Κεφ. 17 Περί προσευχῆς καί τῶν ἐμποδίων της. Γεροντικό. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Κεφ. 17 Περί προσευχῆς καί τῶν ἐμποδίων της. Γεροντικό. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 28-12-2016
(Σύναξη στήν Ἱ.Μ. Ἁγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης).http://HristosPanagia3.blogspot.gr

ΚΕΦ. 16 Γεροντικό.Περί προσευχῆς. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

ΚΕΦ. 16 Γεροντικό.Περί προσευχῆς. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 17-12-2016 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι)
Ἱερά Μονή Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσηςhttp://hristospanagia3.blogspot.gr

Γιά τούς διορατικούς γέροντες

ΙΗ΄
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ
ιβ΄

Για τον άγιο Μακάριο έλεγαν ,πως κάποτε, καθώς πήγαινε στην εκκλησία των κελλίων για τη συνήθη ακολουθία , βλέπει έξω απ’ το κελλί ενός αδελφού ένα μεγάλο πλήθος από δαίμονες, που ήταν μετασχηματισμένοι , άλλοι σε γυναίκες, που μιλούσαν αναίσχυντα, άλλοι σε νεαρούς με το στόμα τους όλο βρισιές, άλλοι να χορεύουν κι άλλοι να μεταλλάζουν διάφορες μορφές και σχήματα. Ο Γέροντας που ήταν διορατικός, εστέναξε, λέγοντας:
– Οπωσδήποτε, ο αδελφός που μένει σε τούτο το κελλί πρέπει να ζει πολύ απρόσεχτα, για να ‘ναι μαζεμένα και να περικυκλώνουν το κελλί του, ασχημονώντας, τόσα πονηρά πνεύματα!

Όταν τελείωσε η ακολουθία , επιστρέφοντας, μπήκε στο κελί εκείνου του αδελφού και του λέγει:- Είμαι πολύ στενοχωρημένος , αδελφέ, γιατί ζω με πολλήν αμέλεια˙ μα έχω εμπιστοσύνη σε σένα, και γνωρίζω καλά, πως αν εσύ προσευχηθείς για μένα, οπωσδήποτε ο Θεός θα με ανακουφίσει από τους πονηρούς λογισμούς. Continue reading

Πῶς νά διαβάζεις τούς ψαλμούς

Όταν διαβάζεις τους στίχους της ψαλμωδίας σου, μη σκέφτεσαι ότι είναι λόγια αλλουνού, που τα επαναλαμβάνεις. Κι αυτό, για να μη νομίσεις ότι οι ψαλμοί, που έχεις μπροστά σου για πνευματική μελέτη, είναι ατέλειωτοι, και παραβλέψεις τελείως την κατάνυξη και τη χαρά που φέρνουν. Continue reading

«ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ποιά πρέπει νά εἶναι ἐνασχόληση τῆς καρδιᾶς μας; Θεός, πού εἶναι «ὁ ἐτάζων καρδιάς καί νεφρούς» (Ψαλμ. Ζ΄ : 10). Θεός βλέπει τί ἔχει καθένας μας στήν ψυχή του, ποῦ εἶναι προσκολλημένη καρδιά μας στό μεγαλύτερο διάστημα τῆς ζωῆς της. Ἄν Κύριος μᾶς εἶχε δώσει τή δυνατότητα νά διαβάζουμε τά βάθη τῆς ἀνθρώπινης καρδιᾶς, τότε σίγουρα θά ἀποστρέφαμε τά μάτια μας μέ φρίκη, ἀπό τό πλῆθος τῶν ἀνομιῶν καί ἁμαρτιῶν πού θά βλέπαμε, ὅπως μοιχεῖες, πορνεῖες, κλοπές, ψευδομαρτυρίες, βλασφημίες, ὑπερηφάνεια κλπ. Μέσα ἐκεῖ θά συναντούσαμε πολλές ἁμαρτίες, ὅπως ἀγνωμοσύνη στό Θεό, ἀγνωσία τοῦ Θεοῦ, ἀπιστία, ὀλιγοπιστία, ἀφοσίωση στά ἐγκόσμια πράγματα, συχνά ἀκόμα καί στά πιό ἀσήμαντα, ἀδιαφορία γιά τά οὐράνια, γιά τή μετά θάνατον ζωή μας, ἀδιαφορία καί ἀμέλεια γιά τήν Ἐκκλησία, γιά τίς ἀκολουθίες, της, γιά τίς τελετές της, τούς θεσμούς της, περιφρόνηση γιά τούς κληρικούς, τούς ἐκπροσώπους τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας κλπ.Εἶναι ἀδύνατο νά σκεφτεῖς τό σταυρό χωρίς ἀγάπη. Ὅπου ὑπάρχει σταυρός, ὑπάρχει κι ἀγάπη. Στήν ἐκκλησία βλέπεις παντοῦ γύρω σου σταυρούς, γιά νά σοῦ θυμίζουν συνέχεια ὅτι βρίσκεσαι στό ναό τοῦ Θεοῦ τῆς ἀγάπης, στό ναό τῆς ἴδιας τῆς ἀγάπης πού σταυρώθηκε γιά μᾶς. Continue reading

««Πολλές φορές γινόμαστε ἄρρωστοι ἐπειδή δέν προσευχόμαστε πρίν…….»

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

Ὅταν ὁ πατήρ Σεραφείμ τελοῦσε εὐχέλαια καί ἁγιασμούς, μετά τό τέλος τῆς ἀκολουθίας, ἔκανε γιά ὅλους κοινό τραπέζι. Πρίν ἀρχίσει τό φαγητό ὁ Γέροντας μόνος του ἔκοβε τό ψωμί καί ἔδινε στόν καθένα ἀπό ἕνα κομμάτι. Ἐπίσης μαζί μέ τό ψωμί ἔδινε στόν καθένα ἀπό τρία κομμάτια ζάχαρι. Δίνοντάς τα στόν ἄνθρωπο τόν εὐλογοῦσε ταυτόχρονα. Στούς ἀρρώστους ὁ Γέροντας ἔδινε πρόσφορα τά ὁποῖα τρώγοντας οἱ ἄνθρωποι γίνονταν καλά.

Ὁ πατήρ Σεραφείμ ἔλεγε συχνά: Continue reading

Ἡ χάρη τῆς προσευχῆς φέρνει τό νοῦ σέ ἐπαφή μέ τό Θεό (Ἅγ. Μάξιμος ὁ Ὀμολογητής)

Η συνεχής προσευχή χωρίζει το νου απ’ όλα τα νοήματα και έτσι τον εμφανίζει γυμνό από περισπασμούς ενώπιον του Θεού· διότι τα νοήματα προκαλούνται από διάφορα πράγματα. Τα δε πράγματα είναι άλλα αισθητά και άλλα νοητά. Εφ’ όσον λοιπόν ο νους διακινείται μέσα στην περιοχή των πραγμάτων αυτών, αυτά συλλαμβάνει και αυτά τα νοήματα περιφέρει. Η δε χάρη της προσευχής φέρνει τον νου σε επαφή με το Θεό. Αφού δε τον ενώσει με το Θεό, τον χωρίζει απ’ όλα τα νοήματα· τότε ο νους γυμνός πλέον επικοινωνεί μαζί Του και γίνεται θεοειδής. Αφού δε γίνει θεοειδής, ζητεί από το Θεό τα πρέποντα κι έτσι δεν σφάλλει ποτέ στα αιτήματά του, διότι πάντοτε η παράκλησή του πραγματοποιείται από το Θεό. Γι’ αυτό ο Απόστολος Παύλος μας διατάσσει: «αδιαλείπτως προσεύχεσθε…», για να πετύχουμε με την διαρκή συνάφεια του νου μας με το Θεό, σιγά-σιγά την αποκοπή του από κάθε προσκόλληση στα υλικά. Continue reading

Τά παιδιά, ὁ ἐκκλησιασμός καί ἡ προσευχή (ἐπίσκ. Εἰρηναῖος Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἰρμπίτσκ)

  

Πόσο εύκολο είναι να εμπνεύσει κανείς στο παιδάκι την αγάπη και την ευλάβεια στις ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας! Φτάνει μόνο να του δώσουμε να καταλάβει, ότι στο ναό βρίσκεται πιο αισθητά ο «πανταχού παρών» Κύριος, ο Θεός που τόσο αγαπάει τα παιδιά, και που καλεί κι αυτό κοντά Του. Επομένως μέσα στο ναό πρέπει να στεκόμαστε ήσυχα, να κάνουμε με προσοχή το σταυρό μας και να προσευχόμαστε ευλαβικά.

Ναι, γονείς! Αν η καρδιά σας είναι πλημμυρισμένη από πίστη και αγάπη στο Θεό, θα βρείτε χίλιους δυό τρόπους να μεταδώσετε τα αισθήματα αυτά στο παιδί σας. Τη μεγαλύτερη αδικία κάνουμε στα παιδιά μας, αν τους στερήσουμε το θησαυρό της πίστεως, το θησαυρό της Ορθοδοξίας.

Είναι απόλυτα σωστό αυτό που λένε, ότι «η ψυχή του ανθρώπου -επομένως και του παιδιού- είναι από τη φύση της χριστιανική». Γι’ αυτό ο Θεός περιμένει χριστιανικές εκδηλώσεις από την παιδική ψυχή. Σωστά γράφει και ο ψαλμωδός: «Εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων κατηρτίσω αίνον» (Ψαλμ. 8:3).

Continue reading