ρήματα Ζωῆς: Κλαῖς ἀσταμάτητα

Όποιος δεν βλέπει στην προσευχή, με τα μάτια της ψυχής, τον Χριστό αυτός δεν έμαθε να προσεύχεται. Αχ! να ’ξερες τι είναι να δεις τον Χριστό με τα μάτια! Μόλις τον βλέπεις μέσα σου γεμίζεις μια απερίγραπτη χαρά. Όμως σε καταλαμβάνει κι ένα ασυγκράτητο δέος, ώστε αυθόρμητα λυγίζουν τα πόδια, πέφτεις μπροστά του μπρούμυτα και με ασταμάτητους λυγμούς, μένεις εκστατικός. Συνέχεια

Ἱκεσία γιά τήν ὥρα τοῦ θανάτου. Ὁ βίος τοῦ Ὁσίου Νήφωνος Ἐπισκόπου Κωνσταντιανῆς τῆς κατ’ Ἀλεξάνδρειαν

Σήκωσε τά χέρια του στόν οὐρανό καί ἄρχισε νά ζητάει τό ἔλεος τοῦ Κυρίου γιά τήν ὥρα τοῦ θανάτου καί τῆς ἐξοδου τῆς ψυχῆς:
-Κύριε, ὁ Θεός τῶνΔυνάμεων,
ὁ μέγας καί φοβερός,
ὁ πλούσιος καί ὑπεράγαθος,
ὁ ἐλεήμων καί εὔσπλαχνος,
σκύψε κι ἄκουσέ με, τόν ἀχρεῖο καί ἁμαρτωλό,
Ἐσύ πού ἔσωσες τόν Ἰωνᾶ
ἀπ’ τήν κοιλιά τοῦ κήτους
κι ἔβγαλες ζωντανό τόν Δανιήλ
ἀπό τῶν λιονταριῶν τό λάκκο.
Γλύτωσέ με, Ἰησοῦ Χριστέ, ἀπ’ τό πικρό σκοτάδι,

ἀπό τόν ἄρχοντα, λέω, τῆς πονηρίας,

ὅταν θά φτάσει ἡ ὥρα τοῦ θανάτου μου,
καί μήν ἀφήσεις τόν πονηρό διάβολο
νά ἔρθει πάνω ἀπό τό δοῦλο Σου.
Τό ζόφο τῶν δαιμόνων, Χριστέ ὁ Θεός,
ἄς μήν ἰδεῖ ἡ ψυχή μου,
μήτε στήν τωρινή ζωή, μήτε στήν μέλλουσα,
μήτε ὅταν χωρίζεται ἀπ’ τό σῶμα μου,
μήτε στήν ἐναέρια ἀνάβασή της.
Ἄς μήν καγχάσει ὁ καταραμένος δράκοντας
σέ βάρος τῆς ἄθλιας ψυχῆς μου,

ὅταν αὐτή θ’ ἀφήνει τό τρισάθλιο κορμί μου. Συνέχεια

Ἅγιε Ἄγγελε, ὁ ἐφεστώς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς…

   

 Άγιε Άγγελε, ο εφεστώς της αθλίας μου ψυχής και ταλαίπωρου μου ζωής, μη εγκαταλίπης με τον αμαρτωλόν, μηδέ αποστής απ” εμού δια την ακρασίαν μου, μη δώης χώραν τω πονηρώ δαίμονι κατακυριεύσαι μου τη καταδυναστεία του θνητού τούτου σώματος, κράτησον της αθλίας και παρειμένης χειρός μου, και οδήγησαν με εις οδόν σωτηρίας. Συνέχεια

Προσευχητάριον ὑπέρ τῶν κεκοιμημένων

11. Εὐχή εἰς κεκοιμημένους

Δέσποτα Κύριε ὁ Θεός, ὁ τῇ σοφίᾳ Σου κατασκευάσας αὐτόν καί θέμενος ἐν αὐτῷ πνοήν ζωῆς, καί εἰσαγαγών εἰς τόν κόσμον τοῦτον πολιτεύεσθαι ἐπ’ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου, ἁμαρτήσαντα δὲ αὐτόν, θανάτου ἐπαγαγών καί διαλύσας, καί ἀποστρέφων, τήν δέ ψυχήν εἰς ἑαυτόν προσκαλούμενος· Αὐτός ἀνάπαυσον τήν ψυχήν τοῦ δούλου Σου (τοῦδε), ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἐπισκοπεῖ τὸ φῶς τοῦ προσώπου Σου Κύριε, ἐν κόλποις Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ, μετά πάντων τῶν ἁγίων· καί εἴτι ἐπλημμέλησεν εἰς Σέ, ἐν πράξει ἤ λόγῳ ἤ κατά διάνοιαν, Αὐτός ὡς ἀγαθός καί φιλάνθρωπος Θεός, ἄνες, ἄφες, συγχώρησον, παριδών αὐτοῦ τε καί ἡμῶν τά ἀνομήματα· ἡμῶν δέ τά τέλη τῆς ζωῆς ἀνώδυνα καί ἀκαταίσχυντα καταξίωσον, ὅτε θέλεις καί ὅτε βούλῃ, μόνον ἄνευ αἰσχύνης καί παραπτωμάτων.

Σύ γάρ εἶ ἡ ἀνάστασις τοῦ Σοῦ δούλου καί Σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Συνέχεια

Συνομιλία τοῦ ἀββᾶ Κασσιανοῦ μέ τόν ἀββᾶ Ἰσαάκ γιά τήν προσευχή

   

 Πρέπει να τηρείται μια τάξη στα διάφορα είδη της προσευχής;Άς δούμε αρχικά τί ακριβώς σημαίνουν αυτοί οι όροι. 
Ποιά δηλαδή είναι ή διαφορά, ανάμεσα στις προσευχές στις παρακλήσεις και στις δεήσεις;
Έπειτα, πρέπει να ασκούνται αυτοί οι τρόποι προσευχής ένας- ένας χωριστά, ή όλοι μαζί; Έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα για τους πιστούς ή σειρά με την οποία ο Απόστολος Παύλος έχει παραθέσει καθέναν από αυτούς τούς τρόπους προσευχής;Η απλώς αυτός ο διαχωρισμός δεν έχει και τόση σημασία και μπορούμε να υποθέσουμε ότι ό Απόστολος τα παρέθεσε έτσι χωρίς ιδιαίτερη σκοπιμότητα;
Αυτή η δεύτερη υπόθεση είναι, κατά την γνώμη μου, τελείως παράλογη. Δεν είναι ποτέ δυνατόν να έβαλε το Άγιο Πνεύμα στο στόμα τού Αποστόλου κάτι πού δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Θα ξαναπάρουμε λοιπόν αυτά τα είδη προσευχής ένα-ένα, με την σειρά πού δόθηκαν, ώστε με την Χάρη τού Θεού να τα αναλύσουμε διεξοδικά.

Τί είναι δέηση Συνέχεια

Στὸ ξεκίνημα τῆς ἡμέρας

   Mιὰ καινούργια ἡμέρα ξημέρωσε. Ὁ ἥλιος ἀνέτειλε καὶ διέλυσε τὰ σκοτάδια τῆς νύχτας. Μᾶς ­χαρίζει ὁ Θεὸς παράταση ζωῆς, ἀκόμη μία μέρα. Μιὰ νέα εὐκαιρία μπροστὰ μας νὰ ἐργασθοῦμε, ν’ ἀγωνισθοῦμε, νὰ διορθώσουμε λάθη καὶ νὰ προοδεύσουμε.     

   Ὁ καθένας μας θὰ βρεθεῖ στὸ περιβάλλον τῆς οἰκογενείας του, τῆς ­ἐργασίας του, θὰ συναναστραφεῖ καὶ θὰ ­συνεργασθεῖ μὲ τοὺς ἄλλους, ἕτοιμος νὰ ἐπιτελέσει τὸ καθῆκον του. Ὁ χριστιανὸς ­ἀγωνιστής, ὅ­­­­πως λέγει ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, βγαίνει στὸν κάμπο ἕτοιμος νὰ πολεμήσει, νὰ νικήσει τὶς παγίδες τοῦ πονηροῦ ὡς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ ποὺ εἶναι.
   Τί κρύβει ὅμως ἡ κάθε ἡμέρα; Τί γεγονότα θὰ παρουσιασθοῦν; Εὐχάριστα, δυσ­­άρεστα, εὔκολα, δύσκολα; Τί πειρα­σμοί; Ποιὲς δοκιμασίες; Κανεὶς δὲν τὸ γνωρίζει. Αἰσθανόμαστε τὴν ἀνάγκη νὰ στηρίξουμε τὸν ἀγώνα τῆς καινούργιας ἡμέρας μας. Ποῦ ὅμως; 
   Ὁ προφήτης καὶ βασιλιὰς Δαβὶδ θὰ μᾶς δώσει τὴν ἀπάντηση: Συνέχεια

Προσευχή γι’ αὐτούς πού βαδίζουν στό δρόμο τῆς ἀπώλειας.

ag-theofanis-eglistos-b

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Πονάτε και προσεύχεστε για του συγγενείς σας που βαδίζουν στο δρόμο της απώλειας.

Η θλίψη σας και η προσευχή σας γι’ αυτούς είναι ευάρεστη στο Θεό.

Αν δεν έχει σβηστεί καθετί καλό από τις ψυχές τους, αν υπάρχει ακόμα μέσα τους κάτι,

που να επιτρέπει και στην προσευχή σας να καρποφορήσει και στη χάρη του Θεού να ενεργήσει,

τότε θα συνέλθουν, θα μετανοήσουν, θα δουν το φως του Κυρίου και θ’ ακολουθήσουν το δρόμο Του. Συνέχεια

«Μετανοίας ὁ καιρός καί δεήσεως ὥρα…»

 

   Ένας ύμνος των ημερών αυτών αρχίζει με τη φράση «Μετανοίας ο καιρός και δεήσεως ώρα…» και δίνει κατά κάποιο τρόπο το στίγμα της όλης περιόδου του Τριωδίου. Είναι καιρός μετανοίας και δεήσεως, προσευχής.
Και πράγματι· από τον Όρθρο, από το πρωί της πρώτης Κυριακής του Τριωδίου ακούμε να ψάλλεται στους Ναούς μας ο συγκινητικός εκείνος ύμνος «Της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας, Ζωοδότα…» και κατανύσσεται η καρδιά μας. Μας παρακινεί ο ύμνος να καταφεύγουμε εν μετανοία στη Χάρη του πολυελέου και ζωοδότου Θεού.
Μας εγγίζει όλους ο ιερός αυτός ύμνος, καθώς τον ακούμε να ψάλλεται μελωδικά. Γιατί όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, έχουμε ανάγκη μετανοίας. Συνέχεια

Ὁ Γέροντας Παρθένιος γιά τήν «ἑνωμένη» Εὐρώπη

Πού είναι η Ενωμένη Ευρώπη; Κοιτάξτε τι συμβαίνει τώρα με την Ελλάδα σε μια ενωμένη Ευρώπη! Έδωσε χρήματα, περισσότερα χρήματα, περισσότερα χρήματα.
… Και τώρα είμαστε στο χρέος, οφείλουμε. Η Ευρώπη είπε, ότι πρέπει να γίνουν οι νέοι φόροι, η μείωση των μισθών. Μείωσε τους μισθούς, αύξησε τους φόρους για τη γη, για ενοικίαση, τα πάντα. Ανάγκασε το Κοινοβούλιο να επιβάλει φόρους για το Άγιο Όρος.
Είναι το ίδιο στην Ουκρανία. Έτσι έκανε και η Κύπρος. Η Κύπρος καταστράφηκε. Η Κύπρος ήταν σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση. Από τη στιγμή, που εισηλθαν σε μια ενωμένη Ευρώπη καταστράφηκαν… Συνέχεια

Περί ὕπνου καί προσευχῆς (Καθώς καί περί τῆς ψαλμωδίας εἰς συνοδίαν μοναχῶν)

   

1. Ο ύπνος είναι σπουδαίο συστατικό της φύσεώς μας. Απεικόνισις του θανάτου, αργία των αισθήσεων.
Είναι μεν ένας, αλλά όπως και η επιθυμία, έχει πλείστες αιτίες και αφορμές. Δηλαδή προέρχεται άλλοτε από την ανθρώπινη φύση, άλλοτε από τα φαγητά και άλλοτε από τους δαίμονες. Μερικές φορές ίσως και από πολύ υπερβολική νηστεία, από την οποία εξασθενημένη η σάρκα, ζητεί να αυτοπαρηγορηθή με τον ύπνο.

2. Όπως η πολυποσία εξαρτάται και ενισχύεται από την κακή συνήθεια, έτσι και η πολυυπνία. Γι’ αυτό ιδιαιτέρως στις αρχές της αποταγής ας αγωνισθούμε εναντίον της. Διότι είναι πολύ δύσκολο να θεραπεύση κανείς μία μακροχρόνια συνήθεια.
3. Ας παρακολουθήσωμε και θα ιδούμε πώς ενώ σημαίνει η πνευματική σάλπιγξ, δηλαδή το σήμαντρο, ορατώς μεν συναθροίζονται οι αδελφοί, αοράτως δε συνάγονται οι εχθροί. Έτσι άλλοι δαίμονες έρχονται στο κρεββάτι, μόλις σηκωθούμε, και μας πιέζουν να ανακλιθούμε πάλι. Συνέχεια