Έχει τον καθορισμένο χρόνο και το καθορισμένο από την Εκκλησία περιεχόμενό της: μεσονυκτικό, όρθρος, ώρες, λειτουργία, εσπερινός, απόδειπνο. Το ίδιο το Πανάγιο Πνεύμα, που συγκροτεί ολόκληρη την Εκκλησία, όρισε αυτές τις προσευχές, για να λατρεύεται και να δοξάζεται αδιάκοπα ο αληθινός Θεός στη γη από τους ανθρώπους, όπως δοξάζεται στον ουρανό από τους αγγέλους. Συνέχεια