Ἡ προσευχή τοῦ Ἁγίου Γεωργίου λίγο πρίν τό μαρτύριο

Παρόμοια καί ο άγιος μεγαλομάρτυς Γεώργιος (3ος- 4ος αί.), αφού καταφρόνησε μέ τη χάρη του Χριστού όλα τά φρικτά βασανιστήρια πού επινόησε η κακία των δημίων του, αφού ανέστησε μπροστά στα μάτια τους έναν νεκρό, αφού κατέστρεψε τά είδωλα μόνο μέ την επίκληση του ονόματος του Χριστού, φτάνοντας στον τόπο του μαρτυρικού του θανάτου, έκανε τούτη την προσευχή: «Δοξασμένος να είσαι, Κύριε καί Θεέ μου, πού δεν μέ παρέδωσες σάν θήραμα στους διώκτες μου καί δεν έδωσες χαρά στους εχθρούς μου, αλλά λύτρωσες την ψυχή μου σάν πουλί από την παγίδα των κυνηγών. Καί τώρα, Κύριε, άκουσέ με καί παραστάσου μου την τελευταία μου τούτη ώρα Φύλαξε την ψυχή μου από τόν άρχοντα του αέρα, τον απαίσιο αντίπαλο Σου, καί από τά ακάθαρτα πνεύματα πού τόν ακολουθούν. Continue reading

Ἅγιος Νεῖλος ὁ ἀσκητής:Ὅταν προσεύχεσαι ὅπως πρέπει…

Όταν προσεύχεσαι όπως πρέπει, θα συναντήσεις τέτοια πράγματα, που να σου φαίνεται πως μ’όλο σου το δίκαιο πρέπει να εξοργιστείς.

Δεν υπάρχει όμως δικαιολογημένος θυμός εις βάρος του διπλανού μας.

Γιατί αν καλοεξετάσεις, θα βρείς πως είναι δυνατό και δίχως θυμό να τακτοποιηθεί μια χαρά το ζήτημα. Κάνε λοιπόν ό,τι περνάει από το χέρι σου για να μην ξεσπάσεις σε θυμό.Κοίτα μήπως νομίζοντας ότι γιατρεύεις τον άλλο, αποδειχτείς εσύ ο ίδιοςαγιάτρευτος και βάζεις εμπόδια στην προσευχή σου.Αν αποφεύγεις το θυμό, θα βρείς κα συ έλεος και θα φανείς φρόνιμοςκαι θα λογαριαστείς κι εσύ ανάμεσα σ’εκείνους που προσεύχονται,ν αρματώνεσαι ενάντια στο θυμό, δεν πρέπει να ανέχεσαι καμιά επιθυμία. Continue reading

Ἡ προσευχή τοῦ ἀνυπάκουου Ἁγίου Εὐστρατίου

       Αποτέλεσμα εικόνας για ЕВСТРАТИЙ СЕВАСТИЙСКИЙ, ВОЕНАЧАЛЬНИК, МЧ

Τον Ευστράτιο που έδειξε ανυπακοή στις προσταγές των βασιλέων και του οποίου η σιδηρά ψυχή δεν επείσθη στο πρόσταγμα των αυτοκρατόρων, και τους θεούς δεν θέλησε να προσκυνήσει, προστάζω να καταφλεχθεί στη φωτιά και έτσι να τελειώσει η ζωή του .
Όταν ο άγιος πήρε την απόφαση, στάθηκε, ύψωσε το βλέμμα και τα χέρια στον ουρανό και μεγαλόφωνα είπε:
 Μεγαλύνων μεγαλύνω σε, Κύριε, ότι επείδες επί την ταπείνωσίν μου, και ου σννέκλεισάς με εις χείρας εχθρών, αλλ’ έσωσας εκ των αναγκών την ψυχήν μου. Και νυν Δέσποτα, σκεπασάτω με η χειρ σου και έλθοι επ’ εμέ το έλεός Σου, ότι τετάρακται η ψυχή μου και κατώδυνός έστιν, εν τω εκπορεύεσθαι αυτήν εκ του αθλίου μου και ρυπαρού σώματος τούτου, μήποτε η πονηρά του αντικειμένου βουλή συναντήση και παρεμπόδιση αυτήν, διά τας εν αγνοία και γνώσει εν τω βίω τούτω γενομένας μοι αμαρτίας.

Continue reading

Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος: «Κάθε προσευχή στήν ὁποία δέν μοχθήσει τό σῶμα καί δέν ἔχει θλίψη ἡ καρδιά, ἔκτρωμα θεωρεῖται. Διότι γίνεται χωρίς ψυχή αὐτή ἡ προσευχή».

ΛΟΓΟΣ ΟΣΤ’: ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ

Άλλοτε πάλι πήγα σε έναν παλιό γέροντα, καλό και ενάρετο που με αγαπούσε πολύ. Ήταν φωτισμένος στη γνώση και με βάθος καρδιάς και έλεγε αυτά που του χορηγούσε η Θεία Χάρη. Δεν έβγαινε συχνά από το κελί του παρά μόνο στις άγιες συνάξεις. Ζούσε δε ησυχαστικά προσέχοντας τον εαυτό του.

 Σε αυτόν είπα κάποτε: «Πάτερ μου, μού ήρθε ένας λογισμός να πάω την Κυριακή στη στοά της Εκκλησίας και εκεί να καθίσω από νωρίς, ώστε ο κάθε εισερχόμενος και εξερχόμενος βλέποντάς με να με εξευτελίσει.
 Σε αυτά μου απάντησε ο γέροντας:

Continue reading

«Ἡ προσευχή δρᾶ μέσα καί ἔξω ἀπό τό σῶμα μας μέχρι ὁ Κύριος νά τό μετασχηματίσει ἀπό σῶμα ταπεινώσεως σέ σῶμα δόξης Αὐτοῦ»

  

«Όταν ζούμε μέσα στο πνεύμα των εντολών του Ευαγγελίου, είμαστε ήδη θεωμένοι, διότι η πνευματική ζωή, μας διαπερνά ολόκληρους.
Δόθηκε σε μας η εντολή να αγαπάμε. Η αγάπη, μάς ενώνει όλους πνευματικά. Η πληρότητα της αγάπης, μάς οδηγεί να αγαπάμε μέχρι αυτολήθης (μέχρι να ξεχνάμε τον εαυτό μας), μέχρι αυτομίσους.
Το νόημα της ζωής του προσευχόμενου με ένταση ανθρώπου είναι όμοιο με απέραντο ωκεανό ζώντος ύδατος.
Το πνεύμα μας πλουτίζει ακατάπαυστα όχι τόσο με πλήθος νέων λόγων ή εννοιών όσο με την εμβάθυνση των αποκτηθέντων βιωμάτων. Continue reading

Γ. Σωφρόνιος Ἔσσεξ: «Μέ τόν ἐρχομό τοῦ Θεοῦ σέ μένα, μοῦ φανερώθηκε κάτι τό θαυμαστό, μία γλυκύτητα στήν καρδιά μου, πού ξεπερνοῦσε καί τήν πιό τολμηρή φαντασία.».

«Για να αναγνωρίσουμε τις δωρεές που προέρχονται από τον Θεό, Αυτός μετά την επίσκεψή Του μας εγκαταλείπει προσωρινά. Παράδοξη εντύπωση προξενεί η Θεοεγκατάλειψις. Στη νεότητά μου υπήρξα ζωγράφος και αυτό το φυσικό χάρισμα έχει μείνει μέσα μου. Συνέβαινε να εξαντλούμαι να μην έχω δυνάμεις για εργασία ούτε έμπνευση. Γνώριζα όμως ότι το χάρισμα αυτό είναι φύσις μου.

Όταν όμως ο Θεός μας εγκαταλείπει έχουμε την αίσθηση ενός κενού στην ύπαρξή μας. Και δεν γνωρίζει η ψυχή εάν θα επιστρέψει ο Απελθών (Κύριος). Εκείνος κρύφτηκε, εγώ δε εγκαταλείφτηκα κενός. άδειος. Και ζω το φοβερό αυτό κενό ως θάνατο.

*Με τον ερχομό του Θεού σε μένα, μού φανερώθηκε κάτι το θαυμαστό, μια γλυκύτητα στην καρδιά μου που ξεπερνούσε και την πιο τολμηρή φαντασία.

Continue reading

«Λέγετε λοιπὸν συνεχῶς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὥσπου νὰ καταπιεῖ ἡ καρδιὰ τὸν Κύριο καὶ ὁ Κύριος τὴν καρδιά καὶ νὰ γίνουν τὰ δύο ἕνα».

 

 «Περί νήψεως καὶ προσευχῆς: Ὁ λογιώτατος καὶ σοφώτατος ὑποδιάκονος Δαμασκηνός Στουδίτης ἔγραψε ἕναν ὑπέροχο λόγο γιὰ τοὺς Μοναχοὺς περὶ νήψεως καὶ προσευχῆς.

Τον μεταφέρουμε ὅπως ἔχει:

 
……Λέγετε λοιπὸν συνεχῶς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὥσπου νὰ καταπιεῖ ἡ καρδιὰ τὸν Κύριο καὶ ὁ Κύριος τὴν καρδιά καὶ νὰ γίνουν τὰ δύο ἕνα.
 Ὅμως γιὰ νὰ γίνει αὐτό, δὲν εἶναι ἀρκετὴ οὔτε μία ἡμέρα οὔτε δυὸ ἀλλὰ πολὺς χρόνος καὶ καιρός. Continue reading

Προσευχή πού λέγεται μόνο μέ τά χείλη χωρίς νά προσέχει ὁ ΝΟΥΣ εἶναι ΑΚΑΡΠΟΣ

 

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄
Στην προς Εφεσίους επιστολή του ο Απ. Παύλος συμβουλεύει να προσευχόμαστε πάντοτε εν πνεύματι σε κάθε προσευχή και δέηση. Ο ίδιος στην προς Κορινθίους επιστολή λέει: «Εάν προσεύχομαι με τη γλώσσα, το πνεύμα μου προσεύχεται αλλά ο νους μου είναι άκαρπος».
Η λέξη <πνεύμα> στην Αγία Γραφή εξηγείται από τους πατέρες με διάφορους τρόπους. Άλλοτε εννοούν την πνοή, άλλοτε την ψυχή, άλλοτε τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος, τις αρετές ή τις κακίες (π.χ. πνεύμα αγάπης ή πνεύμα σοφίας ή πνεύμα αργολογίας).
Άλλοτε με τη λέξη <πνεύμα> οι πατέρες εννοούν τον νου, όπως ο ίδιος Απόστολος γράφει: «Να ανανεώνεστε με το πνεύμα του νου σας». Η διδασκαλία του προς τους Εφεσίους να προσεύχονται εν πνεύματι προϋποθέτει τον νου, που οφείλει ο προσευχόμενος άνθρωπος να τον κατευθύνει προς τον Θεό.  Continue reading

24 Μικρές Προσευχές τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

1. Κύριε, μη στερήσης με των επουρανίων σου και αιωνίων αγαθών.

2. Κύριε, λύτρωσαί με των αιωνίων κολάσεων.

3. Κύριε, είτε λόγω είτε έργω είτε κατά νουν και διάνοιαν ήμαρτον, συγχώρησόν μοι.

4. Κύριε, λύτρωσαί με από πάσης ανάγκης και αγνοίας και λήθης και ραθυμίας και της λιθώδους αναισθησίας.

5. Κύριε, λύτρωσαί με από παντός πειρασμού και εγκαταλείψεως.

6. Κύριε, φώτισον την καρδίαν μου, ην εσκότισεν η πονηρά επιθυμία. 

Continue reading

Ὁ ἅγιος Πορφύριος ὡς Παιδαγωγός εἰς Χριστόν:Προσευχή γιά τά παιδιά.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Προσευχή γιά τά παιδιά

            Δίδασκε ὁ Ἅγιος Πορφύριος: «Αὐτά πού θέλετε νά πεῖτε στά παιδιά σας, νά τά λέτε στήν προσευχή σας. Τά παιδιά δέν ἀκοῦν μέ τά αὐτιά· μόνο ὅταν ἔρχεται ἡ Θεία Χάρις πού τά φωτίζει, τότε ἀκοῦνε αὐτά, πού θέλουμε νά τούς ποῦμε. Ὅταν θέλετε νά πεῖτε κάτι στά παιδιά σας, πέστε το στήν Παναγία κι Αὐτή θά ἐνεργήσει. Ἡ προσευχή σας αὐτή θά γίνεται ζωογόνος πνοή, πνευματικό χάδι, πού χαϊδεύει, ἀγκαλιάζει, ἕλκει τά παιδιά»[58].

Continue reading