Γιά τήν πίστη, τήν προσευχή καί τήν ἄσκηση

 

 Πάρα πολύ δίδασκε ο στάρετς το λαό περί της πίστεως στον Θεό και στην Θεία Πρόνοια. Έλεγε: «Στη βάση της σωτηρίας της ψυχής βρίσκεται η πίστη. Η πίστη στην υπόθεση της σωτηρίας μας είναι το θεμέλιο στην οικοδομή. Όπου δεν υπάρχει πίστη, εκεί κυριαρχούν αχαλίνωτα πάθη που έλκουν τον άνθρωπο στην άβυσσο του κακού.
Η πίστη είναι το μεγαλύτερο αγαθό στην επίγεια ζωή. Ενώνει τον άνθρωπο με τον Θεό. Με τη δυνατή πίστη ο άνθρωπος όλα μπορεί να τα κάνει. Όπως λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης:
«Σε πολεμούν δυνατοί, αόρατοι και ακοίμητοι εχθροί; Θα νικήσεις!
Σε πολεμούν εχθροί εξωτερικοί, ορατοί; Θα νικήσεις! Συνέχεια

Πρέπει νά εἶναι σύντομη καί γιατί

 

   Γιατί όμως λέγει ότι παρέτεινε την προσευχή , αφού η διάρκεια της προσευχής της γυναίκας ήταν σύντομη; Διότι δεν απεύθυνε μακρούς λόγους , ούτε παρέτεινε την παράκλησί της σε μήκος, αλλά είπε μόνον λίγα και απλά λόγια: “Κύριε των Δυνάμεων, Θεέ Σαβαώθ, εάν ρίξης βλέμμα ευσπλαχνίας  και δης την ταπείνωσι της δούλης σου και με θυμηθής και δεν λησμονήσης την δούλη σου και δώσης στη δούλη σου ανδρικό σπέρμα, θα τα προσφέρω σε σένα και θα το αφιερώσω μέχρι την μέρα του θανάτου του. Και κρασί και οινοπνευματώδες ποτό δεν θα πιη, και ψαλίδι δεν θα ανέβη στο κεφάλι του” (Α Βασ. 1,11 ) . Ποιο πλήθος λόγων είναι αυτό; Τι εννοούσε λοιπόν λέγοντας , “επλήθυνε”; Συνέχεια έλεγε τα ίδια και τα ίδια και δεν απομακρυνόταν , ξοδεύοντας πολύ χρόνο με τα ίδια λόγια. Άλλωστε και στα Ευαγγέλια ο Χριστός έτσι διέταξε να προσευχώμαστε. Συνέχεια

Συμβουλές πνευματικές γιά θάρρος καί προσευχή

 Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

 Ἔχεις ἀκόμη ἀνησυχίες. Πές μου, ἀπὸ ποῦ θὰ μποροῦσαν νὰ προέρχονται; Ὅλα τὰ ἐξωτερικὰ πᾶνε καλά. Ὅλα τὰ ἐσωτερικὰ τὰ ἔχεις ἐπανεξετάσει καὶ τακτοποιήσει. Τὴν ἀπόφασή σου τὴν ἔχεις πάρει. Ἀπὸ ποῦ, λοιπόν, προέρχονται αὐτὲς οἱ ἀνησυχίες; Ὅλες εἶναι ἀπὸ τὸν ἐχθρό. Ὅλες. Ἀπὸ πουθενὰ ἀλλοῦ.
Τί ἄλλο θὰ μποροῦσε νὰ συμβαίνει; Μήπως σκέφτεσαι νὰ φτιάξεις τὴ ζωή σου μόνη σου, μὲ τὶς δικές σου ἱκανότητες καὶ προσπάθειες; Ἂν πραγματικὰ αὐτὸ σκέφτεσαι, σὲ συμβουλεύω ν’ ἀλλάξεις ἀμέσως γνώμη, ἀλλιῶς δὲν θ’ ἀπαλλαγεῖς ἀπό τὴ σύγχυση καὶ τὴν ταραχή.
Ἐξέτασε πάλι τὸν ἑαυτό σου ἤ θυμήσου ὅ,τι σοῦ ἔχω ὑποδείξει καὶ ὅ,τι ἔχει συμβεῖ μέσα σου σ’ ὅλη τη διάρκεια τῆς ἀλληλογραφίας μας. Θυμήσου, ἐπίσης, ποιὰ ἦταν ἡ ἔκβαση τῶν προβληματισμῶν σου γιὰ τὴ ζωή. Τέλος, δῶσε στὴν αὐτοεξέτασή σου τέτοια κατεύθυνση, ὥστε νὰ καταλήξει σὲ μιά σταθερὴ ἀπόφαση ἀμετάκλητης ἐναποθέσεως τοῦ μέλλοντός σου στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ.
Ἀφοῦ, λοιπόν, πάρεις αὐτὴ τὴν ἀπόφαση, προσευχήσου στὸν Κύριο ὁλόθερμα. «Τὸ μέλλον μου», πές Του, «τὸ ἀφήνω μὲ ἐμπιστοσύνη στὰ χέρια Σου. «Ὅπως ξέρεις καὶ ὅπως θέλεις, Κύριε, κατεύθυνε τὴ ζωή μου, μ’ ὅλα τὰ ἀπρόοπτα καὶ μ’ ὅλες τὶς δυσκολίες της. Ἀπὸ δῶ κι ἐμπρὸς δὲν θὰ μεριμνῶ καὶ δὲν θ’ ἀνησυχῶ πιὰ γιὰ τὸν ἑαυτό μου. Μιὰ φροντίδα μόνο θὰ ἔχω, νὰ κάνω πάντα ὅ,τι εἶναι εὐάρεστο σ’ Ἐσένα». Συνέχεια

Προσευχή γιά τούς νεκρούς


   Ένα κομποσχοίνι που κάνεις για τον αδελφό σου, για τον συγγενή σου, δεν πάει χαμένο. Ο Θεός θα τον βοηθήσει, όταν βρεθεί σε δύσκολη θέση. Το κομποσχοίνι, όχι βοηθάει, αλλά και ψυχή από την κόλαση μπορεί να βγάλει! Τόση δύναμη έχει η προσευχή.

Εγώ μνημόνευα τον παππού μου, ο οποίος ήτο ιερεύς. Τότε ήμασταν ζηλωταί· πριν λάβουμε τις πληροφορίες. Δεν τον μνημονεύαμε εις την λειτουργία, διότι ήτο νεοη……μερολογίτης. Του έκανα πολλά κομποσχοίνια, και παρακαλούσα το Θεό λέγοντας: «Κύριε, τόσες λειτουργίες σου έκανε, τόσες εξομολογήσεις κλπ., ελέησον αυτόν». Τούτο έπραττα επί καιρόν. Συνέχεια

Περί τῶν ὀκτώ πειρασμῶν τῶν μοναχῶν καί τῶν λαϊκῶν χριστιανῶν

Πατέρες και αδελφοί,
Ο μοναχός και ο αγωνιστής χριστιανός είναι πνευματικοί μαχητές σε κάθε στιγμή της ζωής τους από την γέννηση μέχρι τον θάνατο τους. Είναι όμως ανάγκη να γνωρίζουμε την τέχνη αυτού του αοράτου πολέμου και από ποία μέρη έρχεται εναντίον μας ο νοητός εχθρός.
Ο άγιος Μελέτιος ο Ομολογητής μας λέγει ότι ο πειρασμός έρχεται από έξι σημεία εναντίον μας, ενώ ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει από οκτώ, δηλ. από επάνω και από κάτω, από δεξιά και αριστερά, από εμπρός και πίσω και από μέσα και έξω.
Στην συνέχεια θα ομιλήσουμε εκτενέστερα για τον πολυμερή αυτόν πόλεμο του διαβόλου με την βοήθεια του Πανάγαθου Θεού.

1. Ο από επάνω πειρασμός:

Είναι δύο ειδών: Το πρώτο συμβαίνει όταν αρχίζουμε να κάνουμε μία αδιάκριτη και απερίσκεπτη άσκηση που υπερβαίνει τις δυνάμεις μας, όπως επί παραδείγματι: υπερβολική νηστεία, συνεχή αγρυπνία, πολλές μετάνοιες, και άλλες υπερβολικές ασκήσεις. Αυτή η άσκηση έχει ως αποτέλεσμα να αδυνατίζει το σώμα μας και να αδυνατούμε να εργασθούμε τις αρετές του Χριστού. Συνέχεια

Ἡ προσευχή γιά τούς κεκοιμημένους αἱρετικούς ἤ ἀπίστους.Ὁσίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου

 

Η προσευχή για του κεκοιμημένους αιρετικούς ή απίστους Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου
 Για τους γονείς σας που πέθαναν μέσα στην αίρεση, μπορείτε να προσεύχεστε, παραδίνοντάς τους στο άπειρο έλεος του Θεού. Στις εκκλησιαστικές ακολουθίες, όμως, και στη Θεία Λειτουργία δεν μπορούν να μνημονεύονται. Η Εκκλησία προσεύχεται για τα παιδιά της στον Κύριο, ικετεύοντάς Τον να τα στερεώσει στην ορθή πίστη και να τα καθοδηγήσει στο δρόμο της ευσέβειας. Για τους απίστους, τους αιρετικούς, τους πλανεμένους και, γενικά, όλους όσοι βρίσκονται έξω από τους κόλπους της, προσεύχεται να επιστρέψουν, γνωρίζοντας τον αληθινό Θεό. Και επειδή δεν μπορούν να επιστρέψουν παρά μόνο εδώ, στη γη, και σ’ αυτή τη ζωή, η προσευχή της περιορίζεται στους ζωντανούς. Συνέχεια

Ἡ εὐχή καί τό Ἅγιον Πνεῦμα.Γέρων Ἰωσήφ ὁ ἡσυχαστής

  Η διδασκαλία του παππού μας Ιωσήφ και του Γέ­ροντος μας Εφραίμ, αποτελεί συνέχεια της διδασκα­λίας του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Η πείρα του Γέροντος μας Εφραίμ εις την νοεράν προσευχήν, όπως μας την παρέδωσεν, αποτελεί συνέχεια όλης της νηπτικής ασκητικής παραδόσεως.

Λέγει ο Γέροντας Εφραίμ: «Η καρδία του ανθρώπου είναι το κέντρον των υπέρ φύσιν, των κατά φύσιν και των παρά φύσιν κινήσεων. Τα πάντα ξεκινούν από την καρδίαν. Εάν η καρδία του ανθρώπου καθαρισθή, τότε βλέπομεν τον Θεόν. Ο Θεός είναι αθεώρητος· ο Θεός είναι Πνεύμα. Δύναται όμως να βασιλεύση εις την καρδίαν του ανθρώπου, όταν γίνη αυτή καθαρόν δοχείον. Συνέχεια

Πρεσβεῖες τῶν Ἁγίων.Πότε ἔχουν ἰσχύ

 

    Τι σημαίνει “θυμήθηκε ο Θεός τον Αβραάμ;”. Εννοεί την παράκλησι που έκανε λέγοντας ∙ “Να μην καταστρέψης τον δίκαιο μαζί με τον ασεβή”. Θα μπορούσε όμως να πη κανείς ∙ ο δίκαιος σώθηκε με την παράκλησι του πατριάρχου και όχι με την αρετή του. Ναι∙ σώθηκε και με την παράκλησι του πατριάρχου. Διότι όταν κάνουμε εμείς ό,τι μπορούμε, τότε και η προσευχή των δικαίων μας ωφελεί πάρα πολύ. Όταν όμως εμείς οι ίδιοι είμαστε οκνηροί και στηρίζουμε τις ελπίδες της σωτηρίας μας μόνο σ’ εκείνους, τότε δεν μπορούμε να κερδίσουμε τίποτε.  Όχι επειδή οι δίκαιοι είναι ανίσχυροι, αλλά επειδή εμείς οι ίδιοι προδίδουμε τους εαυτούς μας με τη ραθυμία μας. Συνέχεια

Τό θαῦμα τῆς προσευχῆς τῶν θλιμμένων καί ταπεινῶν

«Ο Κύριος, δεν ευαρεστείται με την προσευχή των υπερηφάνων. Όταν όμως θλίβεται η ψυχή του ταπεινού ανθρώπου, ο Κύριος πάντα την εισακούει.

Ένας γέρος ασκητής, που ζούσε στις πλαγιές του όρους Άθω, είδε ότι οι προσευχές των μοναχών ανέβαιναν στους ουρανούς· και εγώ δεν εκπλήττομαι γι’ αυτό. Ο ίδιος γέροντας, όταν ήταν μικρός και έβλεπε την στεναχώρια του πατέρα του για την ανομβρία που απειλούσε να καταστρέψει την συγκομιδή, απομακρύνθηκε στο βάθος του κήπου και προσευχήθηκε:
‘‘Κύριε, Εσύ είσαι Ελεήμων, Εσύ μας δημιούργησες, Εσύ μας τρέφεις και μας ενδύεις όλους. Βλέπεις, Κύριε, πώς στενοχωριέται ο πατέρας μου για την ανομβρία. Ρίξε τώρα βροχή στην γη!’’. Συνέχεια

Ἡ πνευματική κατάσταση τῶν Ποιμένων ἐπηρρεάζει τό ποίμνιό τους. Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης

  https://fdathanasiou.files.wordpress.com/2012/05/ioannkronshtadtskiy.jpg

 Ἡ πνευματική κατάσταση τῶν Ποιμένων
ἐπηρρεάζει τό ποίμνιό τους.
Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης
Ποτέ ἄς μήν ξεχνᾶμε, ὅτι ὅλοι εἴμαστε ἕνα σῶμα καί ὅτι πρέπει ὁ ἕνας νά κεντρίζη τόν ἄλλο πρός τήν ἀγάπη καί τά καλά ἔργα. Ἰδιαίτερα ἐμεῖς οἱ ποιμένες ὀφείλουμε νά ἔχουμε ὑπ’ ὄψι μας αὐτό καί νά τό ἐφαρμόζουμε. Ναί, πρέπει νά ἔχουμε ὑπ’ ὄψι μας, ὅτι, ἄν ἡ δική μας ψυχή εἶναι εἰρηνική, ἄν ἐμεῖς πρῶτοι εἴμαστε στερεοί στήν  πίστι καί τήν εὐσέβεια, τότε καί τό ποίμνιό μας θά εἶναι πιό στερεωμένο, πιό εἰρηνικό, θά ἔχη πιό ἁγνή ζωή. Ἄν ἡ κεφαλή εἶναι φωτεινή, θά εἶναι καί τά μέλη φωτεινά. Ἄν ὄμως οἱ ψυχές μας εἶναι σκοτεινιασμένες ἀπό τά πάθη, ἡ σκιά θά πέση καί στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, στο ποίμνιό μας. Συνέχεια