Θερμή καί καλοπροαίρετη προσευχή

 Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Πονάτε και προσεύχεστε για του αδελφούς σας που βαδίζουν στο δρόμο της απώλειας. Η θλίψη σας και η προσευχή σας γι’ αυτούς είναι ευάρεστη στο Θεό.
Αν δεν έχει σβηστεί καθετί καλό από τις ψυχές τους, αν υπάρχει ακόμα μέσα τους κάτι, που να επιτρέπει και στην προσευχή σας να καρποφορήσει και στη χάρη του Θεού να ενεργήσει, τότε θα συνέλθουν, θα μετανοήσουν, θα δουν το φως του Κυρίου και θ’ ακολουθήσουν το δρόμο Του. Continue reading

Προσευχή προστασίας ἀπό μεγάλο σεισμό

 Ο Θεός ο μέγας, και φοβερός, και θαυμαστός, ο μόνος αληθινός, ο ποιών πάντα και μετασκευάζων. 

Ο επιβλέπων επί την γην και ποιών αυτήν τρέμειν.
Ο απτόμενος των ορέων και καπνίζονται.
Ο σείων την υπ’ ουρανών εκ θεμελίων, οι δε στύλοι αυτής ου σαλεύονται. 
Ο τα θεμέλια της γης σαλεύων, ήδρασται δε τω σω νεύματι. Ον πάντα φρίσσει και τρέμει από προσώπου της δυνάμεώς σου. Ότι ανυπόστατος η οργή της επί ημάς τους αμαρτωλούς απειλής σου, αμέτρητόν τε και ανεξιχνίαστον το έλεος της επαγγελίας σου.  Continue reading

π. Ἀρσένιος Γρηγοριάτης ῎Ελεγε στούς πατέρες τῆς μονῆς: -πάω στήν οἰκογένειά μου, ἐννοῶντας τίς εἰκόνες πού εἶχε στό κελί του τίς ὁποῖες καθημερινά θυμίαζε καί ἀσπάζονταν, πάω νά μιλήσω μέ τούς ἀδελφούς μας.

῾Ο γερω-᾽Αρσένιος ἔπαιρνε καθημερινά πολλά γράμματα ἀπό ἀνθρώπους πού τόν γνώριζαν καί οἱ ὁποίοι τοῦ ζητοῦσαν, συνήθως νά προσευχηθεῖ γι᾽ αὐτούς. Αὐτός πάντα διάβαζε τίς ἐπιστολές καί καθημερινά γονάτιζε μπροστά στίς εἰκόνες καί στά ἅγια λείψανα τῆς Μονῆς καί ὕψωνε χείρας ἱκέτιδας καί ζητοῦσε μέ δάκρυα στά μάτια ἀπό τό Θεό καί τούς ῾Αγίους νά ἐπέμβουν καί νά δώσουν λύση στά προβλήματα τῶν ἀνθρώπων. ῾ Continue reading

Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ: «Στήν “διαμάχη” αὐτή μέ τόν Θεό, βγῆκα νικημένος»

  «Ένα από τα ερωτήματα που με απασχολούσαν ήταν, το πώς είναι δυνατόν να ζήσεις “αναμάρτητα” μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο. Γιατί, όλες 

 μας οι πράξεις, είναι τόσο ασήμαντες σε σχέση με όσα απαιτεί από εμάς το πνεύμα του Ευαγγελίου, το οποίο, στο τέλος αυτό φαίνεται απλώς αδύνατο, ουτοπικό!
»Και στον Άθωνα, όπως συνέβαινε και πριν να γίνω μοναχός, κάποιες φορές, η προσευχή μου διακοπτόταν από “θεομάχους”λογισμούς.
»Θυμάμαι, πόσο φοβερά βασανίστηκα κάποτε από αυτό, ότι δηλαδή, δεν κατάφερα (στην ζωή μου) ούτε να μην κατακρίνω με τις σκέψεις· ούτε να μην υπερηφανεύομαι· ούτε να μην αισθάνομαι αντιπάθειες κλπ. Και αφού όλα αυτά δεν τα κατάφερα, άρχισα με τον Θεό ένα είδος “διαμάχης” της τάξεως που θα λεχθεί.
»Έτσι, σε μια στιγμή μαρτυρικής μου παραστάσεως μπροστά στο κριτήριο του Λόγου του Θεού, παρά τις προσπάθειές μου, αισθάνθηκα την άκρα αδυναμία μου να παραμείνω στο πνεύμα των Εντολών Του.
»Και πρόφερα, τότε, αυτούς τους άφρονες λόγους:  Continue reading

Ἐάν δέν βρεῖς τόν Χριστό σέ αὐτήν τήν ζωή, δέν θά Τόν βρεῖς οὔτε στήν ἄλλη.

  Προσπαθούμε κάθε στιγμή για το μέλλον μας. Αγωνιούμε για την στιγμή που θα ζήσουμε. Χτίζουμε σπίτια, εργαζόμαστε, αποθηκεύουμε πράγματα, μεριμνούμε τόσο προσεκτικά για το μέλλον μας. 

Μιλούμε για τον Θεό και Τον θέλουμε Αρωγό για το μέλλον μας. Θέλουμε 
έναν Θεό που θα γεμίσει τις τσέπες μας, τις αποθήκες τροφίμων του σπιτιού μας, που θα εξασφαλίσει το αύριο των παιδιών μας. 
Και όλο ζητάμε. Και δεν χαιρόμαστε την στιγμή που ζούμε που περνά στο παρελθόν μας.
Φθάνει πια τόσα θελήματα. 
Φθάνει πια τόση κρίση και άγχος. 
Όποιος θέλει μπορεί να ζήσει το τώρα, το σήμερα, τον Ίδιο τον Θεό και να χαρεί, να ειρηνεύσει και να μην ανησυχεί για το αύριο. Να εργάζεται πιο ήρεμα, να ζει πιο όμορφα και ειρηνικά. Να ψάχνει για δουλειά με εμπιστοσύνη στον Θεό και με χαρά.  Continue reading

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: «ἡ προσευχή εἶναι καταπέλτης κατά τῶν δαιμόνων, κατά τῶν παθῶν, κατά τῆς ἁμαρτίας …»

81. Σχετικά με την προσευχή διηγείται ο Γέροντας Εφραίμ.
Η προσευχή είναι καταπέλτης κατά των δαιμόνων, κατά των παθών, κατά της αμαρτίας και γενικά, βέβαια, κατά παντός που εναντιώνεται στο δρόμο της σωτηρίας.
Κάποτε ήταν ένας μοναχός και είχε πέσει σε αμέλεια πολλή. Τόσο ώστε και τον κανόνα του αφησε και στράφηκε προς το κόσμο.
Πήγε στην πατρίδα του την Κεφαλονιά.
Πήγε λοιπόν να προσκύνηση τον Αγιον Γεράσιμο.
Πηγαίνοντας λοιπόν να προσκυνήσει τον Άγιο, τον συναντά μια δαιμονισμένη στο δρόμο και του λέει.
Ξέρεις τι κρατάς στο χέρι σου;
Αχ, να ήξερες, ταλαίπωρε τι κρατάς στο χέρι σου;
Να ήξερες πόσο με καίει εμένα αυτό το κομποσκοίνι σου, και συ το κρατάς, έτσι από συνήθεια για το τύπο! Continue reading

Χρειαζόμαστε Ὑπομονή. Στάρετς Ἡλίας τῆς Ὄπτινα

Πρέπει να βρισκόμαστε σε  κατάσταση προσευχής για να έχουμε στενή αγάπη, σεβασμό. Το κύριο κίνητρο για επιείκεια είναι μια προσευχή που δημιουργεί αγάπη, σεβασμό και συνείδηση ότι κάθε ανθρώπινο ον είναι ένα άτομο και δεν μπορούμε να απαιτούμε από ένα άλλο από αυτό που δεν έχει. Συχνά θέλουμε να είναι ο τρόπος που εμείς  θέλουμε. Όλοι έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά, τις απόψεις τους, τις αντιλήψεις τους. Continue reading

Ἱκεσία στό Ἅγιο Πνεῦμα

 

  Το Άγιο Πνεύμα, που με τρόπο ανέκφραστο εκπορεύεσαι από τον Πατέρα και επισκέπτεσαι διά μέσου του Υιού εμάς τους πιστούς, το Πνεύμα της ζωής και της σύνεσης, το Πνεύμα της αγιοσύνης και της τελειότητας, το Πνεύμα το αγαθό, το σοφό, το φιλάνθρωπο, το γλυκύ, το ένδοξο, που τρέφεις και ποτίζεις συγχρόνως, που ελεείς, που φωτίζεις, που δυναμώνεις, το θείο Πνεύμα της υπομονής,το Πνεύμα που προσφέρεις τη χαρά, την

ευφροσύνη, τη σωφροσύνη, τη σοφία, τη γνώση, την πραότητα, την αμνησικακία, την αμεριμνησία των γήινων πραγμάτων, τη θέαση των ουρανίων,

το Πνεύμα που διώχνεις την ακηδία, που απομακρύνεις την αμέλεια, που φυγαδεύεις την περιέργεια και την πονηρία, το Πνεύμα που φανερώνεις τα μυστήρια, που είσαι ο αρραβώνας της βασιλείας των ουρανών, η πηγή της προφητείας, ο κρατήρας της διδασκαλίας, το Πνεύμα που καταργείς την αμαρτία, που είσαι η θύρα της μετάνοιας, που δείχνεις σαν θυρωρός την είσοδο σε αυτούς που αγωνίζονται, το Πνεύμα της αγάπης, της ειρήνης, της πίστης, της εγκράτειας, το Πνεύμα του πόθου (της αγάπης προς τον Θεό), που προκαλείς μέσα μας τον πόθο (της ψυχής προς τον Θεό) Continue reading

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης – Ὁ Χριστός μᾶς δίνει τή δυνατότητα νά μιλᾶμε μαζί Του

 – Γέροντα, ο καημός και ο πόνος μου είναι το θέμα της προσευχής. Βρίσκομαι πολύ πίσω. Τι να κάνω;

 – Να μιλάς αυθόρμητα στον Χριστό, στην Παναγία, στους Αγγέλους, στους Αγίους, όπου κι αν βρίσκεσαι, και να τους λες ό,τι θέλεις. «Χριστέ μου, να λες, Παναγία μου, τη διάθεσή μου την ξέρεις. Βοήθησέ με!».Έτσι απλά και ταπεινά να τους μιλάς συνέχεια για ό,τι σε απασχολεί και ύστερα να λες την ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».
– Γέροντα, δεν προσεύχομαι συγκεντρωμένα.
– Όταν προσεύχεσαι, να σκέφτεσαι με ποιον μιλάς. Μιλάς με τον Θεό! Μικρό πράγμα είναι αυτό; Σε ένα επίσημο πρόσωπο με πόση προσοχή μιλάει κανείς! Προσέχει να μην πει καμιά ανοησία, πότε – πότε μπερδεύεται και η γλώσσα του από συστολή. Continue reading